Post mortem

Gelezen door: Nicole Janssens (30 boeken)

Citaat: "Boven het hoofd van elk kind, van elke ouder bengelt een zwaard van Damocles. Dat boven Renée schittert en flonkert en glimt in het zonlicht, bij slagregen, in het holst van de nacht."

Een aangrijpende roman waarin fictie en realiteit nauw met elkaar verweven zijn.
Een realiteit waarvan je zou willen dat het fictie was.
In het begin maakt de schrijver zich zorgen over hoe hij na zijn dood zal herinnerd worden. Tot het noodlot toeslaat en zijn vierjarig dochtertje wordt getroffen door een herseninfarct. Vanaf dan zal hij in ieders herinnering vooral de toegewijde vader van Renée blijven.
Net zoals Adri van der Heijden voor altijd de vader van Tonio zal zijn.

Toen hij de Libris Literatuurprijs kreeg, werd de vraag gesteld of schrijvers wel over hun persoonlijk leed moeten schrijven. Een retorische vraag. Ze kunnen niet anders. En het kan ook voor anderen heilzaam zijn.
In Post mortem beleef je mee de ontreddering van de ouders maar ook de herwonnen hoop bij elk stapje vooruit. En je kan alleen maar bewondering hebben voor de volgehouden vechtlust, zowel van de ouders als van het meisje zelf.
Op het einde ziet ook de biograaf in dat alle geruchten die over de auteur verspreid worden daarbij in het niets vallen.

 | Reacties (0)Delen |
0 reacties:

Gelezen door: Marc Dilliën (135 boeken)

Citaat: "...en plots viel één druppel van het extract, fris als menthol, potent als het ultieme, maagdelijke parfum van Jean-Baptiste Grenouille, in de ruimte achter zijn voorhoofd en veranderde alles: een idee.Een idee voor een nieuwe roman."

Dit is een verhaal in een verhaal, een auteur bedenkt de plot van een nieuw boek, terwijl hij zich afvraagt wat een eventuele biograaf later over hem zal vinden en zal schrijven. Plots wordt zijn dochter getroffen door een herseninfarct, zijn ganse wereld stort in en hij focust zich op de redding van zijn kind.

Knap hoe Terrin deze lagen mengt, zonder bruuske overgangen, maar op een realistische manier.
Het deel over de ziekte en het herstel van zijn dochter worden weergegeven zonder vals sentiment, in een strakke taal die het gebeuren nog sterker doet uitkomen. Terrin schrijft in een knappe taal en een mooie stijl, houdt zijn boek levendig door de levensechte personages, hij bewijst verdiende winnaar van de AKO te zijn.  

 | Reacties (0)Delen |
0 reacties:

Gelezen door: Peter Geiregat (393 boeken)

Citaat: "Hij voelde zich licht als een kolibrie die van de ene kleurrijke bloemkelk naar de andere zoemt en stond godzijdank niet als een rund in zijn eigen uitwerpselen eindeloos te herkauwen achter schrikdraad."

Dit boek is een hele uitdaging. Peter Terrin schrijft over een schrijver, Emiel Steegman, die een bestseller geschreven heeft, namelijk "T". In dit boek T vermengt Emiel Steegman fictie en werkelijkheid die eigenlijk uit het leven komen van Peter Terrin.

Het boek begint met een excuus om niet naar een bijeenkomst met Letse schrijvers te moeten gaan 'wegens nogal moeilijke tijden in de familie'. Nochtans verloopt het leven van Emiel Steegman naar wens. Zijn vrouw en zijn vierjarige dochter Renée maken hem perfect gelukkig. Dit komt duidelijk aan bod in het eerste deel. De kers op de taart in zijn leven is het succes van zijn boek "T". Hij wordt uitgenodigd in boekenwinkels, de pers staat te drommen, hij wint een literaire prijs.
In deel twee slaat het noodlot toe. De moeilijke tijden in de familie vertalen zich in een herseninfarct van zijn dochtertje. In diepmenselijk proza wordt de lezer volledig in de emoties van de getroffen ouders gezogen. Eerst wordt Renée niet meer wakker op een verjaarsdagsfeestje, de dokter ziet er geen graten in, de omstaanders praten Steegman naar de mond tot zijn vrouw arriveert. Tereza slaat onmiddellijk alarm. De ziekenhuisopname is beklijvend, de hoop en vertwijfeling zijn levensecht.
Het derde deel zaait verwarring bij de auteur. Steegmans biograaf schetst op zijn manier de gebeurtenissen. Nieuwe elementen doen hun intrede. Als lezer hap ik naar duidelijkheid: wie is Sandra V.? Over welk proces wordt hier gesproken?

De Ako-literatuurprijs is een mooie beloning voor een boek dat vernieuwing tracht te brengen en de grenzen van fictie en werkelijkheid moedwillig opzoekt. Deel 1 en 2 voerden me mee naar een top van leesplezier. Deel 3 liet me achter met vraagtekens.

 | Reacties (0)Delen |
0 reacties:

Gelezen door: sirog (320 boeken)

Citaat: "T ziet als het ware de overgemoduleerde geluidsgolven uit haar schuurpapieren strottenhoofd komen, hoort hoe ze tegen de muren aan botsen en weerkaatst worden en de woonkamer herscheppen in het akoestisch equivalent van een woest klotsend aquarium."

Wegens nogal moeilijke tijden in de familie. De nog onbekende schrijver Emiel Steegman staat onder de douche als hem plots het ultieme excuus te binnen schiet om op het laatste moment te ontsnappen aan een opgelegd diner met een delegatie Estse collega's. Het is een banaal zinnetje, vaag en tegelijk dringend. De vraag hoe deze fictieve 'moeilijke tijden' ingekleurd zullen worden door een ambitieuze biograag die ergens in de toekomst zijn mailverkeer uitpluist, laat hem niet meer los, en bezorgt hem een briljant idee voor een nieuwe roman. Manmoedig besluit Steegman dat de tijd gekomen is om voor het eerst zijn persoonlijk leven in de litteraire strijd te werpen. Tot Renée, zijn dochtertje van bijna vier, wordt getroffen door het noodlot...

Wij leren Emiel Steegman kennen, getrouwd en een dochtertje van vier, Renée. Hij wil voor zijn volgend boek zijn eigen biografie schrijven, met als hoofdpersonage T. In het eerste deel was ik in het begin gefascineerd door zijn gedetailleerde schrijfstijl, maar vond het bij momenten  te omslachtig.  De twee werelden, fictie en realiteit, worden wel op een vernuftige wijze in elkaar verweven, maar verward de lezer soms.

In het tweede deel verandert zijn schrijfstijl naar een krachtige stijl, waaruit kwetsbaarheid straalt; het noodlot van zijn dochtertje Renée laat niemand onberoerd.

En in het derde deel krijgen we de biograaf aan het woord, maar je krijgt niet alle antwoorden. Vooral het laatste hoofdstuk laat me op mijn honger zitten, en blijven mijn vragen onbeantwoord.

Door zijn schrijfstijl vind ik hem wel een terechte winnaar van de Ako literatuurprijd, maar het had voor mij niet de wauw-factor.

 | Reacties (0)Delen |
0 reacties:

Gelezen door: Dennis P. (770 boeken)

Citaat: "Hij gaat op onderzoek uit, incognito als het ware, of: vermomd als zichzelf, om te achterhalen wie hij in de ogen van anderen is[.]"

Post Mortem is een boek in drie delen.
Allereerst is er de schrijver Steegmans die vertelt hoe hij na een bestseller weer aan het schrijven slaat. Vervolgens een getypt relaas in dagboekstijl terwijl de schrijver z'n dochtertje op de intensive care van de pediatrie verblijft. Het derde deel is dat van Steegmans z'n biograaf die aan de hand van filmpjes en nieuwsartikels de knoopjes aan elkaar probeert te maken.

Het thema en de melding dat het (deels) autobiografisch is, stemde me eerst wat wantrouwig. Ik hou niet van zeemzoeterigheid of overdreven zelfreflectie. Terrin weet in Post Mortem prachtig het evenwicht te bewaren tussen de plot en het literaire. Zo vind ik deel 1 (wat velen blijkbaar het saaiste vinden) een geweldige koorddans waarin de schrijver probeert de waarheid zo veel mogelijk te verdichten terwijl de schijn van oprechte eerlijkheid toch doorheen de woorden sijpelt. Ook wordt hier het zaad van de angst en het onheil gestrooid.
Deel twee was een meeslepend en schrijnend relaas van ouderlijke miserie en sprak mij het minste aan (hoewel het nooit stationsromannerig werd, dus) en dan is er Deel 3. In dit deel vuurt Terrin ettelijke salvo's af op z'n lezer. Met welgerichte (tot dan onbekende) informatie probeert hij de geest van de lezer hetzelfde te laten meemaken als Renée, tenminste dat denk ik. Met een vanzelfsprekendheid komen nieuwe feiten en onthutsende gebeurtenissen naar boven, terwijl het Renées aftakeling, dood of andere pech net plaats moeten maken voor moed en herstel. 
De verscheidene vertelmanieren deden me niet zelden aan Coetzee denken. Heerlijk.

 | Reacties (0)Delen |
0 reacties:

Gelezen door: Dirk Similon (135 boeken)

Citaat: "Met de allerkleinste aarzeling, die mij eerder het gevolg toeschijnt van onderdrukt verdriet, scheidt ze de toppen van haar vingers, laat ze de bloem los, en brengt ze haar arm beheerst weer naast haar lichaam. De imitatie zo volmaakt, dat ze niet meer te onderscheiden is."

Een geweldig goed boek! In het eerste deel schrijft een schrijver over een schrijver die een boek over een schrijver schrijft. Leuk gevonden, denk je? een knappe gimmick? Het is écht, en zeker op het moment dat de schrijver besluit om eens autobiografisch te gaan. Die realiteit breekt in met het tweede deel. Zijn dochter krijgt een herseninfarct en overleeft de intensive care. Ik heb zelf een jaar geleden zo'n situatie meegemaakt en reken maar dat Terrin dit absoluut korrekt en zonder literaire 'versieringen' weergeeft. Het derde deel grijpt terug op de thematiek 'wat is fictie en wat is realiteit?' In het licht van het gebeurde valt boekkritiek, roddel over een betrokkenheid bij een moord, enz... in het niet en is er onnoemlijk veel gezwets dat er eigenlijk niet toe doet, in de wereld. Fantastisch boek!

 | Reacties (0)Delen |
0 reacties:

Gelezen door: marleen (12 boeken)

Citaat: "Moet hij de dag vrezen dat de nieuwe Renée de oude helemaal heeft verdrongen?  Of hoeft hij niet te kiezen?  Zullen de meisjes op de lange duur in elkaar vervagen, alsof het ene altijd is blijven bestaan, het andere nooit anders is geweest?  Tegen het daglicht over elkaar schuiven zonder nog een verschil"

Een ontroerende, intense roman. Het boek is opgebouwd in 3 delen.
In het eerste deel leer je de schrijver Steegman kennen. Een gelukkige man met vrouw en een vierjarige kleuter, Renée. Hij broedt op een nieuwe roman.  
In het tweede deel verandert het leven van Steegman plotseling. Zijn dochtertje Renée krijgt een herseninfarct tijdens een verjaardagsfeestje. Het middendeel van het boek beschrijft de wanhoop, het verdriet, en uiteindelijk de hoop op herstel tijdens de ziekenhuisperiode. 
Het derde deel is meer surrealistisch en beschrijft het leven van Steegman tijdens de revalidatie van zijn dochterje. Maar hier graaft de schrijver ook dieper. Hij zet het verhaal en de werkelijkheid op zijn kop. In hoeverre wordt een roman beïnvloed door persoonlijke emoties, karakter van de schrijver. Hoe zal (wil) iemand herinnerd worden na zijn dood? Hij neemt hier eigenlijk de lezer op de korrel. Zijn we niet teveel big brother, kan een verhaal niet gewoon ontsprongen zijn uit het brein van een schrijver? Moeten we steeds op zoek naar autobiografische elementen?

 | Reacties (0)Delen |
0 reacties:

Gelezen door: Joni De Nayer (1 boeken)

Post Mortem, de vierde roman van Peter Terrin, laat een verpletterende indruk na. Het is een boek bestaande uit verschillende verhaallijnen die zeer nauwkeurig met elkaar verbonden zijn. In het eerste deel word je vertrouwd met het leven van Emiel Steegman. Je maakt kennis met zijn familie en buren en je bent getuige van de creatie van zijn nieuw boek, T. Plots slaat het noodlot toe en krijgt zijn dochtertje Renée een hersenbloeding. Het volledige tweede deel is aan haar gewijd.

Om dit goed te benadrukken, wordt het in een ander lettertype geschreven, verwijzend naar het schrijfmachine van Emiel. Dit geluid zou haar namelijk sneller uit haar coma kunnen helpen. Dit is één van mijn lievelingspassages in het boek. Over het laatste deel hangt een soort van geheimzinnigheid. Tot op het einde weet je niet wie nu precies aan het woord is. Je voelt ook dat het boek met enorm veel emotie en gevoel geschreven is. Deze schitterende combinatie van realiteit en fictie is het beste verhaal dat ik tot nu toe gelezen heb.

 | Reacties (0)Delen |
0 reacties:

Gelezen door: NadiaH (92 boeken)

Citaat: "Hij vraagt zich af of er een dag komt waarop de nieuwe, dansende Renée de eerste Renée zal doen vergeten, in plaats van haar scherp in herinnering te brengen.  Hoe ver ligt die dag, als hij bestaat, van hen af?  Hij stelt zich de vraag, in de serre.  Hij denkt : is het gemakkelijker voor ouders wier kind vanaf de geboorte beperkt is?  Of juist niet?  Is het andersom?  Moet hij de dag vrezen dat de nieuwe Renée de oude helemaal heeft verdrongen?"

Ik vermoed dat iedereen intussen het verhaal kent en de opbouw ervan.
Deel 1 en 2 vond ik, elk op zijn manier, mooi geschreven.  De radeloosheid van een ouder, in casu de papa, wanneer geconfronteerd met zijn ergste nachtmerrie, is realistisch en pakkend beschreven zonder ooit zeemzoeterig te worden.
Deel 3 vond ik minder geslaagd.  De dood van Sandra, de mogelijke betrokkenheid van Steegman en het proces zijn er wat bij gesleurd.  Je komt maar laat in het hoofdstuk te weten dat het geschreven is vanuit het standpunt van de biograaf.

Een mooie roman, maar door al de lovende kritiek en bijgevolg mijn zeer hoog gespannen verwachtingen toch geen alles overweldigend wow-gevoel.

 | Reacties (0)Delen |
0 reacties:

Gelezen door: Christine Mazereel (1 boeken)

Goed boek . Niet gemakkelijk te volgen als je niet steeds kunt verderlezen. Wel een verhaal waarbij je wat nadenkt.

 | Reacties (0)Delen |
0 reacties:

Gelezen door: Xenia Van den Brouck (1 boeken)

Ik vond het boek zeer moeilijk om te lezen. Het ging helemaal niet vooruit en er gebeurde bijna niets. Enkel het deel dat in een ander lettertype werd geschreven, deel twee, ging vlot aangezien er een spanning werd opgebouwd. In dat deel bleef steeds de vraag hangen of er iets met het dochtertje ging gebeuren of ze weer ging genezen. Deel één en drie daarentegen spraken me helemaal niet aan, ik heb me er echt moeten doorworstelen. De zinnen waren veel te lang, soms wel tien regels lang. Ik kon ook vaak de verhaallijn niet volgen, de ene paragraaf ging soms over iets totaal anders dan de paragraaf die erop volgde. Ook in deel drie had ik mij ergernissen. Ten eerste was de plotse overgang van vertelstandpunt heel moeilijk te bevatten, ik weet nu nog steeds niet wat de bedoeling was van dat laatste deel. Het was een boek dat ik niet zou aanraden, toch niet aan onervaren lezers en zelfs ervaren lezers zou ik het afraden. Ik was heel blij toen ik het had uitgelezen en ben zeker niet van plan het ooit nog eens opnieuw te lezen.

 | Reacties (0)Delen |
0 reacties:

Gelezen door: Fons Mariën (179 boeken)

Ik zal het hier kort houden, omdat er al veel besprekingen over dit boek staan. Ik was niet zo onder de indruk van dit boek en vond de hele opbouw (het dagelijks leven van schrijver Steegman die een boek over schrijver T. begint) naar het centrale gebeuren (het plotse herseninfarct van dochtertje Renée) vrij langdradig. Ook deel drie (zgn. geschreven door de biograaf van schrijver Steegman) is heel verwarrend, met bijv. de verwijzingen naar de zaak Sandra V. , een zaak die niet echt uitgewerkt is en verder geen verband lijkt te houden met de rest van het verhaal. Ik vind dit boek heel verwarrend, onaf en bewust te gelaagd en op een gekunstelde manier opgebouwd. Het deel over de ziekte van Renée laat natuurlijk niemand onberoerd, maar dat is nog niet voldoende voor een literaire prijs.

 | Reacties (0)Delen |
0 reacties:

Locatie: België