Moordkuil

Gelezen door: Natalie Vande Veire (6 boeken)

In Reykajavik worden op een bouwplaats de restanten van een lijk opgegraven. Aangezien het om botten gaat, moeten de rechercheurs tientallen jaren terug in de tijd gaan om te weten wie het is en wat er precies gebeurd is. Verschillende verhaallijnen lopen door elkaar en beetje bij beetje komt de waarheid aan het licht. Een misdaadroman die me geen moment verveeld heeft!

 | Reacties (2)Delen |
2 reacties:
Steven Behaegels op 8 juli 2009:
De boeken van Indridason zijn geweldig om te lezen!
Betty Matthys op 22 augustus 2007:
Sinds ik deze Ijslandse auteur ontdekt heb verslind ik zijn boeken. Verfrissend, verrassend, leest heel vlot. Ik heb het nogal voor Scandinavische thrillers.

Gelezen door: Noël Gybels (509 boeken)

Citaat: ""Arm meisje," zei Erlendur.
"Ze zeggen dat de tijd alle wonden heelt," zei de arts toen hij dacht dat Erlendur in tranen ging uitbarsten. "Dat slaat niet minder op het lichaam dan op de ziel."
"De tijd," zei Erlendur terwijl hij het laken weer over het kind legde, "de tijd heelt geen enkele wond.""

Weer in 1 ruk uitgelezen! Dit keer moeten rechercheur Erlendur en zijn collega's een opgegraven (moord)lijk identificeren. Parallel daarmee duikt een verhaal rondom mishandeling op, dat mogelijk aan deze misdaad kan gekoppeld worden. Erlendur kampt bovendien met zijn eigen problemen (o.a. verslaafde dochter in coma na mislukte bevalling). Alles samen dus geen vrolijke kijk op de Ijslandse samenleving, maar dat beeld duikt in alle thrillers van deze auteur op.
Ongemeen boeiend met een krachtig en realistisch verhaal. 
 

 | Reacties (0)Delen |
0 reacties:

Gelezen door: didgeridoo (22 boeken)

Citaat: ""The records for that period are all in a mess. Reykjavik was swamped with people during and after the war, registration was a bit hit and miss while they were moving in. And I think they've lost part of the population records. A bit of a mix-up. Said he wouldn't be able to find it immediately, the man I spoke to. "
"Maybe no one actually lived there."
They needn't have been there long. Might have been listed somewhere else and didn't register the new address. Maybe lived on the hill for a couple of years, months even, during the housing crisis, then moved into one of the converted barracks after the war. What do you think of that theory?"
"Fits like a Burberry."
"

De schrijver Arnaldur Indridason is bijzonder populair in zijn thuisland (Ijsland). Dit was het eerste boek dat ik van hem heb gelezen.
In het Engels hebben ze voor Silence of the grave gekozen, wat in weinig woorden toch beter omschrijft waarover het verhaal gaat.
Een heel goed boek, waaraan terecht een CWA Gold Dagger 2005 prijs werd toegekend.  Het leest heel vlot, verveelt nooit en de intriges, plot en personages maken het geheel spannend.
Er is het verhaal over het heden - het vinden van een stoffelijk overschot - en het verhaal van het verleden, de jaren 1930-1940, de periode waarin het slachtoffer vermoedelijk is vermoord. De persoonlijke familiale problemen van de inspecteur Erlendur komen ook aan bod. Aan zijn privé leven wordt door de auteur heel veel miserie toegekend. Dat had misschien iets minder heftig mogen zijn.

 | Reacties (0)Delen |
0 reacties: