De Naamlozen

Gelezen door: Agnes Poesen (291 boeken)

Na het lezen van de debuutroman Zo kwamen we aan ons eind was ik een fan van schrijver Joshua Ferris. Ik was dan ook benieuwd naar zijn recentste roman De naamlozen. Waar in zijn debuutroman satire hoogtij vierde, is dit in deze roman minder aan de orde. Het is namelijk niet zo gemakkelijk De naamlozen in een of ander genre onder te brengen. Persoonlijk kies ik voor een psychologische roman.

Het hoofdpersonage Tim lijkt op het eerste zicht een meer dan geslaagde advocaat te zijn, vennoot in een advocatenbureau met naam. Hij is gelukkig in zijn huwelijk, kent geen geldgebrek, heeft een intelligente doch eigenwijze dochter. Totdat hij overvallen wordt door een loopmanie, plots krijgt hij de drang om weg te wandelen uit zijn vertrouwde omgeving en is hij niet meer in staat om hieraan weerstand te bieden, hij moet doorgaan tot hij ergens uitgeput neervalt en dan in een diepe slaap valt. Dokters aller landen heeft hij bezocht, volgens de ene een psychische aandoening voor de andere arts zuiver fysisch van aard. Maar geen enkele arts kan een oplossing aanreiken.

Begrijpelijk dat deze aandoening een enorme belasting legt op het gezinsleven en de relatie van Tim en zijn vrouw Jane, maar ondanks alles blijven ze elkaar steunen. Als lezer wordt je als het ware meegezogen in het verhaal, net als Tim moet je doorgaan, net als hem weet je ook niet precies meer waarom je blijft lezen maar je moet! Het meegesleept worden is de strekte van deze roman, toe te schrijven aan de schrijfstijl van de schrijver: droge humor, prachtige beschrijvingen. Als je eindelijk tot rust komt als lezer begin je wel vragen te stellen: “Waar gaat dit boek nu over? “Is het een liefdesverhaal?” ,” een kritische kijk op onze maatschappij… waarin alles regelbaar moet zijn zoals wij dat willen?” En voor mij is het dat laatste waar de schrijver je als lezer op wil attent maken. Wij westerlingen zijn alles zo evident gaan vinden, we willen steeds maar meer en meer, en wel snel, we staan onszelf geen beperkingen meer toe, laat staan dat we onszelf in vraag gaan stellen. Maar niet alles in het leven is zo vanzelfsprekend…en als dan ziekte, ontslag, beursverlies, om de hoek komen kijken staan we machteloos en weten niet echt meer wat te doen!

 | Reacties (0)Delen |
0 reacties:

Locatie: AMERIKA