Gelukkig zijn we machteloos

Gelezen door: Peter Geiregat (458 boeken)

Citaat: "'Altijd wanneer drama's als deze zich voltrekken is er één persoon in het gezelschap die ijzig kalm blijft.' "

Een tuinfeest op een hete zomerdag. Ome Lex wordt uitgenodigd door een vriendin, Martha. Ze heeft drie kinderen die dit verhaal ondersteunen. De hoofdrol is echter weggelegd voor Billie: ze is geadopteerd. Zoals op ieder feest horen we oude en nieuwe familieverhalen. De successen en de zorgen wisselen elkaar af. De grappen en verhalen die iedereen kent worden nog eens tentoon gespreid. Iedere familie heeft haar geheimen en donkere kanten. Tegen een achtergrond van kinderen die verdwijnen en een geheimzinnige ruis, maken we kennis met deze familie. Hoofdstuk na hoofdstuk wordt het kluwen ontward. We worden in de leefwereld van de personages binnengezogen tot de laatste bladzijde. En zelfs daarna blijven de personages nog een tijdlang dicht bij de lezer. Een mooi boek voor wie houdt van een eigenzinnige opbouw, een mix van herkenbaarheid en een spannend verhaal.

 | Reacties (0)Delen |
0 reacties:

Gelezen door: Marc Dilliën (135 boeken)

Citaat: "De vrouw beweerde dat zij sinds enige tijd - toevalliger wijs sinds de verdwijningen waren begonnen - werd geplaagd door een mysterieuze ruis die verder niemand hoorde.Elke dag, waar ze ook ging.En elke nacht in bed, starend naar het plafond."

Enerzijds is er de vertelling van een doorsnee familiefeest op een zwoele, zomerse dag en daartegenover de angst die leeft over verdwenen meisjes, de "ruis" die sommigen horen, de rol van de media bij dit collectief gebeuren. Mij is het meest opgevallen in dit boek de knappe manier waarop de auteur speelt met de tijd, hij springt voortdurend voor- en achteruit. De personages zijn zeer levensecht, bijna alledaags, de familie die wordt opgevoerd kan model staan. Daartegenover staan dan de wat geheimzinnige "ome Lex" en de aangenomen dochter Billy. Geen gemakkelijk boek, maar wel één om over na te denken, en zeker een boek om aan te bevelen.

 | Reacties (0)Delen |
0 reacties:

Gelezen door: André Oyen (3409 boeken)

Citaat: "De situatie was hopeloos. Ik was machteloos. En ik deed nog zo mijn best. Ik voelde mij alsof ik krampachtig binnen de lijntjes probeerde te kleuren terwijl er iemand aan mijn elleboog zat te trekken en te duwen. "

In 2009 debuteerde Ivo Victoria (1971) met de goed ontvangen roman Hoe ik nimmer de ronde van Frankrijk voor min-twaalfjarigen won (en dat het me spijt). Met Gelukkig zijn we machteloos komt Victoria met een tweede, mysterieuze roman, een familietragedie op het Vlaamse platteland. Gelukkig zijn we machteloos begint sterk. Van meet af aan wordt de lezer meegezogen in het verhaal omdat hij voelt dat er iets staat te gebeuren. Het is zomer en het land is in de ban van onrustwekkende verdwijningen van jonge meisjes. Daar komt nog bij dat sommigen een vreemde ruis horen. Er zou een verband zijn. Tegen deze achtergrond vindt een familiefeest plaats, in het huis van Hilde en Dirk. We pendelen regelmatig van het feest naar de plaats waar ome Lex, ook één van de gasten, met het bewusteloze lichaam van een jong meisje ronddwaalt. Het desolaat landschap waarin een onheilspellende jan-van-gent.

In het oproepen van nieuwsgierigheid naar de toedracht van het drama in de velden is de auteur goed geslaagd. Er wordt op een aardige wijze gespot met familierituelen en het feestje zorgt voor wat grappige passages. Ivo Victoria gaat in heen en weer in zijn flashbacks, maar dat stoort nergens, integendeel het rekt de spanning.

Gelukkig zijn we machteloos is een bijzonder goed opgebouwd en geschreven werk dat nog sterker is dan zijn veelgeprezen debuut.

 | Reacties (0)Delen |
0 reacties:

Gelezen door: Agnes Poesen (291 boeken)

Een land en zijn bewoners zijn in de ban van onrustwekkende verdwijningen van jonge meisjes. Alsof dat nog niet genoeg is geloven sommigen dat er een verband zou zijn tussen het oorgeruis dat bepaalde vrouwen hebben opgelopen sinds de verdwijningen en de verdwijningen zelf. Het hoeft dan ook geen betoog dat deze toestand het onderwerp van gesprek is op mening familiefeest. Zo ook op het tuinfeest van Dirk en Hilde. Hilde en Dirk hebben in het belang van hun oogappel, hun geadopteerde tienerdochter, niets aan het toeval overgelaten. Bewakingscamera’s en een alarminstallatie moeten hun voor het ergste behoeden. 
Een Oom die geen echte oom is, maar door iedereen Ome Lex genoemd wordt, neemt de taak op zich om de aanwezigen tot ratio op te roepen. Hij preekt de houding van neutraliteit, van kalmte en van redelijkheid. Alles is terug te brengen tot een algemeen gevoel van angst, dat wil hij aan de aanwezigen overbrengen. Maar daar slaagt hij in het geheel niet in. Zeker als blijkt dat het kind des huizes, het  meisje Billie, plots is verdwenen! Paniek alom! Als ome Lex dan ook nog eens in geen velden of wegen terug te vinden is, heeft menigeen zijn conclusie getrokken.

Ivo Victoria weet als geen ander te beschrijven wat “angst” met een mens kan doen. Niet alleen het individuele angstgevoel, maar des te meer het collectieve angstgevoel brengt hij, door het gebruik van beeldspraak en symbolen, sterk onder woorden. De beknotting van het individu, niet enkel in doen en laten maar vooral in denken, voel je als lezer sterk aan. Ook de dramatische, nefaste gevolgen die deze houding over zowel het individu als een gemeenschap afroepen, brengt hij haarscherp over. Daarnaast laat hij de lezer nadenken over vragen als  “waarom willen wij elke gebeurtenis kunnen verklaren?”  ,”Waarom kan of mag er geen toeval zijn?”.  

Met Gelukkig zijn we machteloos heeft Ivo Victoria een actuele zedenschets geschreven. Een roman die niet echt gemakkelijk te lezen is. Daarvoor laat de schrijver de lezer te veel zelf invullen. Ook het zeker niet alledaags te noemen einde voelt moeilijk aan en zal door menige lezer als “te” ervaren worden en daardoor -onterecht- afbreuk doen aan een schitterend geschreven roman.

 | Reacties (0)Delen |
0 reacties: