De grote stilte

Gelezen door: Noël Gybels (438 boeken)

Intens boeiende roman, waarin priester Odran Yates terugblikt op zijn leven. Jeugd, seminarie, pastoraal werk, maar vooral de schandalen, die opduiken binnen de Ierse kerk, wanneer de etterbuil rondom misbruik van kinderen openbarst. Zijn beste vriend zal als rasecht pedofiel voor het gerecht verschijnen en veroordeeld worden, een van zijn eigen neefjes blijkt ook een slachtoffer te zijn. Dan is hij wel verplicht zijn eigen rol in deze toestanden, zijn eigen levenskeuze ernstig te bekijken. Ook de houding van de kerkelijke hiërarchie komt uitgebreid aan bod. Meeslepende schrijfstijl en overweldigende inhoud, een meesterwerk !

 | Reacties (1)Delen |
1 reacties:
Mia op 9 juli 2018:
Het is inderdaad een boek dat blijft hangen. Eerst vond ik het wat vlak (als je het bijvoorbeeld vergelijkt met Het Hout van Brouwers), maar het is juist dat vlakke, dat gewone dat kleeft en schrijnt.

Gelezen door: Mia (58 boeken)

Citaat: "Stelletje rotzakken, dacht ik bij mezelf toen ik dacht aan de mannen die dit leven voor mij hadden verpest. De rozenkrans in mijn handen brak, de kralen rolden alle kanten op, een paar onder mijn stoel, een paar onder mijn bureau, andere rolden langzaam over de vloer. Ik keek ernaar. Ik voelde geen aanvechting ze op te rapen. "

Dit is een roman over kindermisbruik door de katholieke kerk in Ierland. Het verhaal wordt niet verteld vanuit een slachtoffer. Natuurlijk komen de slachtoffers ter sprake, maar zij spelen niet de hoofdrol. De hoofdrol is - zoals de titel in de Nederlandse vertaling zegt-weggelegd voor de stilte, de onwetendheid, het niet willen zien.. En deze hoofdrol wordt belichaamd in de persoon van Odran Yates.

Odran Yates is een 'gewone' Ierse jongen die priester wordt. De aanhalingstekens omdat zijn vader zelfmoord gepleegd heeft en zijn jongste broertje mee de dood heeft ingetrokken. Zo gewoon is dat gelukkig niet. Zijn moeder, die eerder liberaal was, wordt hierna een verbeten gelovige, die haar zoon een roeping aanpraat. Odran gaat hierin mee en gaat naar het seminarie. Het lijkt wel of hij zich daar eindelijk rustig en veilig voelt. De lezer daarentegen schrikt van de bedompte en bekrompen sfeer (in de jaren '70 nog!) en van het feit dat de meeste jongens naar het seminarie moesten van hun godvruchtige ouders. Odrans kamergenoot is Tom Craddle. Hij is zowat door zijn vader het seminarie ingeslagen. Ze blijven met elkaar contact houden. Odran verdwijnt na een verkeerd afgelopen stage in Rome tot zijn eigen tevredenheid in een school. Tom wordt voortdurend overgeplaatst van de ene parochie naar de andere. Odran begrijpt er niets van. Wij wel...

Op het moment dat alles duidelijk wordt, staat de wereld voor hem op zijn kop. Odran worstelt met zijn rol binnen de kerk, met zijn vriendschap met Tom. Eindelijk ziet hij, begrijpt hij en eindelijk ziet hij ook in dat hij dit alles op een of andere manier wel wist, maar niet wou weten...

Waar ligt de schuld? De daders zijn zelf ook beschadigd. Misschien ligt de grootste schuld bij de zwijgers, bij de machthebbers op alle niveaus. De leraren die Tom houden, terwijl ze heel goed weten dat hij dit leven niet aankan;de gezagsdragers die zwijgen en de Kerk als instituut belangrijker vinden dan de kapot gemaakte leventjes.

En misschien kùnnen we ook niets anders dan stil zijn bij de confrontatie met het falen van de mens.

Het boek is niet chronologisch verteld. Je springt van het ene jaar naar het andere. Het begint op een belangrijk moment in 2001, springt dan naar 1964,dan weer naar 1980.je krijgt de informatie in brokjes, maar eigenlijk weet je meteen wat er aan de hand is. Op die manier word je zelf een stille getuige...

 | Reacties (0)Delen |
0 reacties:

Locatie: Ierland