Kartonnen dozen

Gelezen door: SarahR (1 boeken)

Kartonnen dozen is het veelom geprezen boek van Tom Lanoye. Helaas is dit naar mijn mening onterecht. Het boek vertelt het verhaal over Tom Lanoyes jeugd en eerste liefde.

Met veel liefde voor de Nederlandse taal  heeft hij het geschreven waardoor de zinsbouw en –constructies werkelijk fantastisch zijn. Als de lof voor de schrijver hierop gebaseerd is, zeg ik met volle overtuiging dat ook ik fan ben van hem. Maar als ik het verhaal zelf in drie woorden zou moeten omschrijven, dan antwoord ik meteen ‘banaal, plat en boers’. Ofwel is het omdat ik een meisje ben dat ik me niet kan inleven maar dan zouden enkel holebi’s het verhaal mooi vinden, ofwel is het omdat het verhaal gedateerd is. 20 jaar geleden moet dit boek inderdaad gechoqueerd hebben en daardoor een voltreffer zijn geweest. We leven nu echter in een tijd waar homoseksualiteit niet langer als abnormaal wordt beschouwd. Bijgevolg is het thema niet langer meer taboe en zijn de omschrijving en woordkeuze ongepast.

 | Reacties (1)Delen |
1 reacties:
sounya abattouy op 5 juni 2014:
Beste SarahR, Je hebt inderdaad gelijk. Toen ik het boek las merkte ik meteen zijn literair talent. Niet alleen zijn zinsbouw en –constructies die fantastisch zijn, maar ook zijn vocabularium. En ik ben het ook met je eens over het feit dat de inhoud van het verhaal een beetje banaal is. Zoals je het verhertelde, is het verhaal gepubliceerd in de tijd toen homoseksualiteit nog taboe was. Mensen van vandaag vinden dat normaal. Maar ik denk persoonlijk dat het niet is omdat we meisjes zijn, dat we ons niet zouden kunnen inleven. Ik denk gewoon dat er te weinig contact is tussen hetero's en holebi's. Groetjes, Sounyâ

Gelezen door: Veerle Bonte (23 boeken)

Citaat: "Keer op keer moet ik mijn act herhalen. In de suite, in de suite, zei de barones. Mijn zus kijkt trots en jaloers tegelijk. Trots, want zij brengt mij met haar autoped naar de school waar ik dit geleerd heb, jaloers want ze moet me delen met drie anderen. Mijn moeder zingt met geheven vinger met me mee, me corrigerend als ik even uit de maat of tegen de toon zing. "

Het werd eens tijd dat ik als Belg een boek las van Tom Lanoye en naar verluidt begin je dan best met Kartonnen Dozen. Geen slechte keus, want dit boekje is zeer amusant, realistisch en ronduit origineel. En het is autobiografisch: we volgen Tom in de jaren zeventig en tachtig. Eerst als kleine jongen, op handen gedragen door de vier vrouwen in zijn leven, later als onzekere puber tijdens zijn eerste platonische allesoverheersende verliefdheid voor de zeer nabije maar onbereikbare klasgenoot Z.

Er zijn twee dingen die dit boekje zo leuk maken. Enerzijds is er de grote herkenbaarheid: de goedbedoelde reisjes van de CM, de oubolligheid van het katholiek onderwijs, de seksuele ontdekkingstocht, de eerste verliefdheid. Daarnaast heb je de mooi uitgewerkte personages. Bijvoorbeeld is er de tante, Pit Germaine, net als mijn oma meesteres in het associatief kwebbelen ("Jeanne van Spiessens van Julien van de ballenwinkel op Driegaaien"), of de hulpvaardige moeder vol levenswijsheid ("die vandaag champagne drinken, op die hun kop kruipen morgen de luizen"), of ook de leraars met de voor zich sprekende bijnamen : de Mof, de Jap en Mussolini. In één ruk uitgelezen met een glimlach om de mond.

 | Reacties (4)Delen |
4 reacties:
Evi Raemdonck op 28 september 2009:
Mooi verhaal, mooi gebracht. Vooral wanneer de schrijver zich aan mij als lezer richt... ik voelde me aangesproken, want inderdaad, iedereen heeft kartonnen dozen!
hendrik op 7 januari 2008:
Goed biografisch boek, soms iets te veel details maar toch zeer ontspannend.
André Oyen op 31 oktober 2007:
Heerlijk boek! Wat schrijft Tom toch prachtig over de passie en de pijn van een eerste liefde in een onwennige wereld!
Tom Valcke op 19 juli 2007:
Gewoonweg een klassieker uit de Nederlandstalige literatuur. Een must-read.

Gelezen door: Charlotte Bombois (1 boeken)

Citaat: "Dit bedrukte blad was het deksel,het andere blad de bodem (...) En dat was het ook. Mijn eerste reiskoffer. Mijn eerste kartonnen doos."

‘Lees altijd eerst een biografie van de auteur’ wordt mijn nieuw motto als het op boeken lezen aankomt. Kartonnen Dozen is mijn eerste kennismaking met de schrijfwijze van Tom Lanoye en het is meteen al een schot in de roos. Dit boek zou in het literair canon moeten komen van elke holebi die niet uit zijn of haar schelp durft te komen. Lanoye maakt in deze autobiografie komaf met het verbloemen van situaties en gevoelens voor iemand van dezelfde sexe. Als je dus onvoorbereid aan dit boek begint, kan je wel eens je ogen opentrekken. Toms beschreven evolutie doet je terug denken aan je eigen liefdesparcours dat je als tiener afgelegd hebt. Met het enige verschil dat jij aan die intieme momenten simpelweg terug denkt en dat hij ze weldegelijk neerpent. De humoristische ondertoon en de realistische beschrijvingen zorgen voor een geslaagde, maar misschien wel voor sommigen een perverse leesavond. Mijn ondervindingen waren in ieder geval positief getint en hebben ervoor gezorgd dat dit zeker niet mijn laatst gelezen boek van hem is, en dit met dank aan Lanoyes jeugdliefde.

 | Reacties (0)Delen |
0 reacties:

Gelezen door: sounya abattouy (1 boeken)

Beste lezers, Ik heb onlangs Kartonnen Dozen van Tom Lanoye uitgelezen. Ik ben niet Nederlandstalig en heb een beetje moeite gehad om sommige dingen te begrijpen, maar het viel wel mee. Ik hou van Tom Lanoye omdat hij een mooi vocabularium heeft en de dingen zeer goed kan beschrijven. Dat is wat hij ook met de kartonnen dozen heeft gedaan. Gelukkig dat ik Latijn volg, want hij gebruikte vaak latijnse woorden en spreuken in zijn boek, waardoor ik sommige dingen toch wel kon begrijpen. Maar wat vinden jullie ervan? Vinden jullie dat goed dat hij vaak latijnse woorden gebruikt. In Nederlandse literatuur? Ik wil ook iets zeggen over de inhoud: Wie dit boek heeft gelezen, weet dat Tom homo is. In zijn boek werden zijn seksuele ervaringen in het lang en breed beschreven. Er werden geen namen genoemd, maar ze werden vervangen door letters. Zijn geliefde was Z. Wat vinden jullie eigenlijk van hem? Wat ging er eigelijk mis volgens jullie? Dat werd niet duidelijk in het boek vermeld.

 | Reacties (0)Delen |
0 reacties:

Gelezen door: Marc L (70 boeken)

Het leuke aan het lezen van dit boekje, Lanoye's derde prozawerk, was tamelijk persoonlijk. Een groot stuk van het verhaal gaat over de school waar Lanoye zijn korte broek heeft versleten, hij noemt ze niet bij naam, maar het is duidelijk dat het om het Sint-Jozefscollege in Sint-Niklaas gaat. De school waar ook ik mijn puberjaren heb doorgebracht (blijkbaar drie jaar na hem). Heel veel herkenning dus, zijn portretjes van de gebouwen en vooral de leerkrachten zijn namelijk echt wel accuraat.

Tot zo ver het persoonlijke genoegen, het verhaal zelf gaat vooral over zijn eerste passionele liefde voor een jongen uit zijn buurt, die ook in zijn klas zat. Lanoye brengt alle zielenroerselen die daarmee gepaard gaan lyrisch tot uitdrukking, met soms hilarische passages. Er ligt een charmante zweem van melancholisch terugblikken op een definitief voorbije periode over het verhaal. Bijzonder is natuurlijk dat het om een homoseksuele liefde gaat, wat in de jaren '70 in Vlaanderen absoluut nog in de taboesfeer zat. Lanoye beschrijft het allemaal met ongecomplexeerde openheid; de uitgebreide "gids bij zelfbevrediging" is er natuurlijk over, maar hoort bij de puberale beschrijvingen.

Dit was het tweede boek dat ik las van Lanoye. Ik heb de indruk dat hij wat blijft hangen in het narcistisch terugblikken op het eigen leven (of is het therapeutisch?). Bovendien miste ik hier het frisse en sprankelende van zijn eerste boek, "Slagerszoon met een brilletje." Maar om zijn leraar Nederlands (Anton van Wilderode, alias Mussolini) te citeren: hij kan schrijven!

 | Reacties (0)Delen |
0 reacties:

Gelezen door: WeLoveThe90ies (1 boeken)

De jeugdliefde is iets wat je altijd bij blijft. Onze Tom Lanoye kan dit zeer goed weergeven in zijn liefdesroman ‘Kartonnen dozen,’ dat is een verhaal over Tom Lanoye zijn jeugd. Zijn verhaal begint over zijn eerste doos, namelijk zijn eerste kamp met de mutualiteit. Daar ziet hij Z. voor de eerste keer. Daar worden ze vrienden, maar worden pas echt beste vrienden in de secundaire school. Ondertussen leert hij de masturbatie kennen. Het gevoel voor masturbatie wordt alleen maar sterker als hij verliefd wordt op Z.

Lanoye vertelt niet alleen over zijn liefde voor Z. maar ook over de belangrijke mensen in zijn leven. Zijn zus, zijn moeder, Wieske de vriendin des huizes en Pit Germaine de oudste zus van zijn moeder. Als ze op schoolvakantie gaan worden zijn gevoelens alleen maar groter, zeker voor Z. Hij markeert ook zijn gebied en zijn record door te masturberen in het toilet. Z. heeft ook een kusspelletje uitgevonden. Maar dat stopt al als ze terugkomen. Ondertussen vertelt hij verder over zijn passie voor Z. Hoe hij zich beelden van Z. voor zich voor ziet van tijdens de LO lessen. Hij beschrijft ook de leerkrachten die hij heeft in de loop van de jaren en de droedels die hij tekent. Tom Lanoye overtuigt de mensen om naar Griekenland te vertrekken in plaats van het saaie Rome. In het leuke Griekenland wordt zijn liefde groter en groter. Ze slapen twee nachten bij elkaar.

Zal hij het overleven. Zal zijn liefde misschien beantwoord worden? Ja hoor zijn lange liefde wordt beantwoord. Ze kleedden elkaar uit, ze kussen elkaar hevig, bevredigen elkaar bijna maar dan gebeurt er iets. Z. trekt zich terug en Lanoyes wereld stort in. Z. heeft hem afgewezen. Ze blijven vrienden maar het blijft moeilijk. Uiteindelijk lukt het om Z. los te laten. Maar hij zal hem nooit vergeten.

Het verhaal is goed opgebouwd.Lanoye voorziet de lezer van inleidende informatie. Zijn verhaal is goed ingedeeld in verschillende dozen. Alle dozen worden uitgebreid verteld. De personages zijn goed onderbouwd. Je kan goed meevolgen met de reacties die ze geven. Pit Germaine die vele verhalen vertelt.

Plotwendingen die me zijn bijgebleven zijn: de gebeurtenis in Griekenland als ze met elkaar de liefde bedrijven; wanneer Z. de liefde ontkent.

De schrijfstijl van Tom is grappig. Een beetje lastig maar dat gaat wel. Tom durft dingen te schrijven die andere mensen niet durven neer te pennen. Zij humor moet je wel kunnen begrijpen. Het is een humor die je ligt of niet. Ik vind het een leuke schrijfstijl. Ik zou het boek willen aanraden aan de mensen die er tijd voor hebben. Ik heb er een tijdje aan bezig geweest. Maar het is de moeite waard. Je leert veel bij hoe homo’s zich voelen. Een echte aanrader.

 | Reacties (0)Delen |
0 reacties:

Gelezen door: ArnoVM (1 boeken)

Ik vond het een moeilijker boek om te lezen maar heb er toch van genoten.

Het verhaal ging over de jeugd van de schrijver zelf, over alles wat hij heeft meegemaakt maar vooral over zijn gevoelens. In een korte tijd kom je veel over hem te weten en leer je het hoofdpersonage goed kennen. Ook van de andere personages kom je veel te weten.
Het is eerder een ontspannend boek dan een leerrijk boek. Het is een aanrader voor mensen die graag en veel lezen. Ik geef het boek een 7/10

 | Reacties (0)Delen |
0 reacties:

Gelezen door: Jeanne Tielen (149 boeken)

Het verhaal van een jonge knaap die zijn (homo)seksualiteit ontdekt kan me wel bekoren, te meer omdat het grappig wordt weergegeven in een rotvaart en een woordenwaterval. Leuk, heel leuk.

 | Reacties (0)Delen |
0 reacties: