Zelfportret van een wild meisje

Gelezen door: André Oyen (3469 boeken)

Citaat: "Haar gezicht met de dichte ogen bevatte tijd, en tijd zoals andere gezichten frisheid en onschuld.Tot dan toe had ik zoiets alleen gevoeld als ik naar de gezichten van sommige mannen keek! "

Zelfportret van een wild meisje is de titel van een verzameling nagelaten geschriften van Marguerite Duras. Jarenlang lagen de schriften met schetsen van de jonge Marguerite Duras vergeten in een kast. Met ander jeugdwerk van Duras zijn ze nu in het Nederlands te lezen in Zelfportret van een wild meisje. Duras verwijst in haar oeuvre verschillende keren naar deze schriften, die ze tussen 1943 en 1949 schreef, helemaal aan het begin van haar schrijverschap. De vier schriften zaten bij elkaar in een bruine enveloppe met daarop in Duras' handschrift: 4 cahiers de la guerre, en, daaronder + 1 cahier. Deze enveloppe lag opgeborgen in de 'blauwe kasten' in Duras' buitenhuis. Lange tijd was de schrijfster het bestaan ervan vergeten. Pas in 1976 dacht ze er weer aan, toen een literair tijdschrift haar vroeg om een jeugdverhaal. Toen ook las ze met verbazing en ontroering de teksten terug die later het eerste deel van de roman La douleur (1985) zouden vormen.

In deze uitgave, vertaald door Marianne Kaas onder de titel Zelfportret van een wild meisje, zijn de vier 'oorlogsschriften' bijna integraal opgenomen, gevolgd door tien korte verhalen die in dezelfde periode door Duras zijn geschreven en waarvan er negen nog niet eerder werden gepubliceerd. Aan elk schrift en ook aan de verhalen gaat een korte toelichting van de tekstbezorgers vooraf. Duras noemde ze: Les cahiers de la Guerre. Sommige teksten zijn zuiver autobiografisch. Zo staat er in het oudste schrift een tekst -veruit de interessantste in het boek- over haar jeugdjaren in Indochina, die de lezer toont waar Duras haar inspiratie voor l'Amant vandaan haalde. Ze laat hem er kennismaken met Léo, de rijke vriend uit haar tienerjaren, de tijd dat ze een wild meisje was, die model stond voor de Chinees in de beroemde roman. Andere schriften tonen een bijna voltooide roman, Theodora, en ruwe schetsen voor wat later Un barrage contre le Pacifique werd. Ze schrijft over haar eerste kus en over het overlijden van haar kind, en ze weidt uit over de terugkeer van haar man uit het kamp na de oorlog, het thema van haar aangrijpende roman De pijn.

Interessante teksten voor wie tot een beter begrip van Duras' werk wil komen. De schrijfster zelf koesterde haar schriften, die ze ‘een van de belangrijkste dingen van mijn leven' noemde. Liever nog hield ze ze verborgen, waarschijnlijk omwille van de hier en daar confronterende teksten, die je als lezer soms bij de keel grijpen. Deze teksten vormen de sleutel tot haar gepassioneerde oeuvre, tot het werk dat haar in de jaren daarna wereldberoemd zal maken. Een must voor de fan! Het 'zelfportret' is bovendien interessant omdat het, zoals de tekstbezorgers terecht in hun inleiding opmerken, een beeld geeft van het werk van Duras in embryonale fase. Veel van wat haar oeuvre kenmerkt, is hier al in de kern aanwezig: het biografische vermengd met het fictieve, de hechte, bijna incestueuze maar ook gewelddadige relatie met haar broers, machtswellust en een seksueel verlangen dat gepaard gaat met dood en verval. Een must voor de fan!

 | Reacties (0)Delen |
0 reacties:

Locatie: Frankrijk