Huwelijk

Gelezen door: Noël Gybels (463 boeken)

Citaat: "Daar zat hij dan, drieënhalve week na het begin van zijn assistentschap; hij slikte lithium en Ativan, smeerde elke ochtend en avond een klodder aambeienzalf tussen zijn billen, dronk 's morgens een glas sinaasappelsap met Metamucil voor de stoelgang en nam naar behoefte een pil waarvan hij de naam kwijt was tegen de misselijkheid. Moederziel alleen in zijn prachtig appartement, tussen de genieën en aspirant-genieën, helemaal aan het einde van de wereld."

Voor mij was dit een afknapper! Als dit "een van de grote literaire sensaties van het decennium" moet voorstellen, dan is het erg gesteld met de literatuur. Eigenlijk is de roman heel eenvoudig samen te vatten: 3 jonge mensen maken kennis met "het leven"... een intellectuele soap ontwikkelt zich, boordevol figuren waarin ik me helemaal niet kan terugvinden. Nergens kon het verhaal me echt boeien, soms had ik het gevoel een geromantiseerde versie van Wikipedia in handen te hebben!

 | Reacties (1)Delen |
1 reacties:
Katina op 5 april 2012:
Ik vond het boek maar zozo, niet echt een topper. Het eerste stuk was saai, het tweede deel is wel wat beter.

Gelezen door: Marita Schaukens (119 boeken)

Citaat: "Zit er tussen de boeken die je voor je scriptie en je artikel hebt gelezen - van Austen en James en zo - ook eentje waarin de heldin met de verkeerde man trouwt en zich dat realiseert, waarna de andere huwelijkskandidaat opduikt, die altijd verliefd op haar is geweest, en dan komen ze bij elkaar, maar die tweede kandidaat realiseert zich dat een nieuw huwelijk wel het laatste is wat een vrouw nodig heeft, dat ze wel iets belangrijkers aan haar hoofd heeft? Zodat hij haar uiteindelijk toch maar geen aanzoek doet, ook al houdt hij nog steeds van haar? Bestaat er een boek dat zo eindigt?"

Deze zinnen uit Huwelijk voeren de lezer terug naar de eerste van de roman: "Moet je om te beginnen al die boeken eens zien." Tussen die eerste en de laatste bladzijde heeft elk personage, in het bijzonder Madeleine, een weg afgelegd. Zij is aan de universiteit geboeid door de vele 19de-eeuwse romans waarin personages na veel moeilijkheden kunnen huwen. Ze komt er door een professor  in contact met Barthes, Eco en Derrida die de liefde deconstrueren. Madeleine zal via  haar relatie met Leonard Bankhead (wetenschapper met een bipolaire stoornis) en Mitchell Grammaticus (met belangstelling voor religie) de liefde opnieuw proberen vorm te geven.

De verteller schept interessante personages, maar behoudt een zekere afstand. Hij is vaak humoristisch als hij de rijke ouders van Madeleine en hun vele party's beschrijft, als hij het deconstructivisme van de Europese taalfilosofen in de jaren 70/80 van de vorige eeuw uit de doeken doet of als hij het heeft over wetenschappelijk onderzoek aan de universiteit.

Eugenides koos voor een niet-chronologische opbouw en afwisseling in de ruimte: net als in Middlesex wordt er veel gereisd, in Amerika, Europa en Azië. Deze Amerikaanse auteur schrijft erg mooie zinnen, heeft boeiende ideeën en toont in Huwelijk (de oorspr. Engelse titel is véél beter) hoe ongelooflijk lief hij de literatuur heeft. De traditionele  19de-eeuwse roman met de huwelijksplot herschreef hij, gesitueerd in een andere tijd en met een ander einde.

 | Reacties (0)Delen |
0 reacties:

Gelezen door: Marc Dilliën (135 boeken)

We volgen drie jonge mensen tijdens hun studentijd: Madeleine, gefascineerd door de Victoriaanse letterkunde, Mitchell, een student godsdienswetenschappen en Leonard, geplaagd door depressies, grote liefde van Madeleine. Ze volgt hem als hij een assistentschap wordt aangeboden. Het leven met Leonard wordt moeilijker en moeilijker door zijn  psychische problemen tot hij uit eigen wil wegvlucht en Madeleine achterlaat.

Het boek beschrijft wel indringend de gevoelens van drie opgroeiende mensen, hun verlangens, hun frustraties, met daartegenover hun familiale achtergrond: de ouders die inspelen op de gevoelens en ontwikkelingen bij hun kinderen.
De figuur van Leonard is zo dominant aanwezig dat andere personages wat onderbelicht worden. Boeiend is wel het verloop van het ziektebeeld van Leonard, dat onvermijdelijk moet uitmonden in zijn vlucht uit de werkelijkheid.
Goed geschreven en gecomponeerd boek, voor mij net iets te lang, met een aantal zeer mooie passages.
 

 | Reacties (0)Delen |
0 reacties:

Gelezen door: NadiaH (92 boeken)

Citaat: "De daaropvolgende minuten deed hij zijn theorie uit de doeken - al was het geen theorie, maar ervaringsdeskundigheid, getest en gestaafd door Thurston en zijn kamergenoot uit Andove, die na het nuttigen van enorme hoeveelheden 'spiritualiën' bourbon vooral, maar ook whisky, gin, wodka, Southern Comfort, wat ze maar te pakken konden krijgen eigenlijk, wat ze maar uit 'de ouderlijke kelders' konden gappen, Blue Nun, een bepaalde periode, in de 'winter van de Liebfraumilch', toen ze konden beschikken over de skihut van een vriend in Stowe, en één keer Pernod, omdat ze gehoord hadden dat dat het dichtst bij absint in de buurt kwam en ze schrijver wilden worden en echt zaten te springen om absint - maar hij dwaalde af.
"

Ik heb mezelf gedwongen om verder te blijven lezen en ben geraakt tot bladzijde 116, maar dit boek is niet echt mijn stijl.  
Voor dit boek moet je echt goed bij de les blijven want de schrijver begint een zin, wijdt dan uit in hopen bijzinnen, om dan zijn uiteindelijke zin af te maken (zie fragment hieronder). Lectuur wordt voor mij dan eerder een inspanning dan een ontspanning.  
Bovendien heb ik geen enkele voeling met de personages.
Eugenides kan schrijven, da's duidelijk, maar zijn stijl kan me niet bekoren.

 | Reacties (0)Delen |
0 reacties:

Gelezen door: calvaire (1 boeken)

Citaat: "dat lithium eind jaren 50 in 70up zat"

Toepasselijk op hedendaagse maatschappij.

 | Reacties (0)Delen |
0 reacties: