De groeten

Gelezen door: André Oyen (3341 boeken)

Citaat: "De mens dat arme beest
hij is er en hij is er geweest
hij rent door alle landen tot hij geen asem heeft
En als hij neervalt is hij bang
en bid en blaft en beeft

uit VERDWAALD LIEDJE"

De bundel De groeten van Hugo Claus verscheen ter gelegenheid van de derde Gedichtendag van 31 januari 2002. De elf gedichten uit deze bundel zijn in opdracht van Poetry International. In de poëzie van Hugo Claus kon werkelijk alles en mocht alles: veredelde poëzie, veredelde rijmelarij, gelegenheidsgedichten, enz. Claus is altijd een overtuigd vrijzinnig humanist geweest die open stond voor alles, maar ook niet duldde dat men hem iets verbood of dwong te doen.

Hij heeft veel vernietigende kritiek gekregen vanuit reactionaire hoek, maar die heeft hij naast zich neergelegd, hij verwachtte tenslotte niets anders. Maar in zijn werk liet hij de 'boemerang' terugkeren. In deze bundel treffen we Claus weer op zijn best, nu eens passioneel, de andere keer spottend, wrang, cynisch of van een stoere tederheid getuigend. Dit is zo typerend voor Hugo Claus. Hij speelt met zijn lezers, daagt ze uit, maar verwent en koestert ze ook.

Heel belangrijk in de liefdesgedichten van Hugo Claus is het vermengen van haast dierlijke drift met filosofisch gemijmer. Deze diversiteit in taalgebruik en experimenteren met het metrum vind je overal uiterst geraffineerd terug. In één dichtbundel was hij romanticus, filosoof, nar, eticus, observeerder en ga zo maar verder. Alles wat hij zag, las, beleefde, goot hij in zijn eigen authentieke versie. Hij schuwde schraalheid nog barok.

 | Reacties (0)Delen |
0 reacties: