De helaasheid der dingen

Gelezen door: Sander Van Der Heyden (1 boeken)

De helaasheid der dingen is een uiterst komisch boek. Dimitri verhulst vertelt op een grappige, maar soms toch ook aangrijpende manier het verhaal over zijn jeugd. Over hoe hij opgroeide tussen de alcoholverslaafde nonkels, die nog allemaal bij hun moeder woonden. Net zoals de vader van Dimitri trouwens. Het boek is verdeeld in 12 hoofdstukken, ik vind dit goed gedaan, zo kan je de verhaallijn heel duidelijk blijven volgen. Ik hou van het taalgebruik dat Verhulst gebruikt in het boek en de manier waarop hij de meest marginale situaties beschrijft.

 | Reacties (1)Delen |
1 reacties:
mark op 7 maart 2016:
Ik vind het boek ook heel grappig, maar tegelijk ook heel echt. Er zitten enkele pakkende scènes in het boek en ik ben het ook helemaal met je eens dat het taalgebruik van Verhulst echt subliem is. Dit was mijn eerste boek van hem, maar zeker niet mijn laatste. Een echte topper!

Gelezen door: Tom Ollieuz (1 boeken)

Na het in 2003 verschenen Problemski Hotel woelt rasverteller Dimitri "Dimmetrieken" Verhulst met zijn laatste boek De helaasheid der dingen de met alcohol doordrenkte grond van zijn eigen jeugd om. Zo pijnlijk dat het soms hilarisch is, zo hilarisch dat het soms pijnlijk wordt. Verhulst trok als 13-jarige zelf aan de alarmbel bij Bijzondere Jeugdzorg en werd later in een pleeggezin geplaatst. Hij etaleert in dit boek zijn voorliefde voor klankrijke woorden, in het verlengde van zijn taalstukken in De Morgen.

De helaasheid der dingen is een sappig vertelsel dat helaas waar is. Op het einde van het boek slaat de auteur een confronterend mea culpa over zijn eigen onvermogen een goede vader te zijn voor zijn ongewenst kind. Hard, maar eerlijk.

 | Reacties (26)Delen |
26 reacties:
Simon Schoors op 2 oktober 2010:
De helaasheid der dingen door Dimitri Verhulst is het beste boek dat ik ooit gelezen heb. Het is onwaarschijnlijk hoe die mensen leven, maar juist daardoor lach je je dood met dit boek. Het leest zeer vlot omdat er zoveel grappige momenten in dit boek voorkomen.

De familie Verhulst staat bekend omdat ze geweldige drinkers zijn en een grote mond hebben, maar er zit nog respect in de familie als ze bij een familie naar hun grote idool mogen gaan kijken, Roy Orbison.
De Portel heeft mij het meest geboeid, als de jongste nonkel van den Kleine wil hij toch het meeste bewijzen en de beste zijn van de familie. Als dit niet lukt verzint hij maar andere mannieren om te tonen dat hij de beste is. Zoals de Ronde van Frankrijk, hoe hij een mannier vindt om met een kaart van Frankrijk een wedstrijd bier drinken te organiseren. En ook nog dat hij een grote mond heeft en voor niemand schrik heeft is zeer merkwaardig.
Sander Vermaerke op 5 november 2009:
De helaasheid der dingen is ontroerend mooi en af en toe triest. Maar het is tegelijk supergrappig en dat contrast maakt het een fantastische leeservaring.
Nadine Labio op 25 augustus 2009:
Met de marginalen valt altijd iets te beleven! Dit boek is daar nogmaals het bewijs van. Goed boek! Goed geschreven. Lezen!
Wendy op 14 juli 2009:
Prachtig boek, een aanrader! In tegenstelling tot wat anderen ook mogen beweren, dit is een prachtwerk. Verhulst heeft zichzelf weer eens overtroffen. Misschien ben ik een beetje bevooroordeeld, mijn jeugd ligt namelijk ook in het genaamde 'Reetveerdegem' of beter gekend natuurlijk als Nieuwerkerken bij Aalst. Verhulst mag er zo nog enkele schrijven van dit kaliber!
De Mulder op 17 februari 2009:
Ik begrijp niet waarom iedereen dit boek de hemel in prijst. Ik vind het laag tegen de grond en het woordgebruik van het laagste niveau. Ik schrap dan ook schrijver Verhulst van mijn lijst van bevoorrechte schrijvers.
Jurgen op 19 november 2008:
Dit boek heeft me zeer weten te bekoren. Verhulst slaagt er als geen ander in de lezer te bekoren met een prima vertelkunst. De vlotte pen van deze schrijver vertaalt zich in mooie beeldspraak, gevatte dialogen en gelaagde humor. Hoewel ik dit boek als grappig beschouw, is het tegelijk een schrijnend beeld van een ontwrichte gezinssituatie en verslavingen allerhand. Een aanrader!
thierry op 10 oktober 2008:
Een aanrader, heel grappig.
Ann Horckmans op 17 april 2008:
Een openhartig boek over een niet al te prettige jeugd in een Vlaams dorp. Sarcastisch, hard (voor zichzelf en zijn familie), moedeloos en toch liefdevol vertelt Verhulst over zijn jeugd in verschillende anekdotes. Een boek van de hand van een ware schrijver!
leesbeest op 26 februari 2008:
Dat Dimitri Verhulst kan vertellen staat buiten kijf. Of het boek waarheidsgetrouw is kan betwijfeld worden. Ik vind het voornamelijk een cliché van het Vlaanderen van de jaren zestig en zeventig. Het achtergebleven dorp, het dronken mansvolk, de slavende en wachtende vrouwen, de uitzichtloosheid.... Het is me allemaal een beetje te triest. Indien dit werkelijk zijn jeugd was is het des te droeviger dat dit boek moest geschreven worden. Het mooiste stuk vond ik het deel waarin beschreven wordt hoe hij afscheid neemt van zijn grootmoeder. Ontroerend in zijn liefde voor haar.
Thomas Smettn op 14 februari 2008:
De helaasheid der dingen, lang geleden dat ik nog zo'n boek gelezen heb, echt mijn ding. Ik las dit boek op aanraden van vrienden, ik vond het meeslepend en het las ook vlot, een van de weinige keren dat het zo moeilijk was om een boek aan de kant te leggen. Ik vond het wel spijtig dat Dimitri zijn jeugd zo verlopen is, maar dit zal niet mijn laatste boek zijn van deze auteur.
Gerben op 4 februari 2008:
De helaasheid der dingen is een prachtig geschreven boek, al is het soms wat langdradig. Het verhaal is grappig, schrijnend maar niet echt geloofwaardig. Dimmitri Verhulst is wel een krak in het omschrijven van doodgewone dingen, zoals het(communistisch) toilet. Al bij al is het een meeslepend verhaal waar je moeite mee hebt om te stoppen met lezen.
op 4 februari 2008:
De helaasheid der dingen is een fantastisch maar schrijnend verhaal over de jeugd van Dimitri Verhulst "Dimmetrieken". Het is prachtig en meeslepend vertelt, éénmaal begonnen met lezen kan je niet meer stoppen. Het is bijna niet te geloven dat mensen echt op die manier geleefd hebben. Verhulst z'n omschrijvingen van gewonen dingen zoals het (communistisch) toilet, zijn goed gevonden en altijd wel grappig om te lezen.
Kirsten op 21 januari 2008:
Dit boek geeft een extra dimensie aan de Ronde van Frankrijk, lang geleden dat ik nog zo'n originele vondsten ben tegengekomen. De vergelijking met Brusselmans gaat niet op: Verhulst kan veel meer thema's aan.
Elisabeth Francet op 20 november 2007:
Dimitri Verhulst is een meesterlijk verteller, dat bewijst hij met dit héél apart boek. Ik heb het voor 7 euro in de Slegte gekocht en ik koester het enorm, nu ik het net uit heb, met gemengde gevoelens. Het is te zeggen: het stoot af en trekt aan tegelijkertijd. Dimitri slaagt erin om met zijn (wat extra ingekleurde?) stukje levensverhaal de schoonheid van de lelijkheid én de lelijkheid van de schoonheid te laten zien. Het is ook een rauw en confronterend verhaal over liefde en onvermijdelijke verbondenheid. Het had een heel complex effect op mij: toen ik het boek dichtklapte, voelde ik mij heel week van binnen, verdrietig, ontroerd en gegrepen door de persoonlijke overtuiging en intensiteit die Dimitri Verhulst in dit meesterwerkje tentoongespreid heeft. Een boek dat een ereplaats krijgt in mijn reeds goed gevulde boekenkast.
Eric Van den Bossche op 1 juli 2007:
Ik heb genoten van dit boek; misschien omdat ik een non-fictielezer ben?
Gunther op 13 februari 2007:
Ik ken Dimitri persoonlijk, heb namelijk nog met hem school gelopen, op de bus etc... En moet zeggen dat ik alles wat ik gehoord, gezien en gelezen heb de waarheid sterk benaderd en geschreven is zoals ik hem ken(de).
Patrick op 22 januari 2007:
Ik heb al wat boeken gelezen, slechts een paar liggen op het hoogste vak, die van Dimitri spannen de kroon. Zijn stijl is "mijn" stijl. Ik genoot ontzettend van dit boek omdat:
1. Zijn schrijfvaardheid elke bladzijde lezen tot een genot verheft. Woordkeuze, beeldspraken.
2. Het lachen me niet verging, de toestanden, de zinnen. Geen enkel boek dat ik gelezen heb heeft dit voortgedaan. Het was een halve lachterapie.
3. Hij het leven beschrijft zoals het kan zijn, miserie en kwel. Dit past waarschijnlijk een beetje bij onze Belgische mentaliteit. Het leven is zoals het is, helaas.
4. Hij geen blad voor de mond neemt, hij zegt wat hij te zeggen heeft ook als dat indruist tegen de goeddenkendheid.

Ik hoop dat hij nog meer boeken van hetzelfde gehalte mag afleveren.
Piet op 25 november 2006:
Dit is veruit het beste boek dat ik dit jaar las!
Geert De Busschere op 26 oktober 2006:
De Helaasheid der Dingen is een fenomenaal boek. Het toont alle tristesse die Vlaanderen ooit met zich heeft meegedragen. Het schildert heel gedetailleerd de moedeloosheid van de paria's, de hopeloosheid van hun leven zelf, de vicieuze cirkel waaruit zij nooit zullen kunnen ontsnappen. Ik ben nooit voorstander geweest van de werken van Dimitri Verhulst. Ik had eerder De Verveling van de Keeper gelezen en ik was niet onder de indruk. Maar dit boek heeft alles in zich om een klassieker te worden.
Philippe op 20 september 2006:
Tuurlijk helpen programma's als De Laatste Show voor de promotie van een boek, maar dat doet niets af van het feit dat dit een bijzonder leuk geschreven boek is.
Dorothy Ravier op 10 september 2006:
Dit is gewoon het beste boek van 2006! Ongetwijfeld, laat nog veel van je horen Dimitri! Ben al benieuwd naar de film... Ik ben fan!
Susan op 28 mei 2006:
Of Verhulst nu wel of niet in de Laatste Show is aangetreden, dit is en blijft een goed boek. Hij vertelt het verhaal van zijn jeugd op een erg hartverwarmende manier.
Liliane op 28 mei 2006:
Dit is een prachtboek, ongeacht het feit of alles nu waar gebeurd is of niet. Dat is naast de kwestie. De nieuwe L.P. Boon is geboren, wees daar maar zeker van.
Iemand De kamer hiernaast gelezen? Daar krijg je al een voorsmaakje van de gebeurtenissen in Reetveerdegem. Eveneens een aanrader!
annic op 26 april 2006:
Laatste show of geen laatste show ! Wat is dat nu voor zever. Dit is gewoon een goed boek ! Hilarisch en toch triestig .Ik woon in Erpveerdegem, en ken mensen die Dimitrieken nog gekend hebben. Ik heb ook het toneelstuk "Aalst" gezien, ook door Verhulst geschreven. Ik beaam wat er wordt gezegd : De nieuwe Boon is er! Eindelijk.

En het gaat hem niet alleen om het verhaal, Verhulst is een echte schrijver.
Noël Gaethofs op 25 april 2006:
Ik heb dit boek ook gelezen, zonder 'voorkennis' van De Laatste Show. Het deed mij een beetje denken aan oude vlaamse volksverhalen, cfr. Ernest Claes.

Ik vond de verhaallijn toch wel erg bij de haren gesleurd, temeer omdat ik ook uit een volks milieu kom. Ik twijfel bijzonder aan de de geloofwaardigheid, en zeker niet dat de auteur zelf uit dit milieu is kunnen naar boven klauteren!

Maar het was wel aangenaam lezen, als je kan aannemen dat het wel sterk ingekleurd is met verhalen van voor-voor-voorouders, of niet Dimitri?
Tim op 28 maart 2006:
Ook net De helaasheid der dingen gelezen en ik weet niet wat er schrijnender is: het verhaal of het feit dat dit per se allemaal moest neergepend worden. Begrijp me niet verkeerd, Verhulst is een uistekend auteur die zeker de technische kant van het vak onder de knie heeft en mijns inziens zijn persoonlijke demonen op deze manier wil temmen. Maar ik vraag me toch af of hij zonder optreden in de Laatste Show dezelfde aandacht zou gekregen hebben.

Gelezen door: Sophie (9 boeken)

Ik vond dit een geweldig boek om te lezen. Doordat Verhulst tragedie en komedie vermengt met elkaar, weet je soms niet of je nu moet huilen of lachen met de personages.
Bepaalde passages blijven je bij en kruipen onder je huid, ik denk dan bijvoorbeeld aan de vergelijking met de Tour de France of het verhaal over de hond in de buurt. Brilliant geschreven.

 | Reacties (1)Delen |
1 reacties:
Sander Van Der Heyden op 5 maart 2016:
Ik deel deze mening volledig. Ik had hetzelfde gevoel bij het lezen van dit boek. Een echte aanraden voor iedereen.

Gelezen door: gilles deheyder (1 boeken)

Ik vond dit boek zeer leuk doordat je alles vlot kon lezen en de grappige aparte verhalen die er in worden verteld. Mijn favoriet hoofdstuk was “de tour de France” omdat dat de wraakactie is van Nonkel Herman tegen nonkel Koen en dat hij die uiteindelijk toch verliest. Ook als hij over zijn moeder en haar plaspas vertelt en de manier waarop hij was weggelopen van zijn moeder door wanneer zij aan het plassen was in de zee stiekem ervandoor te gaan en te hopen bij zijn vader of bij een pleeggezin terecht te komen vond ik een goed stuk.  Het grappigste personage was volgens mij de vader, Marcel Strobbe door zijn taal en zijn manier van doen tegen zijn zoon.

 | Reacties (0)Delen |
0 reacties:

Gelezen door: MaartenD'haeseleer (1 boeken)

De helaasheid der dingen van Dimitri Verhulst is een echt Vlaams boek. Daarmee bedoel ik dat het boek heel goed geschreven is op een manier waarop niet veel schrijvers dit kunnen en omdat het natuurlijk een Nederlands boek is. Je zou het zelf moeten meemaken of meegemaakt hebben om het op zo een levendige manier te kunnen schrijven. Het boek is zeker van een goed niveau, een niveau dat we van Dimitri Verhulst gewend zijn.
De helaasheid der dingen is een heel aangenaam boek om te lezen. De schrijver gebuikt enkele woorden dialect omdat het zich in een gelijkend milieu afspeelt. Het boek wordt ook opgedeeld in verschillende verhalen, 12 in totaal, waarin hij elke keer een ander verhaal vertelt maar steeds bij het hoofdverhaal blijft. Je zou het kunnen zien als 12 hoofdstukken. Het leest echt vlot, mede omdat het een leuk verhaal is. Het verhaal is geschreven in een vertellend perspectief en gaat over naar dialoogvorm. Dit is veel makkelijker en aangenamer om jezelf in te leven in het verhaal.
De helaasheid der dingen zou ik als één van de betere boeken van Dimitri Verhulst beschouwen, een heel goed en aan te raden boek.

 | Reacties (0)Delen |
0 reacties:

Gelezen door: lorenzo pevenage (1 boeken)

De helaasheid der dingen, een autobiografie over het leven van Dimitri Verhulst. Hierbij keert Verhulst terug naar zijn tijd als dertienjarige tiener tot het heden waar hij ongeveer dertig jaar is. Als tiener is Dimitri opgegroeid in de stad Reetveerdegem waar hij samen met zijn familie een leven van drank en losbandigheden leidde. De benarde leefomstandigheden zorgen voor een komische wending aan het boek samen met een mond vol vulgaire woordenschat. Het hoogtepunt van de familiesituatie is hun Tour de France die de familie zelf organiseert. Deze ‘wielertocht’ is eigenlijk één grote kroegentocht waarbij meer drank geconsumeerd wordt dan op de fiets gereden. Aangezien hun Tour de France een climax van het boek is heeft Verhulst ervoor gekozen deze af te beelden op de cover van zijn boek. Met zijn overplaatsing naar een gastgezin maakt Dimitri met zijn nonchalante schrijfstijl duidelijk dat hij er niet graag verblijft. Verschillende jaren later keert hij terug naar zijn geboortestad samen met zijn zoon uit een mislukt huwelijk (Dimitri is dan net zoals zijn vader geen vaderfiguur voor zijn zoon). Wanneer Dimitri met zijn ooms in een café afspreekt geeft hij weer dat hij zijn familie helemaal ontgroeit is. Hij wil dan ook niet dat zijn zoon de voetsporen van zijn familie volgt en zorgt ervoor dat hij een degelijke jongen is (waardoor hij zijn vaderrol toch wat opneemt).

 | Reacties (0)Delen |
0 reacties:

Gelezen door: Lieselot Van Landuyt (1 boeken)

De helaasheid der dingen van Dimitri Verhulst is een autobiografische roman die ik aan iedereen wil aanraden. Het boek is veel beter dan de film, ik dacht dat ik veel tijd ging nodig hebben om hem te lezen maar hij leest echt wel zeer vlot. In het boek is “het leven in de goot” goed voorgesteld. Het is gemakkelijk om je in de situatie in te leven. Ik denk dat de achtergrond en het decor van het verhaal zo goed is voorgesteld door de jeugd van Dimitri Verhulst. Hij weet namelijk wat het is om in de lagere klasse van de maatschappij te leven. In het boek maakt hij duidelijk dat het leven in die omstandigheden niet altijd even slecht hoeft te zijn. De personages in het verhaal maken ondanks al hun ellende veel plezier, en de liefde voor mekaar is ook wel duidelijk te merken. Ik vond het boek een aanrader.

 | Reacties (1)Delen |
1 reacties:
Yentl Van Gindertaelen op 14 maart 2017:
Ik heb het boek ook gelezen en de film gezien maar ben van dezelfde mening dat het boek beter is. Bovendien ben ik het er helemaal mee eens dat Dimitri Verhulst erin slaagt "het leven in de goot" zoals je het noemt volledig weer te geven zonder verbloeming. Hij geeft de harde waarheid en werkt stereotypes weg door bv. de grote liefde voor elkaar zoals je zei weer te geven maar ook door de humoristische situaties. Het is Inderdaad een echte aanrader.

Gelezen door: Alex leest (172 boeken)

Ik heb het boek gelezen en heb er geen seconde spijt van gehad. Het is goed geschreven waardoor het niet na 100 pagina's saai wordt om het boek te lezen. Uit de schrijfstijl kan je halen dat het boek een autobiografie is met de nodige toegevoegde humor. Dimitri Verhulst schrijft op een manier waardoor lezen plezant wordt. Mijn favoriete deel uit het boek is de Tour De France. Eerst denk je dat Petrol echt veranderd is en gaat wielrennen en de oma gelooft dit maar een Verhulst weet beter. Een zuipwedstrijd niet echt een verassing. Ik raad het boek aan voor wie niet snel leest en ook niet snel een goed boek vind(eigen ervaring). Het leest makkelijk en er is ook een film over gemaakt die enorm hard overeenkomt met wat in het boek geschreven word.

 | Reacties (0)Delen |
0 reacties:

Gelezen door: robbe segers (1 boeken)

Ik vond De helaasheid der dingen een goed boek. het is een humoristisch boek met tragische momenten in. Een van de beste momenten van het boek is de tour de France. Daar drinken ze hun eigen letterlijk in coma. Ik vond het wel straf dat de kleine Dimitri al mocht drinken. 
Een jongen van 12 laat je toch geen bier drinken. Ik vond dat het boek gemakkelijk leest. Ik zou het boek iedereen aanraden: het leest vlot en het is een komisch boek. Kortom het is echt een fantastisch boek.

 | Reacties (0)Delen |
0 reacties:

Gelezen door: Debora De Backer (12 boeken)

Een prachtig boek! Hoe je met zoveel ironie, hilariteit tegelijk een verhaal kan vertellen. Soms lachwekkend terwijl het mes snijdt!

 | Reacties (0)Delen |
0 reacties:

Gelezen door: Nelle Verheyen (1 boeken)

Dit boek van Dimitri Verhulst is een aanrader voor iedereen. Ook personen die niet graag lezen zullen zich met het boek kunnen ontspannen. Het leest zeer vlot. Sommige hoofdstukken zijn tragisch, maar ook die stukjes zitten vol humor. Dit maakt dat het een leuke afwisseling is om te lezen. Ik vond het leuk dat het aparte verhaaltjes waren. In het begin van het boek was Dimitri 13 jaar, op het einde ongeveer 30 jaar. In het boek zijn grote tijdssprongen. Soms moet je even nadenken over hoe oud hij zou zijn, maar hierdoor kan hij heel zijn jeugd beschrijven zonder langdradig te worden.

 | Reacties (0)Delen |
0 reacties:

Gelezen door: Mateo B. (1 boeken)

Citaat: "Alleen de allenen, dam dam damdoebiedoewa"

Op zich vond ik De helaasheid der dingen geen slecht boek, ware het niet dat het hier en daar ontbreekt aan enige spanning waardoor ik af en toe wel wat minder aandachtig door het boek ging. Dit kan misschien ook te wijten zijn aan het feit dat ik eerst de film gezien heb en daardoor de verhaallijn min of meer ken, aangezien de twee dicht bij elkaar aanleunen. Tegenover de zinsopbouw en stijl sta ik ietwat twijfelachtig. Zijn schrijftalent zal Verhulst wel niet te danken hebben gehad aan zijn vader, aangezien het hele boek door ingewikkelde en minder ingewikkelde constructies worden gebruikt.
Een goed gevonden metafoor weet ik wel te smaken, maar zoals het gezegde luidt: Overdaad schaadt, wat hier zeker van toepassing is. Hetgeen dat dit boek volgens mij zo goed maakt, is de verwevenheid van tragedie en komedie doorheen het verhaal. Hun bestaan is zeer eenzijdig en triestig voor iemand die erbuiten staat, maar door het unieke vertelperspectief weet Verhulst de lichtpuntjes en grappige momenten fantastisch weer te geven. Vooral hierdoor was het een goed boek en alleen al daarom moet het toch eens gelezen hebben.

 | Reacties (0)Delen |
0 reacties:

Gelezen door: Jeanne Tielen (148 boeken)

Een hilarische afrekening met het verleden van de schrijver wordt ons aangeboden in een even hilarische taal.

 | Reacties (0)Delen |
0 reacties:

Gelezen door: Charlotte Van Biervliet (1 boeken)

Ik vind het een speciaal boek omdat ik nog nooit een boek heb gelezen met zo'n taalschat. Vooral de nonkels zijn speciale personages. Ze zijn altijd dronken en leiden een levenloos en zorgeloos leven. Het dorpje, Reetveerdegem, wordt voorgesteld maar ook enkel door het leven in de kroegen van Reetveerdegem. Dimitri zelf heeft een uniek karakter. Hij zit opgescheept met zijn zoontje die hij niet vaak ziet. Wanneer Dimitri met zijn zoontje de werkloze nonkels opzoekt, begint hij zijn zoontje te beschermen tegen hun negatieve invloeden. Het lijkt door de thematiek eerder een serieus boek maar humor is zeker aanwezig.
Over de titel van het boek wil ik ook nog iets kwijt. Volgens mij gaat het over het feit dat de mannen jammer genoeg niets van hun leven hebben gemaakt. Ik vond het een mooi boek omdat het eens iets anders was dan normaal. Het vindt ook plaats in een andere soort maatschappij in vergelijking met andere boeken. Het boek leest vlug want ik had het namelijk in een week uitgelezen. Dat is positief omdat het dan geen saai boek is. Ik raad het boek zeker aan omdat het er eentje is die je moet gelezen hebben. Het toont een andere kant van het leven. Het realistische actuele leven komt daar in voor. Het gaat over ellende, slechte jeugd, slechte keuzes...

 | Reacties (0)Delen |
0 reacties:

Gelezen door: ellenmertens (1 boeken)

Ik vind het boek "de helaasheid der dingen" een zeer goed boek. Dimitri Verhulst slaagt er in om de lezer helemaal mee te nemen in het verhaal. Het verhaal speelt zich af in Reetveerdegem. Dimirti groeit op in een woelige thuissitiatie. Zijn moeder heeft hem en zijn vader verlaten. Dimitri woont dan samen met zijn vader en drie ooms in het huis van zijn grootmoeder. Ze zijn ongemanierd, boertig, en onhandelbaar. De roman bestaat uit twaalf hoofdstukken maar we kunnen deze hoofdstukken ook min of meer beschouwen als twaalf aparte verhalen. De verhalen staan in chronologische volgorde waardoor je het verhaal goed kan volgen. Verhulst slaagt er in om dialect te laten klinken als Nederlands en dat maakt dit boek juist zo heel speciaal!

 | Reacties (1)Delen |
1 reacties:
mark op 7 maart 2016:
Dit is inderdaad een zeer goed boek. Het is een openhartige roman over een niet al te prettige jeugd in een Vlaams dorp. De vlotte pen van Verhulst vertaalt zich in mooie beeldspraak, gevatte dialogen en gelaagde humor. Het is een komische roman maar tegelijkertijd ook een schrijnend beeld van een ontwrichte thuissituatie en verslaving allerhand. Een echte aanrader!

Gelezen door: Phebe_VDS (1 boeken)

Het is een humoristische roman. Van begin tot einde leuk om te lezen. Het dialect dat hij gebruikt, de fauwe grappen en de zwier waarmee het verhaal verteld is, maakt me nieuwsgierig naar eerdere boeken van Verhulst, dat ik, naar nu blijkt ten onrechte, nog niet gelezen heb.

 | Reacties (0)Delen |
0 reacties:

Gelezen door: NienkeVerstegen (1 boeken)

De helaasheid der dingen van Dimitri Verhulst vond ik een zeer leuk boek om te lezen, er werd vlot afgewisseld tussen humor en de meer serieuzere zaken van het leven. Het is een unieke kijk op de middenklasse waarin Dimitri Verhulst zelf is in opgegroeid. Zeker een aanrader!

 | Reacties (0)Delen |
0 reacties:

Gelezen door: Eva Konstantopoulos (1 boeken)

Ik had eerlijk gezegd niet veel van dit boek verwacht. Ik had 'De laatste liefde van mijn moeder' gelezen en ik keek er zeker niet naar uit om dit boek te lezen. Maar ik was aangenaam verrast. Dimitri Verhulst kan op een humoristische manier een triestig levensverhaal vertellen. Je wordt zo meegevoerd door dit verhaal. Ik raad het elke boekenfan aan!

 | Reacties (0)Delen |
0 reacties:

Gelezen door: Yentl Van Gindertaelen (1 boeken)

Zowel het boek als de film waren zeer geslaagd al vond ik het boek net iets beter. Dimitri Verhulst kan moeilijke onderwerpen zoals dronkenschap op een niet al te zware manier brengen en dat bewonder ik. Hij slaagt er zelfs in een goede portie humor in zijn verhaal te verwerken zonder dat de achterliggende emoties, die vaak zelfs negatief zijn, verbloemd worden. Het boek leest gemakkelijk door en brengt een mooi verhaal over de jongere, niet al te makkelijke jaren van Dimitri zelf. Een echte aanrader dus!

 | Reacties (0)Delen |
0 reacties:

Gelezen door: laurens demol (1 boeken)

Dimitri Verhulst is de enige auteur die ik ken die er in geslaagd is zijn boek te herleiden tot één zin, namelijk “De helaasheid der dingen”. Je mag dit gerust letterlijk verstaan. De inhoud van dit boek overschrijdt werkelijk alle grenzen. Als het “ik-personage”, Dimitri zelf in dit geval, beleef je tal van “avonturen”, als je het enigszins zo kan verwoorden. Je groeit op in een ouderwets dorp samen met je vader en zijn familie. Krankzinnig dat je door je grootmoeder wordt opgevoed terwijl je vader er staat op te kijken! Zo gek zelf dat je op je twaalfde gedwongen wordt je eerste pint te drinken. Door de uitvoerige beschrijvingen van Verhulst hoef je jezelf niet eens in te leven, het gebeurt automatisch. Stilistisch is dit boek een staaltje, elke alinea begint met de zin: “Ook aan die avond is een einde gekomen”. Daarmee creëert hij een duidelijke structuur. Verder is Verhulst er in geslaagd, grove scénes, zuippartijen en gescholden woorden toch uit te drukken in fantastisch Nederlands. Al deze gebeurtenissen worden chronologisch voorgesteld en met flashbacks legt hij de nadruk op belangrijke momenten in Dimitri’s leven. Als hij later naar zijn “oude thuis” terugkeert met zijn zoontje kijkt hij vol afschuw terug op zijn verleden. Dit is ook het moment waarop hij laat blijken dat hij zijn zoon een beter leven wil geven. Een moraal dat voor iedereen geldt dus. Dit boek is dus zeker een aanrader!

 | Reacties (0)Delen |
0 reacties:

Gelezen door: Luca_H (3 boeken)

Het boek is een echte aanrader! Het las vlot en je bent direct mee in het verhaal. De thema's zoals alcohol, seks en sigaretten komen meerdere malen aan bod in grappige contexten. Dimitri is een auteur die rechtuit zijn mening durft te zeggen en zelfs zijn eigen zoon niet wil zien of opvoeden. Hij verliest jammer genoeg het contact met zijn demente grootmoeder en zijn familie die zoals altijd weer elke avond café zit. Gelukkig is heeft hij daar afstand van kunnen nemen.

 | Reacties (0)Delen |
0 reacties:

Gelezen door: Luca_H (3 boeken)

Het boek is een echte aanrader! Het las vlot en je bent direct mee in het verhaal. De thema's zoals alcohol, seks en sigaretten komen meerdere malen aan bod in grappige contexten. Dimitri is een auteur die rechtuit zijn mening durft te zeggen en zelfs zijn eigen zoon niet wil zien of opvoeden. Hij verliest jammer genoeg het contact met zijn demente grootmoeder en zijn familie die zoals altijd weer elke avond café zit. Gelukkig is heeft hij daar afstand van kunnen nemen.

 | Reacties (0)Delen |
0 reacties:

Gelezen door: Luca_H (3 boeken)

Het boek is een echte aanrader! Het las vlot en je bent direct mee in het verhaal. De thema's zoals alcohol, seks en sigaretten komen meerdere malen aan bod in grappige contexten. Dimitri is een auteur die rechtuit zijn mening durft te zeggen en zelfs zijn eigen zoon niet wil zien of opvoeden. Hij verliest jammer genoeg het contact met zijn demente grootmoeder en zijn familie die zoals altijd weer elke avond café zit. Gelukkig is heeft hij daar afstand van kunnen nemen.

 | Reacties (0)Delen |
0 reacties:

Gelezen door: Eduard Van De Meersch (1 boeken)

Dimitri Verhulst kan moeilijke onderwerpen zoals dronkenschap op een niet al te zware manier brengen en dat bewonder ik. Hij slaagt er zelfs in een goede portie humor in zijn verhaal te verwerken zonder dat de achterliggende emoties, die vaak zelfs negatief zijn, verbloemd worden. Het boek leest gemakkelijk door en brengt een mooi verhaal over de jongere, niet al te makkelijke jaren van Dimitri zelf

 | Reacties (0)Delen |
0 reacties:

Locatie: oost vlaanderen