Vloed

Gelezen door: André Oyen (3331 boeken)

Citaat: "Gefascineerd keken we in het nieuwe licht naar telkens wisselende kleuren alsof we ons in een gigantische caleidoscoop bevonden. Jammer dat we de warme stralen niet konden aanraken. Hoe graag had elk van ons onder die gouden douche gestaan en droogte gevoeld. We waren één in ons verlangen."

.Een zondvloed overspoelt een niet nader genoemde stad, en van het dak van een studentenhuis, gelegen op een berg, overschouwen vier vrienden, twee mannen en twee vrouwen, het drama. Michael en Joke en vormen een koppel en Nina en de verteller zijn dat zonder al te veel verheven gevoelens ook. Michael straalt rust en wijsheid uit en Joke is de vrolijkheid zelve. Nina is een arrogante bitch en de verteller is egocentrische persoon die overloopt van de frustratie.

Toen bleek dat de andere studenten in de home een petitie deden rondgaan om ‘bitch’ Nina te laten buitenzetten, zonderden de vier zich af van de buitenwereld en negeerden de andere studenten. Maar dan begint het op een dag te regenen en het stopt niet meer. Voor de apocalyps waren ze al outsiders die zich bijzonder asociaal gedroegen tegenover hun medestudenten en nu ze met hun viertjes alleen zijn en beperken ze zich alleen nog tot bier en wijn, spel en seks, en Ultra - een drug die voor splitsing zorgt.

Een van de jongens, Michael, raakt dodelijk gewond wanneer ze de dakgoot die verstopt is geraakt willen proper maken. Vermits ze geen geneesmiddelen hebben om hem te verzorgen sterft hij en wordt de sfeer uiterst grimmig omdat de overblijvenden de uitzichtloosheid van de situatie inzien. De eerste weken -of zijn het maanden?- kunnen ze overleven op wat in het gebouw is achtergelaten door hun medestudenten. Maar als gaandeweg blijkt dat er geen hulp komt, is de regen en het water trotseren hun enige kans op overleven. Ze stellen het maken van een plan, een uitweg, echter steeds uit. De dood van Michael heeft ze niet dichter bij elkaar gebracht maar eerder een afkeer voor elkaar doen ontstaan. De zwangerschap van Joke (van wie het kind is moet de lezer maar zelf uitmaken) ook niet. Hun vriendschap is om zeep, de situatie wordt onhoudbaar en Nina hakt door een wanhoopsdaad de knoop voor Joke en de vierde man door. 

Roderik Six schrijft heel mooi, leidt zijn plot wel met ijzeren hand en zet heel goed uitgebalanceerde personages neer. Hij weet de apocalyps en de drie resterende personages bijzonder sterk te schetsen en via huiveringwekkende gebeurtenissen naar een ontknoping te stuwen.

 | Reacties (0)Delen |
0 reacties:

Gelezen door: Marc Dilliën (135 boeken)

Citaat: "Wanneer ik adem, druipt de lucht een spelonk binnen.Het gaat steeds minder diep.Langzaam krimpt mijn lichaam in elkaar.
ik kan alleen wachten tot het licht wordt. Als het licht wordt.
Even maar, heel even maar, sluit ik mijn ogen.
Ze zijn moe, zo moe.
"

Opmerkelijk knap debuut van deze auteur. Een origineel gegeven: de apocalyps in de vorm van aanhoudende regen en een originele setting: vier studenten in een studentenflatgebouw.

Voeg daarbij een knappe schrijfstijl, waarbij vooral de beeldrijke beschrijving van hallucinaties na gebruik van verdovende middelen blijft nazinderen.
Weer een auteur om te volgen en uit te zien naar volgend werk!

 | Reacties (0)Delen |
0 reacties:

Gelezen door: Dennis P. (770 boeken)

Citaat: "Hoezeer ik het ook probeer, mijn geest laat zich niet van het dak afleiden, blijft maar om dat ene punt cirkelen. Net zoals vroeger op de kermis: hoe verwoed je ook aan het stuur van je kermisautootjes sleurde, welke fluorescerende knop je ook indrukte, je bleef dezelfde rondjes draaien: nooit raakte je van die mallemolen af. "

Vloed is een apocalyptische roman van Roderik Six. Het verhaal volgt vier personages, twee meisjes en evenveel jongens, die in een studentenhome verschuilen voor de aanhoudende regen. Ze drinken, roken en neuken erop los. Het leven is tamelijk zinloos, tot er één van hen sterft en de wanhoop nieuwe hoogtes bereikt. Het is apocalyptisch en dan is The Road van McCarthy nooit ver weg. Dat is zonde, want dat gevecht kan Six nooit winnen. Aanvankelijk vond ik het wat te eenvoudig, te jeugdig (mede door de lelijke namen, denk ik dan), maar vanaf de eerste Flashback naar pre-regentijd krijgt het iets meer body. Desalniettemin kon ik de apocalyptische situatie niet altijd evengoed geloven, wat jammer is. Ik vond het bijwijlen ook wat te anekdotisch, te vrijblijvend, maar Six schrijft vlot en weet vaak goede metaforen te gebruiken. Ook zijn beschrijvingen van doorweekt vel en onophoudelijke regendagen zijn treffend. Dat heeft ervoor gezorgd dat'k het toch uitlas. Een verdienstelijk debuut, maar één dat wellicht snel uit m'n geheugen zal ontglippen.

 | Reacties (0)Delen |
0 reacties:

Locatie: Leuven