De zomer zonder mannen

Gelezen door: Agnes Poesen (291 boeken)

Citaat: "'Ik wil u zeggen, geduldige lezer, dat als u nog steeds bij me bent, hier op deze bladzij bedoel ik, (...) dat ik dan mijn armen naar u wil uitstrekken en uw gezicht tussen mijn beide handen nemen en u overladen met kussen.' "

Op de flaptekst van de roman De zomer zonder mannen wordt de roman omschreven als een: “geestige en uitdagende roman over meisjes en vrouwen, de liefde en het huwelijk, en over de voortdurende oorlog tussen de seksen”. Mijn interesse was onmiddellijk gewekt, niet enkel door deze omschrijving maar ook door het feit dat de schrijfster zoveel schitterende kritieken kreeg op haar eerdere werken. Roman dus opgenomen in het lijstje nog te lezen boeken! Ondertussen verschenen in de pers de eerste recensies op het boek en die waren overwegend positief. Dit in tegenstelling met de reacties uit het grote lezerspubliek. Nu was mijn nieuwsgierigheid helemaal geprikkeld!

Het boek gaat over een vrouw van middelbare leeftijd die na 30 jaar huwelijk door haar man wordt ingeruild voor een veel jongere vrouw. De bedrogen echtgenote, totaal over haar toeren door dit gebeuren, dient opgenomen te worden in de psychiatrie. Na haar verblijf in de psychiatrie neemt ze haar intrek in een huurhuis gelegen in haar geboorteplaats. Hier maakt ze kennis met een jonge vrouw, moeder van 2 kinderen. Tevens gaat ze geregeld langs bij haar bejaarde moeder waar ze ook haar moeders vriendinnenkliekje leert kennen. Om iets omhanden te hebben geeft ze les in poëzie aan zeven pubermeisjes. Door al deze contacten gaat ze haar eigen situatie anders bekijken en krijgt ze terug zin in het leven.

Het boek is op het eerste zicht niet erg toegankelijk geschreven. Je moet er als lezer als het ware zelf wat structuur in aanbrengen, filteren, om te begrijpen waar de schrijfster naar toe wil. De roman kent veel ironie, alsook filosofische overpeinzingen. Ook de passie van de schrijfster voor de poëzie kan je als lezer niet ontgaan, maar dit alles maakt het lezen niet eenvoudig! Als de schrijfster haar gal & woede over haarzelf, haar relatie, haar man, mannen en vrouwen, het leven in het algemeen heeft geuit komt ze zelf tot het besef dat wat ze geschreven heeft voor de lezer niet zo evident is. Op blz. 112 bedankt ze immers iedere lezer die het boek nog aan het lezen is. En na deze opmerkelijke tussenkomst begrijp je langzaamaan dat alle opgevoerde personages een deel van haarzelf als kind, puber, jonge vrouw, moeder, volwassen vrouw en naar de toekomst toe haarzelf als bejaarde, als weduwe vertegenwoordigen.
Door deze op chaotische wijze hervonden stukjes, deeltjes, van haarzelf weet ze zichzelf terug te vinden en slaagt ze erin om, op een voor haar aanvaardbare manier, als zelfstandige vrouw terug in het leven te staan. Nadat ik het boek heb gelezen en een tijdje op mij heb laten inwerken kan ik enkel het volgende besluiten: de roman is door mij gewogen en zeker niet te licht bevonden.

 | Reacties (1)Delen |
1 reacties:
Marita Schaukens op 18 januari 2020:
Een fantastische roman! Je citeert een treffende passage voor de illustratie van de thematiek: een roman schrijven over het schrijven van een roman. Dat gegeven komt helemaal bovendrijven wanneer Mia haar klasje met 7 puberende meisjes tijdens die zomer de opdracht geeft versies te schrijven van de gebeurtenissen en zich in leven in de visie van de andere. Naast het belang van de keuze van het vertelperspectief voor een roman is er ook Mia"s herhaaldelijke verwijzing naar het niet chronologisch kunnen vertellen van de gebeurtenissen tijdens de zomermaanden in Minnesota (dus: tijd) waardoor er verschillende verhaallijnen door elkaar lopen (dus: plot). Hustvedts literair talent is dan ook dat ze dat alles in een meeslepend, soms spannend, maar altijd gelaagd verhaal (zoals Abigails geborduurde pikanterieën een geheime laag hebben) kan verbinden, waarin niets toevallig gebeurt of gekozen is. Zo zijn er vier generaties: die van de bejaarde bewoners van de zorginstelling, Mia"s generatie (zus Bea, haar man Boris ...), die van haar dochter Daisy en ook Mia"s buren, en tenslotte die van de pubers. Allen hebben te maken met complexe relaties met partners: de ouderen kijken erop terug, Mia"s generatie zit op de wip tussen verleden en toekomst, de jongeren kijken vooral vooruit.

Gelezen door: Sofie Dewulf (38 boeken)

Wanneer haar man er vandoor gaat met een veel jongere Française, stort Mia compleet in. Boos en vol zelfmedelijden verhuist ze tijdelijk van Brooklyn naar haar geboorteplaats Minnesota. Daar probeert ze - na 30 jaar huwelijk - te wennen aan een leven zonder man. Ze gaat er vaak op bezoek bij haar 87-jarige moeder en diens vriendinnen, sluit vriendschap met de jonge buurvrouw en geeft een poëzieklas aan pubermeisjes. Al klinkt het op het eerste gezicht anders, banaal of melodramatisch is De zomer zonder mannen niet. Daarvoor is Mia te slim en te vief. Haar filosofische bespiegelingen, passie voor poëzie en droge humor charmeren en geven het verhaal een boeiende gelaagdheid. Siri Hustvedt schrijft met haar hoofd en haar hart. Het resultaat is een geslaagde reflectie op de band tussen vrouwen, de eeuwige strijd tussen de seksen en de (on)mogelijkheid van de liefde en het huwelijk.

 | Reacties (0)Delen |
0 reacties:

Gelezen door: NadiaH (122 boeken)

Citaat: ""Hoewel het waar is dat alle mensen over een brein beschikken," schreef Paul-Victor de Sèze in 1786, "is het actieve gebruik ervan niet voor allen heilzaam.  Voor vrouwen kan deze activiteit zelfs behoorlijk schadelijk zijn.  Vanwege hun natuurlijke zwakte zou een al te grote breinactiviteit bij de vrouw al haar andere organen uitputten en dus hun deugdelijk functioneren verstoren.  Het zijn echter vooral de voortplantingsorganen die door een zware herseninspanning van de vrouw vermoeid zouden raken en in gevaar zouden komen."  De denken-doet-de-eierstokken-verschrompelentheorie was een lang en robuust leven beschoren."

Wanneer Mia's man verliefd wordt op een jongere collega, stort haar wereld in. Ze trekt naar haar geboortedorp om tijd door te brengen met haar bejaarde moeder en diens vriendinnen. Ze gaat ook poëzie geven aan een groepje pubermeisjes en raakt bevriend met haar jongere buurvrouw. Naarmate de zomer en Mia's “herstelproces” vordert ziet ze de zaken in een ander perspectief en kruipt ze overeind om er uiteindelijk als zelfstandige -en sterkere- vrouw opnieuw te staan. 

Een realistisch boek, geestig met een stevige dosis ironie en cynisme. Het verhaal begint vlot, het ontwikkelt zich niet altijd even gemakkelijk omwille van de filosofische en literaire beschouwingen, verwijzingen naar de oude Grieken,... maar het verhaal wordt nooit melig of melodramatisch.

 | Reacties (0)Delen |
0 reacties:

Gelezen door: Paul Degrande (48 boeken)

Citaat: "Columbus kwam aan bij Kaap Kittelaar. En vroeg zich verdwaasd af: Wat is dit daar? Een knopje, een spie? Een anomalie? Nee, kluns, daar komt je vrouw mee klaar!"

 | Reacties (0)Delen |
0 reacties:

Locatie: minnesota