Poldermarokkanen

Gelezen door: André Oyen (3409 boeken)

Tien jaar lang schreef auteur Fouad Laroui anekdotes op in een notitieboekje; situaties die hij meemaakte, gesprekken die hij hoorde in de straten van Amsterdam en in andere Nederlandse steden. Met dit materiaal schetst hij een portret van de in Nederland wonende Marokkaan, de Marocanus polderiensis. Net als Larouis eerdere werken is Poldermarokkanen in het Frans geschreven, de Nederlandse vertaling is van Frans van Woerden.
Laroui is een in Marokko geboren wetenschapper die jaren in Frankrijk heeft gewoond en gestudeerd en die inmiddels twee decennia in Nederland woont en werkt. Hij zorgde voor een unicum toen twee van zijn boeken, een roman en een verhalenbundel, in 2010 tegelijk werden genomineerd voor de prix Goncourt.

In zes hoofdstukken probeert Laroui, niet zonder zelfspot, om de rol van de allochtoon te duiden. Hij heeft het over geheimtaal die de jongeren spreken. De mengelmoes van Riftaal, Marokkaans dialect en Nederlands die de schrijver ook niet altijd begrijpt. Laroui zoekt voorzichtig naar een ‘gebruiksaanwijzing’ en geeft ondertussen op speelse wijze een aantal mogelijke verklaringen voor typerend gedrag en voor de interculturele onlustgevoelens. Natuurlijk komt de dubbele nationaliteit aan de orde, de draaideurcriminelen, de invloed van de Marokkaanse jeugd op de mode, de rol van de media en het volgens Laroui vooral bij de poldermarokkaan extreem ontwikkelde eergevoel.
De schrijver heeft het gevoel dat de Nederlandse samenleving oplossingen probeert te bedenken voor het ‘Marokkaanse probleem’ zonder te weten wat dat precies inhoudt. Laroui pretendeert ook niet de wijsheid in pacht te hebben. Toch zijn, dwars door de ironie heen, in het laatste hoofdstuk een aantal opmerkelijke suggesties te lezen. Het is overduidelijk niet de bedoeling van de schrijver geweest om een doorwrochte Marokkanologie te schrijven. Laroui probeert het onverklaarbare te verklaren, of in elk geval een aanzet te geven tot de zo vaak geroemde dialoog. De verhalen worden op een luchtige manier verteld, maar de situaties die worden beschreven zijn op zichzelf bloedserieus: de confrontaties tussen Nederlanders en Marokkanen worden gekenmerkt door miscommunicatie en wederzijds onbegrip en er wordt in stereotypen gedacht, ook door degenen die een positieve houding hebben ten opzichte van immigranten.

 | Reacties (0)Delen |
0 reacties:

Locatie: Nederland