Twaalf keer tucht

Gelezen door: Marc Dilliën (135 boeken)

Citaat: "Toen was het ineens herfst en ging het regenen. Ze hadden allemaal een baan, die vrienden van mij. Peter ook. Hij droeg een krijtstreeppak. Leuke, boeiende banen, ze verdienden veel geld en kwamen interessante mensen tegen. Ze deden wat ze wilden en dat lukte hun ook. Ik had geldgebrek en ging naar het uitzendbureau voor een tientje per uur."

Twaalf keer tucht bevat een aantal verhalen en kunstrecenties. Hetgeen mij het meest opvalt aan de verhalen is de ik-vorm waarin zij geschreven zijn. De verhalen ogen fris, ze lezen vlot, temeer daar ze geschreven zijn in een vlotte, verzorgde stijl. Een van de mooiste verhalen is De sprong, over een jonge vrouw die zich aarzelend een weg zoekt in de wereld, op zoek naar zichzelf.
Zeer mooi geschreven, mooie spanningsboog en wat een prachtige taal en stijl.

 | Reacties (0)Delen |
0 reacties:

Gelezen door: André Oyen (3390 boeken)

Citaat: "Hij is m'n kleine broertje, maar hij kan alles beter dan ik. In elk geval op studie-en disciplinegebied. Ik ben heel trots op hem en ook jaloers. Soms. "

In Twaalf keer tucht verkent Anna Enquist de grenzen van discipline in extreme situaties. Ze voert personages op die allen strijden tegen de onzichtbare grens van het lot.

Twaalf keer tucht bestaat uit twaalf portretten en monologen die eerder gepubliceerd werden in diverse media. Het zijn stuk voor stuk voor stuk heel beklemmende verhalen. In deze bundel bewijst Enquist wederom dat zij het talent beheerst van het beschrijven van -op het eerste oog- excentriekelingen die door hun beslissingen net zo zijn als jij en ik.
Neem ‘De dokter’ wiens verhaal opent met ‘Ik had hem moeten vermoorden’. De dokter, een doodnormale man, die onder extreme omstandigheden extreme -maar menselijke- gevoelens moet onderdrukken. Tucht tikt hem op de vingers... en maakt er een hartverscheurend verhaal van.

De verhalenbundel gaat ook over het niet toegeven aan de eigen wil, maar je laten overrompelen door het lot om je daar vervolgens bij neer te leggen. Zo is er Alma, de vrouw van componist Mahler, die uiteindelijk niet voor de liefde van haar leven kiest, maar voor het veilige leven met haar man. Die boodschap krijgt een emotionele lading als Enquist haar eigen strijd met de gruwelen van het leven openbaart. De schrijfster gaat bijna aan verdriet ten onder als haar dochter geschept wordt door een vrachtwagen en overlijdt. Ook zij probeert zich op geheel eigen wijze neer te leggen bij de macabere speling van het lot.

Het constante gevecht van de mens met het leven, maar ook met de eigen ik, spat van de bladzijdes. Haar personages leren gaandeweg het boek hun zwaktes kennen en erkennen. Twaalf keer tucht is een prachtige verhalenbundel waarin de vertelsels op het eerste gezicht weinig met elkaar te maken hebben. De Nederlandse schrijfster wisselt portretten af met persoonlijke verhalen over haar eigen aan- of ervaringen met tucht.

 | Reacties (0)Delen |
0 reacties: