Ik, Hollywood

Gelezen door: Agnes Poesen (291 boeken)

Ik, Hollywood . Wat een titel! Onmiddellijk maakt de schrijver aan de lezer duidelijk dat een plaats de kern, het centrale thema is in dit werk. Jan Van Loy laat ons op een originele manier kennis maken met Hollywood, Ik en Tien jaar later. De inhoudsopgave is opgebouwd als een scenario. Het scenario is het te brengen verhaal opgedeeld in scènes. De scène geeft de éénheid van plaats, tijd en handeling aan. Het scenario geeft het onderwerp al min of meer in programmavolgorde weer, aangevuld met concrete locaties, personen en manier van aanpak. Een scenario heeft een specifieke lay-out , met als hoofdding telkens het scène nr. –int. Of ext.- locatie- dag of nacht. Zo weet je als lezer met één oogopslag wat je mag verwachten.

Om de geschiedenis van Hollywood weer te geven doet Van Loy beroep op een type inwoner dat de stad haar naam en faam heeft gegeven. Een studiobaas, Peters Louie. Aan de hand van Louie’s leven en werk laat de schrijver ons kennis maken met de hele filmgeschiedenis. De beginjaren, de megaproducties, het ontstaan van het sterrendom, de gesproken film. Het is natuurlijk niet allemaal rozengeur en maneschijn, er zijn daar ook de donkere jaren zestig, de moordende concurrentie, het machtsmisbruik, de verslaving van sterren aan pillen en alcohol, de schandalen,…
Parallel met de groei, de bloei, de ondergang en de heropleving van de stad loopt het leven van Louie. Dat Louie geen hoofdrol speelt blijkt duidelijk uit het gegeven dat er nooit thema’s die hem aanbelangen zoals, echtscheiding, ontrouw, buitenechtelijke kinderen, rassenvermenging worden uitgediept. Maar door deze onderwerpen op een subtiele manier aan te halen maakt de schrijver duidelijk dat het leven van de inwoners van Hollywood niet enkel glitter en glamour is.

Ik, Hollywood is een klepper van 639 blz. Maar daar mag je je niet door laten afschrikken. Het boek leest als een film! Het is enorm vlot en toegankelijk geschreven. Van Loy weet je aan zich te binden door de scherpe dialogen, de oneliners, de sfeer, de tijdsgeest die hij weet op te roepen. Ook creëert hij het personage Louie op een dusdanige manier dat je de man in je hart sluit. Ook de andere personages zie je als het ware voor je ogen verschijnen. Je hoeft geen filmkenner te zijn om van deze roman te kunnen genieten. Het is een werkelijk geslaagde mix , tussen non-fictie en fictie, waarmee je als lezer de geschiedenis van de filmindustrie leert kennen.

Na het deel Hollywood dat 563 pagina’s beslaat, kom je, op een eerder abrupte wijze, in het geheel anders opgebouwde deel Ik. Als lezer schrik je in eerste instantie. Je vraagt je af waar deze nieuwe invalshoek toe zal leiden. Maar de nieuwsgierigheid wint het en je leest verder want je wilt het weten. Wat je wil weten is niet echt duidelijk maar dat je het wilt is zeker. Ik had hem graag ook op de shortlist van de Gouden boekenuil 2012 gezien! Want deze roman is werkelijk klasse. Ik, Hollywood moet het niet hebben van de mooie woorden, het prachtige proza, maar van het originele, meer dan geslaagde samenspel van non-fictie en fictie!

 | Reacties (0)Delen |
0 reacties:

Locatie: hollywood