Mrs Dalloway

Gelezen door: Els Mannaerts (13 boeken)

Citaat: "Zo vloeien op een zomerdag de golven samen, slaan om en vallen; vloeien samen en slaan om; en de hele wereld schijnt te zeggen ‘dit is alles’ met hoe langer hoe meer nadruk, tot zelfs het hart in het lichaam, dat in de zon op het strand ligt, ook zegt: ‘Dit is alles’."

‘Het hart heeft zijn redenen die de rede niet kent’. Met hun verstand proberen zowel Clarissa Dalloway als Peter Walsh zichzelf ervan te overtuigen dat ze destijds de juiste beslissing hebben genomen om niet met elkaar te trouwen. Maar de gedachten die bij hen opborrelen naar aanleiding van hun weerzien spreken een andere taal.

De titel is enigszins misleidend. De structuur van het boek is inderdaad opgebouwd rond Mrs Dalloways feest dat plaatsvindt in 1923 op een warme junidag in Londen. Toch krijg je niet enkel inzage in de denkwereld van Clarissa en Peter, maar ook in de gedachtestroom van vrienden, familie, kennissen, dokters en zelfs toevallige passanten die niets met het feest te maken hebben.
Zo kijk je door vele ogen naar dezelfde personen en gebeurtenissen, wat goed is voor de volledigheid maar niet voor de vooruitgang van het verhaal. En net als gedachten nooit stoppen met stromen, zo is ook het boek één langgerekt hoofdstuk.

Woolfs zinnen zijn vaak omslachtig en springerig, met veel nevenschikking, haakjes, gedachtestreepjes, puntkomma’s, uitroeptekens, … Al gebeurt er meer dan 200 pagina’s lang bitter weinig, al vind ik sommige associaties te uitgesponnen en al heb ik tegen sommige ingewikkelde zinnen gezegd: ‘foert, aan de volgende’, toch vind ik dit werk subliem! Waarom? Omdat Woolf erin slaagt onze tragiek – wij, denkende, voelende, ambigue wezens – treffend en raak, maar tegelijkertijd ontroerend en poëtisch op papier te zetten.

 | Reacties (1)Delen |
1 reacties:
isabelle de gauquier op 1 maart 2010:
Ik zag in Londen het originele notitieboekje van dit verhaal van Virginia Woolf. Het lag open op bladzijde 5 en haar sierlijke handschrift had me niet onberoerd gelaten. Toch ken ik enkel de film die erop gebaseerd is, The Hours. Bedankt voor deze treffende bespreking. Ik heb nu meer zin om het op een dag mee te brengen uit de bib.

Gelezen door: André Oyen (3142 boeken)

Citaat: "Maar nu scheen dit lichaam dat ze meedroeg (ze bleef stilstaan om naar een Hollands schilderij te kijken), dit lichaam met al zijn capaciteiten, dikwijls niets te zijn -helemaal niets. Ze had het allervreemdste gevoel alsof zijzelf onzichtbaar was;ongezien; onbekend; er bestond nu geen trouwen of kinderen hebben, maar alleen dit vreemde en tamelijk plechtige voortschrijden met de rest van hen, door Bond Street, dit Mrs Dalloway zijn; niet eens meer Clarissa, dit Mrs Richard Dalloway zijn."

Mrs Dalloway (1925) is een roman van Virginia Woolf (1882-1941) die verhaalt over het alledaagse leven van Clarissa Dalloway in het Engeland van na de Eerste Wereldoorlog. Dit werd een van Woolfs bekendste boeken. Het boek is gebaseerd op twee korte verhalen, Mrs Dalloway in Bond Street en het onafgewerkte The Prime Minister.
Het gaat over de voorbereidingen die Clarissa treft voor een feest. Het verhaal reist heen en weer in de tijd, en geeft een inkijk in de hoofden van de verschillende personages. Langzamerhand ontstaat zo een mozaiëk van beelden en gegevens die een haarscherp beeld schetsen van Clarissa's leven en van de sociale tijdsstructuur.
Time Magazine nam Mrs Dalloway op in een lijst van 100 beste Engelstalige romans, allemaal uitgebracht tussen 1923 en 2005. In 2002 werd het boek eveneens opgenomen in de lijst van beste 100 boeken uit de wereldliteratuur, samengesteld op initiatief van de Noorse boekenclubs en de Zweedse Academie.

Clarissa Dalloway, een keurige dame twijfelend aan de zin van haar bestaan, loopt door Londen. Ze geeft die avond een feest voor haar man en zet alles op alles om er een succes van te maken. Aan de andere kant van de stad is de jonge Septimus Smith met zijn vrouw op weg naar de dokter. Septimus, zwaar getraumatiseerd door de Eerste Wereldoorlog, kan zich niet langer aanpassen aan het dagelijkse leven en verlangt naar de dood. Hij heeft hallucinaties en zal zelfmoord plegen door uit een raam te springen. Clarissa krijgt bezoek van jeugdliefde Peter Walsh. Dat herinnert haar aan haar jeugd te Bourton en doet haar nadenken over haar keuze van echtgenoot – ze huwde de betrouwbare Richard Dalloway in plaats van de enigmatische Peter Walsh. Clarissa's man is naar haar op weg met het voornemen haar te vertellen dat hij van haar houdt, maar durft uiteindelijk zijn emoties niet de vrije loop te laten.
Clarissa's avondfeest is maar een matig succes. Het merendeel van de personages die ze die dag ontmoet heeft, komen opdagen, net zoals kennissen uit haar verleden. Op het feest hoort ze over Septimus' zelfmoord en langzaam maar zeker gaat ze zijn zelfmoord bewonderen en ziet ze nu zelfs als een als middel om de zuiverheid van haar eigen geluk te bewaren. Laag voor laag ontleedt Woolf haar personages. En haar oordeel is niet echt vleiend voor niemand.
Virginia Woolf maakt ons in dit boek zeer duidelijk wat het kost om te leven en te schipperen tussen aanpassing en zelfbehoud.

 | Reacties (0)Delen |
0 reacties:

Gelezen door: Rony Borghart (97 boeken)

Citaat: "Maar ze vreesde de tijd zelf, en las op lady Brutons gezicht, alsof het een uit onwrikbare steen gehouwen zonnewijzer was, de terugloop van het leven: hoe haar aandeel elk jaar slonk, hoe de marge die overbleef nauwelijks nog voldoende was, nauwelijks nog, zoals in de bloei van haar jaren, de kraak en smaak, de kleuren en schakeringen van het bestaan wist op te zuigen, zodat ze elke kamer vulde die ze binnenging, en vaak, als ze even talmde op de drempel van haar salon, een verrukkelijke spanning voelde, misschien dezelfde spanning die een duiker heel even weerhoudt van zijn sprong, terwijl de zee onder hem verdonkert en oplicht, en de golven die dreigen te breken, maar alleen voorzichtig aan de oppervlakte uiteenvallen, blijven aanrollen en het zeewier nét als ze omslaan bedekken en bezetten met parelmoer."

In dit boek volgt Virginia Woolf twee hoofdpersonen, Mrs Clarissa Dalloway, een dame uit de hoge Londense burgerij tijdens het interbellum, en Septimus Warren Smith, een soldaat die in shellshock uit WO 1 is teruggekomen, gedurende één dag. Die twee kennen elkaar niet en zullen elkaar nooit ontmoeten. Hun enige verbinding is de mooie lentedag in Londen. Het is voor beiden een bijzondere dag. Mrs Dalloway geeft ’s avonds een feestje en kijkt uit naar de terugkeer van haar jeugdliefde, Peter Walsh, die na zeven jaar gewerkt te hebben in India terugkomt met verlof. Voor Septimus is het zijn laatste levensdag. Aan de hand van mijmeringen van de twee hoofdpersonages en van de personen die hen omringen maakt de schrijfster en reconstructie van hun leven, hun milieu, hun “zijn”. Die mijmeringen zijn in feite een lange stroom van vrije associaties die niet doelgericht overkomen bij de lezer waardoor het in het begin moeilijk lezen is (even wennen). Op het einde van het boek komen die twee figuren samen omdat de vrouw van een psychiater Mrs Dalloway vertelt over de plotse dood van een patiënt (Septimus) van haar man. Hierdoor vergalt ze de avond voor Clarissa omdat de dood binnengebracht wordt op HAAR feest. Met de openingszin typeert Woolf meteen Clarissa: “Mevrouw Dalloway zei dat ze de bloemen zelf wel ging kopen.” Dit is het begin van een reeks rake typeringen en eindeloze mooie zinnen met een fijne woordkeuze die voort duurt tot aan de slotzin. Het was mijn eerste Woolf en voor mij ongetwijfeld de start van een reeks. Een must voor iedereen die valt voor goede literatuur.

 | Reacties (0)Delen |
0 reacties:

Locatie: Londen