verzonnen prooi

Gelezen door: André Oyen (3373 boeken)

Citaat: "Toen ik wakker werd was ik kreupel in mijn gezicht De oude kruisboogschutter zat op een versleten zetel Hij keek onverschillig naar een documentaire over een schilder die bijzondere aandacht schonk aan de tepelhoven van badende dames."

Delphine Lecompte (Gent, 1978) kende turbulente jeugdjaren, waarvan ze er een paar in een psychiatrische instelling doorbracht. Ze startte haar literaire carrière in het Engels en haar schrijfsels deden de Britse recensenten aan Bukowski denken omdat ze net als hem ook in het vuil van de samenleving graaft. Met haar Nederlandstalige debuutbundel De dieren in mij, werd ze bekroond met de Buddinghprijs. Verzonnen prooi is even verrassend maar ook even donker als De dieren in mij. Opnieuw wordt de rampspoed en goorheid in al zijn lelijkheid verbeeld. En dat levert even kleurrijke als duistere zinnen op zoals ‘Het leven is een pretpark met als thema Zelfmoord’ . De hoofdrol in deze bundel is duidelijk aan de dichter zelf voorbehouden, ze voelt zich een prooi, maar of ze dat ook werkelijk is kom je zelfs na aan dachtige lezing niet achter. Ze schetst een grauwe wereld vol dreiging en leugens met haar daarin als verguisd stipje. Deze poëzie brengt je niet direct in een uitgelaten stemming. Maar dat was ook de bedoeling. Lecompte brengt lelijkheid in al haar glorie in beeld, een soort helaasheid der dingen in poëzie. Het is een genre dat zich moeilijk laat typeren, maar het is wel authentiek!

 | Reacties (0)Delen |
0 reacties:

Locatie: Gent