De drie zusjes

Gelezen door: Els04 (18 boeken)

Citaat: "...languit in het gras onder een kantwerk van schaduwen..."

Wat een boek! Pijnlijk! Pijnlijk beklijvend, hartverscheurend, aangrijpend, triest… Maar ook zo ongelooflijk warm, hoopgevend, hartverwarmend en troostend. Het was mijn eerste boek van Alice Hoffman en ik sta te popelen om nog meer van haar te lezen! Al begon het boek wat stroef, het duurde maar heel even en toen was ik vertrokken. Ik moést verder lezen. Het boek is heel vlot geschreven, er gebeurt zo veel, stoppen voor de laatste pagina was onmogelijk. En nu het boek uit is heb ik spijt dat ik zo snel gelezen heb en blijf ik een beetje verweesd achter.

Het boek vertelt het verhaal van de 3 zusjes Story: Claire, Meg en Elv (Elisabeth) en hun moeder Annie en alles wat er zich afspeelt na die fatale zomer, waarin ‘het ergste gebeurt’ met Elv. Naast deze personages, die je zo in je hart sluit, komen er nog verscheidene andere personen in het boek voor. Wat ze allen gemeen hebben is dat je direct met hen gaat meeleven en -voelen. De personages zijn allen levensecht, je kan je zo in hen verplaatsen. Ook al zullen sommige beslissingen of daden je tegen de borst stuiten, je hebt er begrip voor. Arnelle en het Arnisch, demonen, nachtvlinders, Grimin,…, je gaat alles begrijpen en alles grijpt je aan.

Het boek toont aan hoe snel je een fatale vergissing begaat. Wat je verleden voor gevolgen kan blijven hebben. Hoe uit het een het ander voortvloeit. En hoe sommige dingen niet terug te draaien zijn. ‘Hoe blind we soms zijn voor de ware aard van onze naasten.’ Het leert ons ook dat je de mensen van wie je houdt nooit vergeet. Ze raken hoogstens van je verwijderd, zoals wanneer je van de verkeerde kant door een verrekijker kijkt. Het is een boek over redding en vergeving. Niet alles moet goed gaan om uiteindelijk toch goed te komen. En dat is een zeer troostende, hoopgevende gedachte.

Hoe meer het boek vordert, hoe meer mooie zinnen en passages ik onderstreept heb. Gedachten en ideeën die me nog lang zullen bijblijven. (‘In een wereld vol leed was de liefde een bewuste keuze’.) Daarom draag ik dit boek nu al in mijn hart. Het heeft mij geraakt. Ik hoop dat dit boek, misschien voor iedereen op een net iets andere manier, veel mag beteken voor toekomstige lezers. Dat ze het net als ik nog gaan herlezen, stuklezen, uitlenen, aan vrienden geven… Want dit boek is een geschenk! En warme oproep: dit boek schreeuwt om een verfilming (hou de zakdoeken maar al klaar)!

 | Reacties (0)Delen |
0 reacties:

Gelezen door: Agnes Poesen (291 boeken)

Sinds anderhalf jaar maak ik voor mijzelf -en voor wie ze lezen wil- van elk door mij gelezen boek een kleine recensie. Zo wil ik er nu ook eentje maken over de roman De drie zusjes van Alice Hoffman, een succesvolle Amerikaanse bestseller schrijfster. Het is me echter nog nooit zo moeilijk gevallen om een recensie te schrijven! Neen, niet omdat het boek niet goed zou zijn, maar het is echt een speciaal boek, een genre dat ik nooit eerder heb gelezen.

Kort samengevat gaat het over drie jonge zusjes die nadat de oudste en de jongste zus een traumatische ervaring meemaken, onder leiding van de oudste zus een eigen fantasiewereld en een eigen taaltje ontwikkelen. Een belangrijk gegeven is dat de twee meisjes noch hun ouders noch hun andere zusje deelgenoot maken van deze zeer ingrijpende ervaring. Door de echtscheiding van hun ouders komt hun leven en dat van hun moeder onder psychische druk te staan. Ook met deze ervaring gaan ze elk op hun eigen manier om.

Nadat je als lezer over deze info beschikt neemt de schrijfster je als het ware mee in de groei naar volwassenheid van vooral de oudste dochter Elv. Het lijkt wel of ze de demonen die aanwezig waren in de onder haar invloed gecreëerde fantasiewereld over zichzelf en haar familie afroept. Het opmerkelijke aan de roman is hoe de schrijfster het magische, het mystieke, de gecreëerde fantasiewereld en het alledaagse leven door elkaar laat lopen. En deze onconventionele leeservaring maakt het voor mij zo moeilijk om het boek te kunnen plaatsen.

De realist in mij zegt : “dit allemaal meemaken is teveel voor één persoon, zelfs voor één familie” , “hoe kan je als moeder nu zo passief, gelaten toekijken”,… De romanticus, de believer daarentegen zegt: “ laat het invullen van de andere personages los”,” stop met het zelf willen schrijven van de roman, je eigen inkleuring, invulling te doen” en "volg het pad uitgestippeld door de schrijfster en geniet"! Want echt, er is zoveel dat je meetrekt en ervaart in dit boek. Maar oordeel zelf en laat je totaal onderdompelen in deze prachtig verwoorde familiegeschiedenis.

 | Reacties (0)Delen |
0 reacties: