De regen voor hij valt

Gelezen door: Marc Dilliën (135 boeken)

Citaat: ""Nou, ik hou meer van de regen vóór hij valt."Rebecca schoot in de lach, maar ik zei(behoorlijk betweterig), ben ik bang:"maar schatje, voor hij valt is het geen regen, hoor;" "

Rosamund, een bejaarde dame, vertelt haar leven aan de hand van twintig foto's. Zij is lesbisch en is daar openlijk voor uitgekomen, in een tijd dat homofilie helemaal nog niet aanvaard was. Laat staan dat een lesbisch koppel een kind zou opvoeden, zoals in dit verhaal voorkomt.

Haar jeugdvriendin Beatrix, die een moeilijke verhouding had met haar ouders zal haar eigen dochter Thea van zich verwijderen. Thea zelf krijgt een dochter, Imogen, die blind wordt na een schermutseling met Thea. Coe schetst hoe een gebrekkinge opvoeding haar sporen nalaat, generaties later. De auteur weeft filosofische bemerkingen doorheen zijn verhaal, zonder dat dit het verhaal afremt.

Mooi is de passage waarin de kleine Thea zegt: "Ik hou meer van de regen vóór hij valt." De opmerking dat dit helemaal nog geen regen is, vaagt zij weg met: "Maar je kan toch ook best blij worden van iets wat niet echt bestaat." Na haar verhaal verteld te hebben, besluit Rosamund op haar drieënzeventig jaar een eind te maken aan haar leven, weerom een maatschappelijk thema als afsluiter.

Een vlot verteld verhaal, rake beschrijving van personages, algemeen menselijke thema's, mooie filosofische bedenkingen, kortom een boek dat mij zal bijblijven.

 | Reacties (1)Delen |
1 reacties:
Mia op 20 januari 2020:
Als ik niet geweten had wie de auteur was, had ik op een vrouw gegokt. Compliment? In ieder geval een argument om auteurs weer wat meer bewegingsvrijheid te gunnen in de keuze van hun hoofdpersonages.

Aan de hand van een 20-tal foto"s wordt een hele wereld voorgeschoteld. De beknotte en verborgen wereld van vele vrouwen, niet eens zo lang geleden, maar ook de kapotte wereld van een kind dat zich niet bemind weet.

Een mooi, melancholisch boek over een leven dat voorbijglijdt en waarin je pas achteraf en te laat begrijpt wat er aan de hand was. Alleen de allerlaatste bladzijden vond ik kortweg zwak.

Gelezen door: Sofie Dewulf (38 boeken)

Citaat: "Wat is zo’n foto toch misleidend. Ze zeggen dat het geheugen rare streken uithaalt. Maar foto’s zijn veel erger, als je het mij vraagt. Ik leg dat valse ding maar weg, doe mijn ogen dicht en denk terug aan die dag.(p.157)"

Wanneer de bejaarde Rosamond sterft, vindt haar nicht Gill vier cassettebandjes en een opdracht: zoek Imogen en geef haar dit pakje. Gill zoekt, maar vindt Imogen niet. Ze besluit om de opnames zelf te beluisteren.

De cassettes blijken ingesproken door Rosamond, vlak voor haar dood. Op de bandjes beschrijft ze voor haar blinde achternichtje Imogen twintig foto’s. Wat eerst een aaneenrijging van jeugdherinneringen lijkt, mondt algauw uit in een bitter relaas van een vrouw die beseft dat de moeilijke relatie met haar oudere nicht Beatrix haar hele leven heeft gestuurd – en tot niets dan ongeluk heeft geleid. En zo onthult Rosamond aan Imogen de tragische maar onvermijdelijke familiegeschiedenis die hun beide levens verbindt.

'De regen voor hij valt' is een emotioneel en melancholisch boek, maar het wordt nooit sentimenteel. Er zit een sterk verhaal in, vol leugens en geheimen, en af en toe ook een waarheid als een koe. Zo zegt Rosamond op een bepaald moment dat ‘je het leven pas gaat begrijpen als je inziet dat twee dingen die totaal met elkaar in tegenspraak zijn soms – vaak – altijd – allebei waar kunnen zijn’. Dat een goed verhaal als dit je dat echt doet beseffen, is toch fantastisch?

 | Reacties (2)Delen |
2 reacties:
Ann Van de Velde op 28 augustus 2009:
Een dun boek, vlot geschreven en dus is het uit vooraleer je het weet. Prachtig verhaal, maar wel triest. Schetst tussendoor ook een portret van vrouwenrelaties in de jaren '40-'50-'60. Absoluut aan te raden.
G.Van Eeckhaute op 23 april 2008:
Heb dit onlangs ook gelezen en is inderdaad een aanrader, leest vlot en op een bepaald moment weet je dat Rosamund het heeft over de foto op de omslag. Dit was mijn eerste kennismaking met J. Coe.

Gelezen door: Ann Horckmans (259 boeken)

Citaat: "Toen de telefoon ging was Gill buiten. Ze veegde de bladeren bij elkaar op koperkleurige hopen, die haar man op een vuurtje schepte. Het was zondagmiddag, aan het eind van de herfst. Ze holde de keuken in toen ze het schelle geluid hoorde en voelde meteen de behaaglijke warmte om zich heen."

Een origineel concept: het levensverhaal van een vrouw die op haar sterfbed ligt, samengevat in de beschrijving van twintig foto's uit haar leven en verteld door de vrouw zelf op cassettebandjes, gericht aan een blind meisje dat veel voor haar had betekend. Een mooi, aangrijpend verhaal dat de soms onverwachte gebeurtenissen van een familie beschrijft. Een eenvoudig boekje met een diepe inhoud.

 | Reacties (0)Delen |
0 reacties:

Locatie: engeland