De geograaf van de paus - Leo Africanus

Gelezen door: Dirk Similon (135 boeken)

Citaat: "Ik, Hassan, zoon van Mohammed de weger, ik, Johannes Leo de Medici, besneden door de hand van een barbier en gedoopt door de hand van een paus, word tegenwoordig de Afrikaan genoemd, maar ik kom noch uit Afrika, noch uit Europa, noch uit Arabië. Men noemt mij ook de Granadijn, de Fassi, de Zayyati, maar ik kom van geen enkel land, geen enkele stad, geen enkele stam. Ik ben een zoon van de wegen, mijn vaderland is een karavaan, en mijn leven de meest onverwachte der tochten."

Boeiend levensverhaal van Leo Africanus, een van de laatste Arabische geografen uit de middeleeuwen, verteld door hemzelf aan zijn zoon. Het is een mengeling van feiten en fictie. Zijn omzwervingen als koopman, diplomaat, avonturier, ontvoerde zelfs, doorheen het Middellandse zeegebied werden door hemzelf gedocumenteerd en gebruikt voor zijn boek over Afrika, een werk waaruit nog tot ver in de 17de eeuw gegevens herbruikt werden. Zijn relaties met verschillende vrouwen annex kinderen die daar uit voortsproten, de broederschap met een kind uit een andere kaste, zijn relatie met paus Leo X. De meer persoonlijke ervaringen zijn 'gereconstrueerd' door de schrijver maar maken het verhaal authentieker, pittiger.
Boeiend om lezen, zeker voor iemand die meer wil weten over de evoluties in de verhoudingen tussen moslims/christenen en joden in het Europa van die tijd. Je kan er zeker wat uit leren, bijvoorbeeld over de religieuze diversiteit in onze samenleving en hoe daarmee om te gaan.

 | Reacties (0)Delen |
0 reacties:

Gelezen door: anne-marie dewachter (1055 boeken)

Schitterend boek dat fictie en feiten op magistrale wijze weet te verbinden. Leo Africanus was de laatste Arabische geograaf. Uit zijn werk over Afrika werd tot laat in de 17de eeuw geput. Hier krijgen we elementen uit zijn leven als geograaf, diplomaat, reiziger en avonturier voorgeschoteld, zijn relaties met verschillende vrouwen en de kinderen die daaruit voortsproten. Belangrijk voor onze tijd is het relaas over de samenleving van verschillende godsdiensten in het Middellandse Zeegebied, namelijk hoe het wél kan. Je moet bedenken dat in de veertiende eeuw in Spanje joden, christenen én moslims vreedzaam naast en met elkaar leefden en een cultuur tot ongekende bloei brachten. Misschien moeten we allemaal eens kijken wat we daar kunnen van leren? Het verhaal is mooi verteld en in een prachtige taal geschreven. Aanrader!

 | Reacties (0)Delen |
0 reacties: