Vroeger is een ander land

Gelezen door: André Oyen (3412 boeken)

Citaat: "Moederziel alleen komen ze hier aan. Sommigen worden door smokkelaars achtergelaten op de stoep van de Dienst Vreemdelingenzaken. Anderen dwalen rond in de transitzone van de luchthaven of worden in de Antwerpse haven als verstekelingen overgedragen aan de autoriteiten."

Imad, Maryska, Ibrahim, Raza, Dinesh, Sabo, Jacob en Benjamin zijn aangespoeld, gestuurd, ontkomen of weggejaagd. Jacob, Raza en Dinesh ontvluchtten de gruwel van de oorlog in Soedan, Afghanistan en Sri Lanka. Imad en Benjamin werden uitgespuwd door de genadeloze straten van Ghana en Marokko. Maryska en Ibrahim gingen lopen voor de toorn van hun moorddadige vaders in Oekraïne en Guinee en de kleine Sabo raakte vast in het net van zijn familie van Syrisch-Koerdische verzetsstrijders. Begin jaren negentig werden de zeven jongens en één meisje onder een andere hemel geboren maar nu zijn het onze kinderen. Het zou de oogst van één dag kunnen zijn, van een willekeurig etmaal. Gemiddeld om de drie uur arriveert er immers een kind zonder ouders in ons land, in totaal zo'n 1.600 in de eerste zes maanden van 2011.

Hier begint hun nieuwe leven, maar de start is minder mooi, vermits ze al onder meer geconfronteerd werden met verkrachting, moord, oorlog, verraad, familiaal geweld, drugs en dakloosheid. De schrijfster, sinologe en journaliste bij de Morgen Catherine Vuylsteke deelde een schooljaar met hen. Ze noteerde hun verhalen en ontrafelde hun pijnlijk verleden en probeerde hun toekomstdroom te doorgronden en te begrijpen. Heel dikwijls wisten de jongeren niet eens dat België bestond. Ze kregen een willekeurig land toegewezen. Sommigen kregen een vluchtelingenstatus bij ons, anderen wonen hier nu illegaal. Dat Catherine Vuylsteke een gedreven en degelijke onderzoeksjournalist is bewees ze reeds door prachtige boeken zoals Volksrepubliek van verlangen (2007), Onder mannen, Het verzwegen leven van Marokkaanse homo's (2008) en Het gewicht van Hemelse Vrede. Vrijheid en verzet sinds Tiananmen (2009). Voor de auteur zijn de mensen waarover ze schrijft heel belangrijk en zo bekomt ze ook prachtige portretten. Dit geldt ook weer voor dit boek. Ze maakt over de acht jongeren twee verhalen, een over de huidige situatie en een over het verleden. Maar vermits de jongeren moeilijk over het vroegere leven wilden praten, vandaar ook de titel Vroeger is een ander land, zorgde ze ervoor dat er een dusdanige vertrouwensband ontstond zodat de verhalen openbloeiden. Geen plat sentiment maar gestamelde eerlijke en pijnlijke verhalen die de auteur vooral als mens heel diep troffen en die confrontatie spat dan ook van de bladzijden.

 | Reacties (0)Delen |
0 reacties: