De smaak van wraak

Gelezen door: anne-marie dewachter (1055 boeken)

Opnieuw een boek van de éminence grise van de gerechtsjournalistiek, Gust Verwerft. Hij bespreekt een aantal spraakmakende processen, zoals het babylijkje dat in een kelder van een flatgebouw werd gevonden, de moord op de stripteasedanseres, of was dat dan toch een ongeval? Niemand kan het met zekerheid zeggen, met uitzondering van de dader uiteraard.

Ook in dit boek beschrijft hij zijn droefenis over het teloorgaan van de volksrechtpleging en zijn woede over de 'motivering' daarvan door onze politici. Is het goed dat een jury van 12 leken oordeelt over een medemens, of die al dan niet 10 jaar of langer in de cel verdwijnt? Verwerft vindt van wel. Ik heb toch twijfels als je weet dat de processen steeds meer specialisten inschakelen voor alle mogelijke technische onderzoeken, stel ik me de vraag of leken zoals u en ik, dat allemaal tot in detail begrijpen (en onthouden)...
Als je bijvoorbeeld ziet hoé ingewikkeld sommige DNA-onderzoeken zijn. En dan vindt hij het ook maar niks dat de jury nu zijn oordeel moet motiveren. Daar ben ik het niét met hem eens. Als je dan iemand voor jaren in de cel zet, is toch wel het minste dat men mag verwachten, dat je duidelijk kan zeggen waarom je dat doet? Het feit dat je 'innerlijk overtuigd' moet zijn, en dat dat volstaat, vind ik echt niet kunnen. Wat als ik innerlijk oprecht overtuigd ben dat Meneer X een moord pleegde, maar ik kan dat niet bewijzen?! Nee, daar ben ik het echt niet met hem eens.

Voor de rest is dit opnieuw een boek in zijn bekende stijl, doorleefd en treffend geschreven.

 | Reacties (0)Delen |
0 reacties: