De omgekeerde man

Gelezen door: Claude Bonvin (675 boeken)

Nadat er een paar schapen werden gedood op verschillende plaatsen en dan een boerin spreekt de sensatiepers vlug over een weerwolf. Ademsbergs ex-geliefde Camille woont met haar vriend in dit gebied ze roept de hulp in van Ademsbergs die commissaris is in Parijs. Een spannend boek met een verassend einde.

 | Reacties (2)Delen |
2 reacties:
frederick op 5 januari 2010:
Ik vond het einde noch verassend noch verrassend. Ik sluit me voor de rest volledig aan bij de laatste alinea van Gerd, goed verwoord.
Gerd Boeren op 19 september 2007:
Fred Vargas is de ongekroonde koningin van personages die ogenblikkelijk onder je huid kruipen. De drie Evangelisten zijn onder de Vargasliefhebbers een begrip: Lucien, Marc en Mathias, drie werkloze historici die elk een etage bewonen in een oud huis in Parijs. Ze werden gebundeld in de niet te missen trilogie Misdaad in Parijs. Nog meer furore maakt Vargas met commissaris Adamsberg, geboren in de Pyreneeën, een eersteklas chaoot, amper groot genoeg om het politiekorps te mogen vervoegen en voorzien van gelaatstrekken die op geen enkele manier met elkaar harmoniëren. Adamsberg treedt ook aan in De omgekeerde man, maar eigenlijk is de hoofdrol daar weggelegd voor Camille. Adamsberg en Camille weten diep in hun hart dat ze voor elkaar geschapen zijn, maar door hun levenswijze komen ze elkaar maar heel af en toe tegen.

In De omgekeerde man vond Camille een huisje in les Alpes-Maritimes, ver van het Parijs van Adamsberg. Samen met haar nieuwe vriend Lawrence leidt ze een rustig leventje, tot er een immense wolf opduikt. Hij valt schapen aan en heeft het vooral op ooien gemunt. De dorpbewoners starten met een klopjacht, die heviger wordt als de wolf een forse schapenboerin doodt. Bijgeloof steekt de kop op, en aangewakkerd door de media is de streek al snel in de ban van "De weerwolf". Twee schitterende personages, Soliman, de geadopteerde zwarte zoon van de schapenboerin, en De Waker, haar beste herder, willen de weerwolf achterna. Jammer genoeg kunnen ze niet autorijden en daarom vragen ze Camille mee als chauffeur. Camille stemt toe, en met een tot camper omgebouwde beestenwagen rammelen ze over steile bergpassen, terwijl de lucht van schapenvet bijna niet te harden is. De interactie tussen dit trio, Camille, Soliman en De Waker, wordt door Vargas’ pen in je bewustzijn geëtst. Ten einde raad vraagt Camille Adamsberg om hulp. Hij vult op wonderbaarlijke wijze het trio aan en vanaf dan stevent het boek af op een prachtige ontknoping.

Vargas is genieten, van begin tot eind. Haar onvergetelijke personages, de licht absurde situaties waarin ze terecht komen, de adembenemende omgeving, de spitante dialogen en niet te vergeten de ronduit pakkende taal maken haar boeken tot meesterwerken.