Borderline times

Gelezen door: Fons Mariën (201 boeken)

Citaat: ""Dit boek is opgedragen aan alle patiënten en alle niet-patiënten anno 2012. Ons uitgangspunt is immers dat diegenen die met het eitket van patiënt door het leven gaan, niet meer maar ook niet minder dann een holle spiegel zijn die de maatschappelijke fenomenen concentreert en als symptoom presenteert.""

Het einde van de normaliteit is de ondertitel van dit boek van psychiater Dirk De Wachter. Hij vertrekt van de bevinding dat in de psychiatrische praktijk  'borderline' vandaag de vaakst gestelde diagnose is. Hij meent echter dat we in onze westerse landen ook in een samenleving leven die veel kenmerken van het borderline syndroom vertoont. Daarom vertrekt hij van de negen kenmerken van de diagnose borderline om telkens na te gaan in hoever die in onze hedendaagse samenleving zijn terug te vinden.
Hij onderzoekt dus niet de individuen maar de maatschappelijke tendenzen die als een vorm van borderline kunnen omschreven worden. Zo onderzoekt hij vele facetten van onze samenleving, die in zijn visie overheerst wordt door neoliberalisme, meritocratie, een leeg materialistisch consumentisme, een teloorgang van het geloof en de grote verhalen, het uiteenvallen van het hechte gezin en samenlevingsvormen. Hij stipt o.m. agressie aan, drugs- en andere verslavingen, automutilatie (in de vorm van soms ver gezochte plastische chirurgie, tattoes, piercings e.d.) en tal van problematische gedragsvormen. Hij zet zich ook af tegen een toegenomen medicalisering van problematisch gedrag en een eng neurobiologische visie op de mens (zoals in We zijn ons brein van Dick Swaab).

Zijn schets van de westerse maatschappij is alles behalve vrolijk en positief, de auteur grijpt graag terug naar citaten van Michel Houellebecq die in zijn romans een meester is in  de cynische analyse van ons tijdsgewricht. Ook verder verwijst De Wachter vaak naar schrijvers en filosofen (veel minder naar sociologen) evenals naar tal van krantenartikels (vnl. uit De Standaard en De Morgen). Vaak slaat hij spijkers met koppen, alhoewel het beeld soms wat te grof geschetst wordt en ik veralgemeningen en gebrek aan nuancering opmerk.
Af en toe slaat hij -naar mijn mening-  de bal mis (zoals bij het hoofdstuk over euthanasie wat hij in verband brengt met zelfmoord) of vertoont hij tussen de regels naar mijn gevoel teveel heimwee naar de (geïdealiseerde) tijd dat het geloof nog een bindmiddel en een zingever was in de samenleving. In twee afsluitende hoofdstukken met veel filosofische en sociologische referenties probeert hij een tegengewicht van 'hoop' te formuleren.
Interessant om te lezen, maar naar mijn gevoel niet zo hoopgevend. In elk geval een boek dat aanzet tot nadenken.
 

 | Reacties (1)Delen |
1 reacties:
superwoman op 12 april 2013:
Het linken van de onderwerpen aan het bordeline-syndroom vind ik een beetje dubbel. Maar als je geen belang hecht aan de term borderline is het beslist een boek die je moet gelezen hebben. Ontnuchterend en om over na te denken.