Het enige verhaal

Gelezen door: Marita Schaukens (130 boeken)

Citaat: "We zijn een jaar of tien, twaalf samen geweest - en dan bedoel ik echt samen - afhankelijk van waar je met tellen begint en ophoudt. En die jaren vielen toevallig samen met wat de pers graag de Seksuele Revolutie noemde: een tijd van omnineuken - of, zo werd ons voorgespiegeld - van instant genot en losse, onbekommerde contacten, waarin lustbeleving en emotionele vrijblijvendheid bon ton geworden waren. Je zou dus kunnen zeggen dat mijn relatie met Susan net zo met de nieuwe normen botste als met de oude."

Vijftiger Paul blikt terug op zijn uitzonderlijke relatie als 19-jarige met de veel oudere getrouwde Susan Macleod, moeder van twee dochters, die toen zijn leeftijd hadden. Ze leerden elkaar kennen tijdens een zomercursus tennissen in het Dorp. De verhouding leidt tot een breuk met Pauls ouders, met Susans echtgenoot, wanneer ze na een aantal jaren besluiten samen te gaan wonen. Vrij snel komt Paul erachter dat Susan drinkt, net zoals haar man dat excessief doet. Afgestudeerd als advocaat gaat Paul aan het werk, maar thuis ziet hij het niet langer zitten om voor Susan te zorgen. De driedelige roman laat zich op die manier samenvatten, maar de plot is maar een aanleiding om de Liefde in alle stadia van de relatie te beschouwen. In de eerste delen gebeurt dan in de ik-vorm, in het laatste deel, wanneer Paul van Susan gescheiden leeft, in de afstandelijke hij-vorm. Het is boeiend om te zien hoe de visie op verliefd worden, houden van evolueert, maar naast de 'filosofische' bedenkingen is er geen verrassende wending zoals bijvoorbeeld in 'Alsof het voorbij is', dat een studie van de herinnering was. Zeer verdienstelijke roman, maar niet echt een must, vind ik.

 | Reacties (1)Delen |
1 reacties:
leen de backer op 19 maart 2019:
Ik las het boek graag vooral voor de subtiele humor, ik las het echter niet uit omdat ik niet van een anticlimax hou, het is uiteindelijk erg triest.

Gelezen door: leen de backer (106 boeken)

Citaat: "En dan nog iets:vraag me niets over het weer.Goed, ik weet nog hoe een warme zon de geslachtsdrift aanwakkerde... Al staat het u vrij daaruit af te leiden dat het als ik toevallig op de tennisbaan te vinden was, op het moment niet regende of sneeuwde."

Met zijn kenmerkende subtiele humor schetst de auteur het liefdesverhaal van de negentienjarige Paul die op de tennisclub Susan ontmoet. Susan is getrouwd, maar toch ontstaat er een relatie tussen die twee. Uiteindelijk na jaren , is er de anticlimax, het einde van de relatie. Ik vond de stijl belangrijker dan de inhoud.

 | Reacties (0)Delen |
0 reacties: