L’étincelle

Gelezen door: André Oyen (3066 boeken)

Citaat: "Ce printemps en plein hiver ne ressemble à rien dans l'histoire récente du monde, à part peut-être un peu à la révolution des OEillets au Portugal (avril 1974). Jusque-là, les peuples arabes avaient pris l'habitude d'accepter et de subir leur sort, résignés. la région connut bien, de temps à autre, quelques mouvements de révolte, mais qui furent chaque fois durement réprimés et les opposants tous éliminés. "

In dit essay, dat gelijktijdig verscheen in Frankrijk, Italië en Duitsland, maakt Tahar Ben jelloun een verhelderende analyse over de Arabische lente, die hij vergelijkt met de val van de Berlijnse Muur, omdat volgens hem het nu duidelijk is dat niets in de regio zal worden als voorheen. Het is uniek dat Arabieren zich zo massaal inzetten om dictators zoals Mubarak en Ben Ali ten val te brengen. De bewondering van de auteur voor de miljoenen demonstranten die de straat op gingen om waardigheid en gelijkheid te vragen, spat van de bladzijden. Het is een essay dat met heel veel kennis van zaken geschreven werd en dat mij als buitenstaander heel wat meer informatie verschafte dan de opgefokte en gekleurde krantenberichten. Wat ik ook heel knap vind is dat hij eerst het fenomeen Arabische lente bekijkt en daarna de situatie land per land doorgrondt. Een aanrader van formaat!

 | Reacties (0)Delen |
0 reacties:

Gelezen door: anne-marie dewachter (1055 boeken)

Een aanrader, inderdaad. De auteur doorgrondt de situatie uiteraard vanuit zijn eigen beleving. De vergelijking met de muur loopt wat mank, want de 'ossies' zijn zich altijd wel Duitser blijven voelen. Er was hoogstens het verlangen naar de vrijheid van het westen, maar ze waren wel degelijk één volk, al waren ze dan gescheiden naties. Ze waren heel lang één natie geweest, zijn een tijd gescheiden geweest en weer bij elkaar gekomen.

Bij de Arabieren ligt het toch een stuk gecompliceerder. Een Arabische natie is er nooit geweest. Per defintie is de Arabische maatschappij een stammenmaatschappij. Vreemd genoeg zul je op Al Jazzeera nooit een Tunesiër, Egyptenaar.. horen zeggen 'I am an Arab' maar ze zeggen telkens 'I am Tunesian, Egyptian...'. Arabische eenheid? Dat is een utopie. Het enige wat hen verenigt is de taal en de religie. Voor de rest zijn ze erg verschillend. De relatie met de VS wordt ook gefileerd. De VS moeten uiteraard zeggen dat ze democratie willen, maar moeten oppassen daarbij niet te vaak en te hard op lange Israëlische tenen te trappen. Dat de Israëli's er niet mee opgezet zijn dat Egypte zijn grenzen opende, moge duidelijk zijn. De schrik zit er daar ook goed in.  

Het feit dat deze Arabischtalige mensen het aangedurfd hebben om op straat te komen is bewonderenswaardig. We staan er hier niet bij stil, wij vinden recht om onze mening te uiten absoluut normaal, en dat is het ook, maar in die landen? Ho maar.  Een andere mening toegedaan zijn kan je daar je leven kosten. Dus, chapeau voor alle mensen die het toch deden. Ze wilden vrijheid, democratie, rechten. Logisch. Maar dat democratie niet van de ene op de andere dag even kan worden geïmplementeerd, dat rechten betekent dat je ook plichten hebt, dat democratie betekent dat je moet leren onderhandelen (en dààr kennen wij wat van!!), dat zijn allemaal dingen die ze in àl die landen moeten leren en makkelijk zal het niet zijn. Laten we hopen en duimen dat ze hun eigen weg vinden naar een democratisch bestel dat aan hun noden aangepast is.

 | Reacties (0)Delen |
0 reacties:

Locatie: Marokko