De reis naar Inframundo

Gelezen door: André Oyen (3445 boeken)

Citaat: "De maan is een jongen en toch lief hij kijkt onder de wolken maar ik slaap onder de lakens uit"

Noëlla Elpers jeugdauteur, eerste lezer, privéredactrice, muze en echtgenote van de auteur, stelt in haar inleiding dat deze bundel eigenlijk een poëziereis van de dichter is. Voor mij persoonlijk is dat iets dat heel evident lijkt want ik heb de gedichten van Peter Holvoet-Hanssen altijd als reizen beschouwd, omwille van zijn exotische titels en onderwerpen.

De Reis naar Inframundo is een ‘bloemlezing-bundel’, waarin we de vijf bundels terugvinden in de volgorde zoals Antwerps stadsdichter Peter Holvoet-Hanssen ze in gedachten had. Tussen 1999 en 2008 publiceerde hij vijf dichtbundels: de trilogie Strombolicchio, Dwangbuis van Houdini en Santander, en het tweeluik Spinalonga en Navagio. In plaats van een traditionele best of uit zijn vorige bundels is het een nieuwe compositie geworden.

In zijn werk zit een grote drang om zich van alle literaire beperkingen te bevrijden. Hoog en laag, grap en ernst, speelsheid en literaire referenties worden in zijn poëzie niet naast elkaar geplaatst, maar in elkaar geschoven. Voor Dwangbuis van Houdini kreeg hij de Debuutprijs 1999, maar zijn eigenlijke eersteling was Strombolicchio, een werk waarin hij alle registers van zijn poëtische veelzijdigheid opentrekt.

De dichter wordt een zanger, een troubadour maar ook een tovenaar. Zijn gedicht wordt een lied maar ook een plots opduikende bloemenpracht of jonkvrouwe. De taal geeft zich over aan ritme en rijm, metonymieën en metaforen. Met De reis naar Inframundo verheldert Peter Holvoet-Hanssen uitstekend hoe zijn zéér divers lijkende bundels uiteindelijk toch een grote thematische eenheid bevatten.

 | Reacties (0)Delen |
0 reacties: