Aantekeningen uit het ondergrondse (in: Verzamelde werken deel 4)

Gelezen door: Pieter Genard (1 boeken)

Citaat: "Als er één droom is die ik najaag dan is het wel om het punt te bereiken waarop ik oprecht kan zeggen: "het is goed dat ik leef". Versta me niet verkeerd: ik geniet vaak van het leven maar daarom is het nog niet goed. Hoofd en buik, eeuwig in staat van oorlog."

Op de trein, ergens tussen Toulouse en Parijs, sloeg ik 'Aantekeningen uit het ondergrondse' van F.M. Dostojevski open. Ik las de eerste woorden: "Ik ben een ziek man... Ik ben een slecht man. Een onaantrekkelijk man ben ik.", en ik moest luidop lachen.

Wat het boek voor mij tot een absoluut meesterwerk maakt, zijn twee dingen. Ten eerste: de eerlijkheid. Nooit eerder las ik zo'n genadeloos (zelf)portret. Ten tweede: de structuur. Er zijn twee delen. Het eerste is moeilijk: waanzinnige filosofie die van de hak op de tak lijkt te springen. Je begrijpt nauwelijks waar hij heen wil maar het is fascinerend en geestig. Het tweede deel is totaal anders: drie uitgewerkte anekdotes verklaren zijn theoretische inleiding. In drie stappen wordt je meegenomen naar de kelder van de menselijke ziel. Bikkelhard maar eindeloos kwetsbaar.

Van alles wat Dostojevski heeft geschreven, is dit boek het pijnlijkste maar ook het grappigste. En in die combinatie schuilt, voor mij, het geheim van grote kunst.

 | Reacties (1)Delen |
1 reacties:
Floris Goerlandt op 28 mei 2008:
Hoewel ik van Dostojevski enkel dit boek en Crime and Punishment gelezen heb, ben ik niet alleen van plan om al zijn andere boeken te lezen, maar de twee genoemde ooit alleszins eens te herlezen.
Notes from Underground is inderdaad grappig en pijnlijk. En ronduit geniaal. Ik zou dit boek wel durven aanraden als eerste kennismaking met Dostojevski: het is kort en goed leesbaar.