De witte tijger

Gelezen door: TineH (6 boeken)

Citaat: "Een man in een regeringsuniform zat aan de tafel van de onderwijzer in het klaslokaal met een langwerpig boek en een pen en stelde iedereen twee vragen.
"Naam."
"Balram Halwai."
"Leeftijd."
"Geen leeftijd."
"Geen geboortedatum?"
"Nee meneer, mijn ouders hebben het niet bijgehouden."
Hij keek me aan en zei: "Ik denk dat jij achttien bent. Ik denk dat je vandaag achttien geworden bent. Je was het gewoon vergeten, hè?" Ik boog voor hem. "Dag klopt, meneer. Ik was het vergeten. Vandaag ben ik jarig, ja."
"Braaf zo."
En toen schreef hij dat in zijn boek en zei dat ik weg kon gaan. Dus heb ik een verjaardag van de regering gekregen."

Dit boek is een getuigenis van Balram Halwai, een Indiase man van lage afkomst, die er alles wil aan doen om hogerop te geraken, en daar veel voor over heeft. Het is geschreven als een bekentenis, bestemd voor de premier van China, die zijn stad komt bezoeken.

Het boek lijkt dramatisch, maar het drama zit diep verborgen onder een laag ironie. Het geeft op een luchtige manier een blik op het leven in India, zowel bij de rijke als bij de arme burgers.

Een aanrader! Winnaar van de Man Booker Prize 2008.

 | Reacties (2)Delen |
2 reacties:
Maria Magdalena op 31 juli 2010:
Humoristisch en deprimerend tegelijk. Met vaart erin. Glashelder en ongenuanceerd. Confronterend. Heb er bijzonder van genoten, ben er ook enorm niet goed van geweest. Een pareltje van een roman!
mieke augustyns op 21 oktober 2009:
Dit boek schetst op een bijzonder rauwe, maar erg realistische wijze de onderkant van de Indische samenleving: Indië is een BRIC-land, een economische wereldspeler, maar mijn inleefreis in januari '09 bij de armsten, leerde me een decadente democratie kennen. Dit boek geeft veel antwoorden, vele inzichten in dit groeiland: een meeslepend verhaal, erg literair en vooral beklijvend. India laat je zowiezo nooit los! De onderbuik van onze wereld! mieke augustyns

Gelezen door: anne-marie dewachter (1055 boeken)

Prachtig verhaal. De man klaagt eigenlijk de wantoestanden in India aan in de vorm van een brief aan de Chinese president die zijn stad komt bezoeken. Het zit verborgen onder vele lagen, maar het is duidelijk aanwezig. Aziaten zeggen trouwens zelden rechtstreeks wat ze bedoelen, maar hier komt de bedoeling duidelijk naar voren, ook voor Westerse lezers.

Het is een aanklacht tegen de groeiende ongelijkheid, de kloof tussen arm en rijk die een kloof wordt tussen puissant rijk en schandalig arm. Er is niks mis met rijk zijn, maar als daarvoor en daardoor mensen in de beerput van de samenleving moeten terechtkomen zonder uitzicht op beterschap, dan is er wél wat aan de hand.

 | Reacties (0)Delen |
0 reacties:

Gelezen door: André Oyen (3399 boeken)

Citaat: "Bij boeken in de buurt, zelfs boeken in een vreemde taal, voel je een soort elektrische stroom in je richting zoemen, excellentie. Dat gebeurt gewoon, net zoals je een erectie krijgt in de buurt van meisjes met strakke spijkerbroeken."

Balram Halwai groeit op als zoon van een riksjachauffeur. Zijn moeder is gestorven toen hij nog jong was, en haar begrafenis heeft een verpletterende indruk op hem gemaakt. Overledenen worden verbrand in India, hun as de rivier op gedreven. Zijn moeder heeft hem naar school gestuurd, en hij kan lezen en schrijven. Dat bepaalt zijn leven. Hij is slim en brutaal genoeg om het lot naar zijn hand te zetten. Luisteren is zijn kracht: door te luisteren naar wat er gezegd wordt aan de tafeltjes in het theehuis, terwijl hij de mensen bedient, ontdekt hij dat een beroep als chauffeur hem veel meer kan opleveren. Als hij eenmaal kan rijden is het lot hem goed gezind. Hij wordt de chauffeur van een Indiër die in Amerika geweest is. Meneer Ashok heeft daar verlichte ideeën opgedaan, maar eenmaal terug in India moet hij zich weer schikken in het leven zoals men het daar gewend is: corruptie en omkoperij, onderdrukking van de lagere kasten. Balram is zich er van bewust dat hij veel te keren heeft maar hij zet zijn oren op scherp in de auto, waarin hij zijn baas rondrijdt, ziet en hoort het allemaal aan en naarmate hij meer leert, komt zijn gemoed er steeds meer tegen in opstand. Adiga schetst een beeld van de superrijken in hun geïsoleerde appartementengebouwen. Belangrijkste bezigheden: winkelen in zwaarbewaakte shoppingmalls en nachtelijke uitspattingen in exclusieve clubs. Er worden regelmatig bezoeken gebracht aan invloedrijke politici, waarbij flinke sommen geld worden overhandigd om de positie aan de top veilig te stellen. Balram leidt een slavenbestaan in de kelder voor bedienden en chauffeurs, hij kan op elk moment van de dag met een belletje ontboden worden. In die omstandigheden besluit hij het heft in eigen hand te nemen en voor eens en altijd een Man met Dikke Buik te worden. Zonder enige terughoudendheid grijpt hij zijn kans en hij weet toe te treden tot de klasse der ondernemers. De rode draad in De witte tijger is de absolute onmogelijkheid voor de lagere klassen om te stijgen op de maatschappelijke ladder en te profiteren van nieuwe verworvenheden, een van de grootste problemen van de Indiase maatschappij. Met deze aanklacht in romanvorm beschrijft Aravind Adiga de realiteit vanuit het perspectief van de onderklasse. Hij schrijft scherp, met veel oog voor detail en hier en daar ronduit humoristisch. De sympathie voor Balram Halwai, die ondanks zijn daden behouden blijft, staat het hele boek lang in de schaduw van de wrange actualiteit in India. De witte tijger is een goed geschreven roman, maar tevens een schokkend verslag over diepgewortelde armoede.

 | Reacties (0)Delen |
0 reacties:

Gelezen door: Ingevdh (1 boeken)

 | Reacties (0)Delen |
0 reacties:

Gelezen door: Theo Schippers (104 boeken)

Citaat: "Iqbal, een van de vier beste dichters ter wereld (...) heeft een gedicht geschreven waarin hij over slaven zegt: "Ze blijven slaven omdat ze niet kunnen zien wat er mooi is in deze wereld". Een grotere waarheid heeft niemand ooit gezegd. Een groot dichter, die Iqbal - al wàs hij dan een moslim."

Prachtig boek. Geschreven in een vlotte stijl, blijft altijd luchtig en met een fijne humor, hoewel het onderwerp best zwaar is. In het begin had ik enige moeite met de brief-stijl: Balram schrijft een brief aan de Chinese president, die weldra naar India zal komen, om hem uit te leggen hoe het er écht aan toegaat in dat land, wat de leiders hem ook mogen wijsmaken. Maar algauw werd ik dit aspect gewoon, en was het zelfs mooi om lezen. Het stoorde zeker niet.

Balram op het platteland
Balram is een jongen van het arme platteland, en daar lezen we over de moeilijkheden die een familie heeft om te (over)leven. Hoe een intelligent kind van school wordt gehaald en kinderarbeid moet verrichten, hoe verwoestend tradities zijn. Samen met het leven van de armen, wordt het leven van de rijke en corrupte landheren beschreven.

De ellende van corruptie en traditie, de kracht van schoonheid
Balram is verstandig, maar ook filosofisch aangelegd. Steeds haalt hij de woorden aan van dichter Iqbal, die geschreven heeft: “Slaven blijven slaven omdat ze niet kunnen zien wat er mooi is in deze wereld.” En Balram bezit het vermogen om in stilte te kijken naar de prachtige landschappen van zijn dorp. Is het daardoor dat hij ruimer denkt en kijkt dan de anderen?

Balram in de stad
Hij laat zich niet knechten. Hij gaat naar de stad en wordt er bediende – een nieuwe categorie die uitvoerig beschreven wordt. Ook daar heersen ellende, vernedering, jaloersheid, frustratie, woede. En de tentakels van de familie die hun zoon wil leegzuigen, reiken ook tot daar.

Het kastesysteem
Het enige wat ik vreemd vind aan dit boek, is dat de oorsprong van het kastesysteem niet eens wordt uitgelegd. Men moet braaf zijn en goed gehoorzamen, en dan kan men in een volgende incarnatie het geluk hebben in een hogere kaste geboren te worden. Zo kan men 'opklimmen' tot de allerhoogste kaste, die van waaruit men niet meer reïncarneert in het aardse bestaan. Dus, hoe braver, hoe rooskleuriger de toekomst na de dood! Maar zijn die incarnaties onbelangrijk geworden in het huidige India? Niet één keer verwijst de auteur naar de geschiedenis van het kastesysteem of naar incarnaties. Wat niet wegneemt dat men nog verstrikt zit in zijn eigen kaste, want de 'traditie' heeft dat overgenomen.

Verstrikte rijken
Samen met het leven van de bedienden, leren we dat van hun bazen kennen: het leven van de corrupte zakenwereld in India. Uiteraard is alles verweven met corrupte politiek.
Iedereen weet hoe zwaar kaste, tradities en familie wegen in India. Wat me verraste, was dat ook de rijke man die eruit wil stappen, tegen zoveel moet opboksen en verweven zit in zoveel smerigheid door zijn geboorte dat het niet zal lukken, tenzij hij een zeer sterk karakter heeft. Iederéén is ongelukkig, woest en gefrustreerd in India.

Erin of eruit
Balram zelf is niet alleen dapper en verstandig, hij is ook filosofisch aangelegd. Om écht uit zijn persoonlijke ellende te stappen, waar hij in zit vanwege het kaste- en traditiesysteem, moet hij vreselijke dingen doen. Hij moet kiezen: erin of eruit. Want hij begrijpt: men kan niet ergens uit stappen, en er toch met één been in blijven. Eruit stappen is eruit stappen. Dus doet hij wat hij moet doen.

Als men hem op het einde van de rit zou vragen of hij een mens is of een demon, dan zou hij niet in de valstrik van die vraag vallen, maar antwoorden in de stijl van Boeddha: "Geen van beide. Ik ben alleen iemand die wakker geworden is terwijl de rest van jullie nog slaapt."

Aanbevolen!
Prachtig geschreven, dit boek. Levendig, humorvol, vol empathie en diepgang. Het toont de ellende in India, maar tegelijk ook dat hoe groot de ellende ook is, als er leven is, is er de mogelijkheid om echt, waardig, verantwoord en passioneel te leven.

 | Reacties (0)Delen |
0 reacties:

Locatie: India