De moord op het Hof van Assisen

Gelezen door: anne-marie dewachter (1055 boeken)

Dat Gust Verwerft een fervente verdediger van Assisen is, zal de meesten die een van zijn boeken gelezen hebben bekend zijn. Hij vindt het de democratie van de rechtspraak. Wat er nu zo democratisch is aan het verplichten van niets-vermoedende burgers om vijf weken op een stoel te komen zitten luisteren naar de gruweldaden van een psychopaat, van wie iedereen met een werkende hersencel weet dat die kerel achter de tralies moet en nooit meer vrij mag komen, is me een raadsel, maar goed, ieder zijn gedacht.

Aan de hand van het proces Janssen neemt hij de procedure op de korrel. Inderdaad, zoals het er nu aan toe gaat is het belachelijk. Eindeloze rijen getuigen die komen opdraven om te zeggen hoe goed de slachtoffers wel niet waren.... en dat het een schande is dat ze vermoord werden. Uiteraard is dat een schande, maar moeten daarvoor 200 mensen opdraven? En het is goed dat de onderzoeksmethodes steeds weer verfijnd worden, maar je maakt mij niet wijs dat de doorsneeburger die fijne kneepjes van een DNA-onderzoek of een ballistisch onderzoek begrijpt. Waarom dat dan in alle geuren en kleuren moet worden verteld.

Hij fulmineert ook over de pers, en daar moet ik hem bijtreden. Te allen prijze aan 'kopij' zien te komen, hoe dan ook, wie je daarmee ook kwetst, het kan niet de bedoeling zijn en als dat de invulling is van de dames en heren journalisten van 'recht op informatie' dan is er iets ernstigs mis. Daar heeft hij gelijk in. Alleen het volk mag oordelen over de zwaarste misdaden, volgens Gust. En dat is dan democratisch? Sorry maar ik zie het verband niet. Vroeger was 'in eer en geweten van schuld overtuigd zijn ' genoeg, nu moeten ze tenminste hun besluit motiveren.  Je kan in àlle eer en geweten overtuigd zijn van iemands schuld, als je dat niet kan bewijzen, dan houdt het op. Dus daar geef ik hem géén gelijk nee.

Hof van Assisen met een volksjury? Nee, ik pleit er niet voor nee. We hebben toch al vaker meegemaakt dat er zeer vreemde uitspraken waren. Wat te denken van een Vermassen die de jury zo kan bespelen (petje af trouwens), dat zij een man die zijn vrouw met een mes doodstak, onschuldig verklaarden? De man was advocaat, misschien speelde dat mee, maar dat was een van de zaken waar ik vond dat Assisen, en dan de jury een grote steek had laten vallen. De man hééft iemand omgebracht en niet in noodweer, dus... hoé in vredesnaam kan je zeggen dat die onschuldig is? Als je uren lang het verbale geweld van een Vermassen over je heen krijgt, zo blijkt. Die man hoefde voor mij niet de bak in, ik kan nog begrip opbrengen waarom hij dat deed, begrip ja, goedkeuring néé, beslist niet. En dat heeft die o zo geprezen jury dan toch gedaan. Dus democratisch? Assisen? Vergeet het.

 | Reacties (1)Delen |
1 reacties:
leesbeest op 20 januari 2013:
Van Dievel heeft in dit boek de lezer een beeld gegeven van een assisenproces. Zoals het hoort in een goede triller wordt de lezer van aan de zijlijn de toeschouwer die pas op het einde de verschillende draadjes ziet samenkomen tot één touw. Goed geschreven al zitten er naar mijn gevoel, maar dat is zeer persoonlijk, een beetje te veel zelfdodingen of pogingen tot in het verhaal. Maar zeker de moeite waard om er een paar uur tijd in te steken en een terechte winnaar van de Hercule Poirot Prijs 2012.