Daniël, zoon van de wind

Gelezen door: Ann Horckmans (259 boeken)

Citaat: "De kraaien vochten.  Ze maakten een duikvlucht naar de klei, slingerden zich weer omhoog en hun gekrijs sneed door de wind.  Het had veel geregend, die augustusmaand 1878.  De onrust van de kraaien kondigde de herfst aan en een lange, zware winter. "

Met dit boek heeft Mankell weer een van zijn niet-misdaadromans op de plank gebracht. Het boek bestaat eigenlijk uit twee delen:  in een eerste deel wordt verteld hoe een avonturier naar Afrika trekt en er zich over een jongetje ontfermt. Daarna neemt hij het mee naar Zweden om het daar te tonen aan de bevolking die nog nooit een zwart kind zagen en dit als minderwaardig beschouwen.  Het tweede deel wordt verteld vanuit het oogpunt van het jongetje, dat door de man verlaten werd en vastbesloten is terug te keren naar de woestijn, al lopend over het water.

Het is een kort verhaal maar het is bijzonder gevoelig, vooral een gevoel van verlatenheid en diepe treurnis, zowel bij de man als bij het kind. Aan het eind van het verhaal blijft de lezer zitten met dit overweldigende gevoel van droefheid. Daniël, zoon van de wind is een wondermooi boek waarin Mankell de mens naar voren brengt zoals hij is:  niet geïdealiseerd, maar met al zijn fouten, moeilijke momenten en verkeerde keuzes.  Een verhaal om over na te denken!

 | Reacties (0)Delen |
0 reacties:

Locatie: Zweden