Zwart water

Gelezen door: anne-marie dewachter (1055 boeken)

Eigenlijk lees ik Bob Van Laerhoven wel graag en daarom begon ik ook met nogal hooggespannen verwachtingen aan dit boek. Die werden niet ingelost. Ik vond het nogal een vervelend boek, om eerlijk te zijn, beetje saai en niet goed wetend of het nu een misdaadverhaal of een psychologische roman was. Wanneer hij de twee wilde combineren, is dat naar mijn gevoel niet gelukt. Het huppelt zo wat van het ene been op het andere, naar mijn gevoel. De plot was nochtans veelbelovend: Carl ligt in coma na een ernstig ongeval. Hij heeft enkele maanden voordien een roman gepubliceerd die behoorlijk wat stof deed opwaaien. Inspiratie vond hij in zaken die zijn vrienden hem toevertrouwden. De dochter luistert gesprekken af en komt zo heel wat te weten.
Het zal best allemaal heel kunstig in elkaar zitten, maar aan mij is het niet besteed.

 | Reacties (1)Delen |
1 reacties:
Katrin op 2 mei 2012:
Boeken hoeven toch niet per se in hokjes te worden ingedeeld?

Gelezen door: Andr├ę Oyen (3327 boeken)

Citaat: "Met mijn volle goesting is het niet, maar ik ga je boeken lezen. Ik wil weten wat er mis is met je, waarom je zo anders geworden bent dan vroeger toen ik klein was... toen was mama toch ook al dood?"

Een deel van mij zit in al mijn personages. Zo kan ik honderden levens leiden. Elk leven, ook van iemand die niet schrijft, is een schaakspel, maar dat van een schrijver is er een als een grootmeester die tegen twintig grootmeesters speelt.
Carl Visser heeft een zwaar auto-ongeluk gehad en ligt in een coma. Een paar maanden voor het ongeluk heeft hij een geruchtmakende roman gepubliceerd. Enkele moslimextremisten hebben hem bedreigd met de dood maar vooralsnog laat de politie de diverse pistes open: Een aanslag, een ongeluk of een zelfmoordpoging. Carl, die eigenlijk gewoon Karel heet, heeft een dochter van 15, Moran. De moeder van Moran is al jaren geleden aan kanker overleden en Carl zelf is niet bepaald een modelvader geweest. Schrijven is zijn grote passie en al het andere komt op de tweede plaats. Iets waar Moran zich altijd bewust van is geweest.

Carl gebruikt vertrouwelijkheden van zijn vrienden als inspiratiebron voor zijn boeken. Moran stelt de vrienden van haar vader voor hem verhalen te vertellen aan zijn ziekenbed. Ze hoopt dat deze vrienden haar vader provoceren met hun vertellingen en dat dit hem uit zijn coma zal doen ontwaken. De vrienden gaan in op het vreemde verzoek en doen hun verhaal. Moran verbergt zich in het toilet van de ziekenkamer en luistert met rode oortjes en een angstig hart toe. Zijn hele leven heeft Visser een jeugdtrauma verborgen onder halve waarheden en herinneringen waarvan hij niet langer weet of ze werkelijk zijn of niet. Door de clevere invalshoek van de afluisterende dochter te gebruiken geeft de auteur beetje bij beetje zijn lezers inzicht in verschillende periodes en aspecten van het leven van Visser. De lezer krijgt het gevoel zelf in die ziekenkamer te zitten, een vleugje mee te luistervinken.

De verschillende verhalen vloeien uiteindelijk samen tot een totaalbeeld van Visser en zijn relatie tot zijn omgeving en verleden. De vertellers weten niet dat Moran stiekem meeluistert en zo veel over haar vader te weten komt. Dingen die een dochter niet over haar vader hoeft te weten. Wel begrijpt ze door de eenzijdige gesprekken, door zijn boeken en uit documenten die ze weet te bemachtigen, steeds beter hoe het komt dat haar vader de man is geworden die hij is. Waarom hij zo gefascineerd is door het slechte in de mens. Waarom hij altijd de meeste duistere situaties opzocht. Ook Moran komt niet ongeschonden uit deze historie. Enkele moslimjongeren doen haar iets gruwelijks aan, vanwege het boek van haar vader. Een horrordaad van jonge mensen die nog niet helemaal bevatten wat de essentie van hun geloof nu eigenlijk is.

Het verhaal uit Zwart water zit ontzettend goed in mekaar en houdt de lezer in zijn greep tot het bittere eind. Ook het waarom van de titel wordt op het juiste moment vakkundig verklaard. Met Zwart water heeft Bob van Laerhoven wel een ijzersterk werk afgeleverd, de Rundskop uit de literatuur waarin hij duidelijk zijn groot schrijverstalent bevestigt. Het feit dat de lezer met spijt het boek verlaat, spreekt voor zich denk ik. Het is ook een boek dat ik per se terug wil lezen omwille van de kleurige personages en hun rijke verhalen. Een meesterwerkje made in Flanders. 

 | Reacties (0)Delen |
0 reacties:

Gelezen door: Katrin (2 boeken)

Een goed opgebouwd verhaal met knappe vergelijkingen (daaraan herken je een goede schrijver). Vlotte zinnen die de vaart erin houden en goed gekozen, tot de verbeelding sprekende namen voor de personages, waarbij ik wel eens aan Niccolò Ammaniti moest denken. Kortom: een boek dat ik graag gelezen heb en dat me nieuwsgierig maakt naar meer werk van Van Laerhoven.

 | Reacties (0)Delen |
0 reacties: