Mr. Foe en Mrs. Barton

Gelezen door: Dennis P. (770 boeken)

Citaat: "Aanvankelijk dacht ik dat Vrijdag net een hond was die maar naar één meester luisterde: maar dat was niet het geval. "Het woord dat ik hem geleerd heb, is Brandhout," zei Cruso. "Hout kent hij niet." Het bevreemdde me dat Vrijdag niet begreep dat brandhout een soort hout was[.]"

Wie wat onderlegt is in de literatuur of overlevingsreality-tv, herkent in de titel een bijzondere naam: Foe, Daniel Foe. Foe schreef lang geleden het exotische Robinson Crusoë. Het is uit die bron dat Coetzee put.

Deze keer gaat het verhaal echter niet over Crusoë, maar Susan Barton, een voormalig kapiteinenliefje dat overboord gegooid werd en aanspoelde op het eiland. Ze ontmoet er al gauw de illustere Cruso en diens tongloze 'vriend' Vrijdag. Deze 'vriendschap' intrigeert Barton en vormt de rode draad doorheen het verhaal. Was Vrijdag z'n slaaf?
Uiteindelijk worden ze gered van het eiland en naar veiliger oorden gebracht. Aan land gekomen, wil Barton dat haar verhaal verboekt wordt en klopt aan bij de befaamde schrijver Foe. 

Het verhaal gaat nog een tijd door, maar dat moet gelezen worden. Coetzee schreef een "behind-the-scenes" van het overbekende verhaal. Het leest ook op die manier, alsof je alles al weet. Toch blijft het verhaal boeien, mede dankzij Bartons reflecties over taal. 
Als ik overanalytisch wil zijn, kan dit boek gelezen worden als een kritiek op het ingepalmde Zuid-Afrika; de blanke en z'n stemloze zwarte slaafje. Misschien drijf ik het echter te ver.

Niet Coetzees beste werk, maar zeker pruimwaardig.

 | Reacties (0)Delen |
0 reacties:

Locatie: bahia brasil