Levels of Life

Gelezen door: Katja Feremans (74 boeken)

Citaat: "You put together two people who have not been put together before; and sometimes the world is changed, sometimes not. They may crash and burn, or burn and crash. But sometimes, something new is made, and then the world is changed."

De francofiele Britse schrijver Julian Barnes (1946) was de slotgast van het Passa Porta Festival in het voorjaar van 2013 in Brussel. Zo kwam zijn nieuwste boek, dat in essentie draait rond het verdriet over de dood van zijn echtgenote, bij ons al onder de aandacht, ook al zou de Nederlandse vertaling – Hoogteverschillen – pas later verschijnen. Nochtans praatte de schrijver er op het literaire festival nauwelijks over, omdat zijn verdriet hem nog te zwaar viel.
 
Dertig jaar was hij getrouwd met de vermaarde literair agente Pat Kavanagh. In de zomer van 2008 kregen ze te horen dat zij een hersentumor had. Ze stierf zevenendertig dagen later. Julian Barnes neemt een aanloop van twee hoofdstukken alvorens in het laatste de kern van zijn verscheurende pijn bloot te leggen.
 
In die aanloop staan drie figuren centraal die in de negentiende eeuw gefascineerd waren door de opkomende ballonvaart: de Britse avonturier Fred Burnaby, de Franse theateractrice Sarah Bernhardt - tussen die twee verzint de schrijver een ten dode opgeschreven verliefdheid - en de professionele ballonvaarder Félix Tournachon, beter bekend als de fotograaf Nadar.
 
Nadar was de eerste die erin slaagde om vanuit de lucht foto’s van de aarde te maken. Door luchtvaart en fotografie samen te brengen, schiep hij een nieuw camerastandpunt en daarmee een nieuwe manier van kijken. En één plus één werd drie. Die magie waart als een bezwerende formule door Levels of Life.
 
In het derde deel lezen we hoe diep de pijn van de schrijver gaat. Hij heeft het over troostend bedoelde woorden die door hun banaliteit fout overkomen, over vrienden die hem mijden omdat zijn verdriet hen nog meer angst inboezemt dan de dood van zijn vrouw, over hoe zijn geliefde een tweede keer dreigt te sterven, mocht hij -‘her principle rememberer’- haar en ook hun herinneringen niet langer levend houden. Hij gelooft niet in een weerzien in een of andere hemel. Ook niet dat hij Orpheus-gewijs de kans zal krijgen om af te dalen naar de onderwereld om haar terug te halen. Afdalen om haar te vinden kan enkel langs zijn dromen en langs de kamers van zijn geheugen.
 
In dit gelaagde essay geeft Julian Barnes op een aparte manier vorm aan zijn ideeën rond ballonvaren en liefde, rond boven de wereld uitstijgen en hard neerkomen. Zijn verbeelding en zijn taal creëren een intimiteit die wonderlijk genoeg afstand schept en persoonlijk is tegelijk.

 | Reacties (0)Delen |
0 reacties: