Rumo en de wonderen in het donker

Gelezen door: BertVR (10 boeken)

Citaat: "Zamonië is klein, maar Nachtegael is overal."

Rumo is een jonge Wolpertinger. Hij leidt zijn eigen leventje op een vredige boerderij die de hele wereld voor hem is. Hij heeft dan ook geen weet van de gevaren die daarbuiten loeren en de veranderingen die zich binnenin hem voltrekken. Tot op de dag dat hij een mysterieuze zilveren draad met zijn innerlijk oog ontdekt. Maar over gevaar gesproken... De boerderij wordt diezelfde dag nog overvallen door woeste cyclopen van de Duivelsrotsen. Rumo en zijn baasjes worden gevangengenomen. Ze zien hoe er telkens een na een wat fantastische wezens uit de grot - of zijzelf - verdwijnen... in de maag van een cycloop. Afgezien van het feit dat Rumo het helemaal niet ziet zitten in zo'n cycloop te belanden, heeft hij nog een andere motivatie om te ontsnappen: de zilveren draad. Met de hulp van Volzotan Smeik, een haaimade, probeert hij te ontsnappen. Het is slechts het begin van een aaneenschakeling van hachelijke, fantastische en spectaculaire gebeurtenissen...

En aan actie en fantastische wezens geen gebrek! Ja, ik heb weer genoten van dit boek. Voor mij kan Walter Moers gewoon geen slechte boeken schrijven... Maar wat maakt Rumo en zijn romans zo goed?
De vele knotsgekke, bonte, hilarische, gekleurde maar ook angstaanjagende wezens hebben daar zeker hun verdienste in. Misschien zegt een opsomming hier meer dan een algemene beschrijving... Je hebt: vechtlustige Wolpertingers, taaite yeti's, gemoedelijke 's Verrezanders, sluwe Haaimades, onbeschrijfelijk geniale Eydeten, boekenschrijvende Lintwormen, allesvernietigende Onderhuidse Doodseskaders, Geduchte Koperen Kerels, gigantische Vrahoks, de krankzinniger Gaunab de Negenennegentigste, noeste Homunkels, op bloed belluste Hellingen, onverstoorbare Elmen, gevreesde Nurnen, een pratende Ygg Drasil... Zonet heb ik ongeveer tien procent van het aantal wezens vermeld...

Dan heb je ook nog de stevige en vaak onmogelijke actie. Inclusief spectaculaire gevechten, nipte ontsnappingen, hevige achtervolgingen en gevaarlijke tochten met alles erop en eraan. Moers heeft een ongeloofelijk talent om dingen te beschrijven. Dat maakt alles heel geloofwaardig en ook levensecht. Dat talent laat hij dan los op zijn onmogelijke hersenspinsels.
En wat je dan krijgt, met die fantasie, beschrijvingen, actie en humor, zijn gegarandeerd geweldige boeken - nee, misschien zelfs de beste boeken!

 | Reacties (0)Delen |
0 reacties: