De Toverberg

Gelezen door: Muriel R. (9 boeken)

De Toverberg van Thomas Mann is inderdaad zo’n klepper die je in veel boekenkasten met 'ongekraakte' rug terugvindt: ook op mijn planken stond het boek al een aantal jaren stof te vergaren. Een ideale manier om klassiekers ‘met een (moeilijke) reputatie’ te lezen is om dat in gezelschap te doen: met je partner, een verre of dichtbije vriend(in) of wie dan ook: als het maar om iemand gaat die, net als jij, vastbesloten is tot het einde toe vol te houden. En wat blijkt dan meestal: vaak zijn die boeken helemaal niet zo onverteerbaar als hun reputatie laat uitschijnen.

De Toverberg (die titel alleen al!) van Thomas Mann is echter niet voor mensen die het van plot en tempo moeten hebben. Plot is er nauwelijks: Hans Castorp gaat zijn zieke neef Joachim bezoeken in een sanatorium hoog in de Zwitserse Alpen, wordt verliefd, blijkt zelf aan tbc te lijden, wordt na 7 jaar genezen verklaard, en verdwijnt (in een magistrale finale scène) in de nevelen van een slagveld bij het begin van WO1.
Het is een langzaam boek: net als in het sanatorium waar het verhaal zich afspeelt blijkt de (roman)tijd vaak stil te staan. De Toverberg is een erg filosofisch boek, vol levensbeschouwingen en conversaties. Plot is er misschien niet, maar Thomas Mann is een meesterlijke schrijver: zo slaagt hij erin om een simpel voorval (Hans Castorp is dodelijk verliefd op Madame Chauchat en wacht tot zij de eetzaal binnenkomt) met zo veel empathie en spanning te beschrijven, dat je, op het moment dat ze eindelijk binnenkomt en daarbij hard met de deur slaat, bijna zelf van je stoel tuimelt. Toegegeven, sommige conversaties (zoals die met Settembrini en Naphta), die woordelijk worden beschreven en tientallen pagina’s beslaan, zijn erg zwaar op de hand en vergen heel wat van de lezer.

Maar toch is dit een boek dat ik moeilijk opzij kon leggen. De toverberg was dus sneller bedwongen dan ik had durven hopen!

 | Reacties (5)Delen |
5 reacties:
Dries Van Cann op 29 oktober 2009:
"ik ben toen met stijgende verwondering een voor mij onbekende wereld binnen gestapt." Idem hier. Een goede romaneske inleiding in de Europese (en vooral Duitse) cultuur en geschiedenis.
Hans Verstraelen op 24 oktober 2008:
Wat mij bijblijft is de ontleding van de tijd die de hele roman lijkt te binden. Soms lijkt Mann tijdens het schrijven van De toverberg
op 30 november 2006:
Onderschat de vorige recensenten niet, zeker als je ze niet kent. Iets minder arrogantie zou u niet misstaan.
op 28 november 2006:
De toverberg is mijn inziens een van de grootste prestaties die de wereldliteratuur heeft voortgebracht en is samen met Het taalexperiment (der erwahlte) het opus magnum van Mann. Ik denk dat de vorige recensenten niet hebben beseft wat ze in handen hadden. Zo wordt de schitterende ironie die het hele boek kenmerkt en dan vooral die genoemde dialogen tussen Settembrini en Naphta niet door hen herkend. En waar is de bukolische herr Peperkorn, een van de markantste figuren die ik ooit ben tegengekomen in een boek? Stilistisch is de toverberg een juweeltje: Mann's taalbeheersing is onovertroffen, eigenlijk zou men het in het duits moeten lezen.
Paul Silon op 15 mei 2006:
Als jonge man is dit m'n eerste "dik" boek dat ik heb uitgelezen. Heel veel kan ik er niet over navertellen. Het eerste waar ik aan denk is de koele berglucht die de zieke hoofdpersoon moest genezen en de fascinerende "filosofische" gesprekken met een jezuït (het kan ook een dominicaan of andere geleerde geweest zijn )

Een ding weet ik nog zeker: ik ben toen met stijgende verwondering een voor mij onbekende wereld binnnen gestapt.

Gelezen door: els lens (45 boeken)

Citaat: "Dit staat in het nawoord: Twintig jaar na de voltooiing van de roman vat Thomas Mann het samen als volgt: “… dat de geestelijke mens, de zogenaamde intellectueel, een grote fout, een zware zonde van nalatigheid begaat als hij de politieke en sociale problematiek van de tijd van de hand wijst, er vol minachting vanuit zijn ivoren toren op neerziet, en zich koestert in de waan dat men een cultuurmens kan zijn zonder het politieke in de idee van de cultuur mee te betrekken. Zulk een intellectueel weet nog niet, zoals wij nu weten, dat een cultuur heel dicht grenst aan de barbarij als ze het politieke en sociale uit haar gezichtskring bant. Dat heeft de ontwikkelde Duitse middenklasse, het Duitse burgerdom gedaan, en daaraan is het ten gronde gegaan.”"

Mann Mann. Het is me gelukt! Ik heb 'De toverberg' van Thomas Mann helemaal uit gelezen! De klassieker die ik cadeau gekregen had van mijn man en waarvan ik vond dat ik hem moest uitlezen. Jaren heb ik er over gedaan. Soms lag het boek maandenlang opzij. Soms las ik er wel 50 à 60 bladzijden in, maar wat zijn 50 à 60 bladzijden in een boek van 958 pagina's? Laten we besluiten dat het niet echt vlotte. Hoe kwam dat? Volgens mij lag het niet aan de inhoud, maar wel aan de vertelstijl. Zo lang en breed had ik het nog nooit meegemaakt. En ik had voordien toch al wel wat romans uit die tijd gelezen. (Begin 20e eeuw.) Maar dit verhaal, van de jonge Hans Castorp, gaat zoooooo traag.

De inhoud: Hans Castorp, een jonge Noord-Duitser, gaat op bezoek bij zijn neef in een sanatorium in de Zwitserse bergen. Het bezoek, dat drie weken zou duren, duurt uiteindelijk zeven jaar. Hij maakt kennis met Settembrini en later ook met Naphta. Beide heren hebben zeer uiteenlopende meningen over politiek en filosofie en brengen die ook uitgebreid ten berde. Hun uiteenzettingen bestrijken tesamen honderden bladzijden van het boek. Op de toverberg hebben ze tijd zat. De tijd krijgt daar een andere dimensie. Men leeft buiten de echte wereld. Op het einde van het boek breekt de eerste wereldoorlog uit. Hans Castorp is stomverbaasd, want hij volgde al jaren de actualiteit niet meer. Hij had zich behaaglijk genesteld in het hoogland. En ook Thomas Mann zelf lijkt verbaasd. Alsof hij wil zeggen: allemaal goed en wel, dat gefilosofeer en dat opleiden van onze jeugd, maar hou je ogen toch maar goed open voor de wereld rondom, zodat je niet voor verrassingen komt te staan.

 | Reacties (0)Delen |
0 reacties:

Locatie: Zwitserland