De boot gemist

Gelezen door: Vanessa Devriendt (1 boeken)

Verhaal:
Wat als je op je vrijgezellenavond de man van je dromen ontmoet... Tom ... Poppy Dunbar maakt een drastische beslissing en besluit dat ze maar beter niet met Rob kan trouwen. Bij Tom heeft ze namelijk het gevoel dat ze hem al haar hele leven kent, ook al heeft ze hem pas één keer ontmoet. Poppy trekt hals over kop naar Londen waar ze besluit dat mannen haar vanaf nu koud laten, toch kan ze Tom maar niet vergeten.

Ik ben een grote fan van Jill Mansell. Volgende boeken al gelezen: De boot gemist, Geknipt voor Miranda, Kiezen of delen, Niet storen, Tophit.

Eén conclusie: Het zijn allemaal leuke verhalen, eens een boek gestart maakt die je zo nieuwsgierig naar het eind dat je hem niet meer aan de kant kan leggen en eens het verhaal uit is je doet verlangen naar meer. Haar boeken zijn luchtige verhalen waar niet veel 'nadenk'-werk bij is, maar die je soms o zo bekend voorkomen en die je soms doen schateren tijdens het lezen.

 | Reacties (4)Delen |
4 reacties:
Jolien op 11 juni 2009:
De boot gemist wordt een chicklit genoemd. Desondanks vind ik het een fantastisch boek! Puur omdat het zo luchtig is. De schrijfwijze is zeer vloeiend en de humor die er ingestoken is, kan ik zeer apprecieren! Als stationromannetjes kan ik Jill Mansell ten zeerste aanraden!
op 25 augustus 2008:
Ik lees af een toe Jill Mansell, het zijn altijd luchtige verhaaltjes, lekker makkelijk om te lezen! Ik lees liever een stevige roman, maar voor op de tram of in het vliegtuig vind ik dit het perfecte tijdverdrijf!
Petra Van Loocke op 2 februari 2007:
Ik heb dit boek ooit ook eens tussendoor gelezen en omdat ik iets van de schrijfster wou lezen. Ik wou mij ook eens wagen aan de typische chicklit categorie. 't Is eens goed als tussendoortje, maar dit boek kan mijn leeshonger niet stillen.
Eline Scherrens op 8 maart 2006:
Het boek zelf vind ik tamelijk goed! Het is een meeslepend: als je er eenmaal aan begonnen bent kan je niet meer stoppen, en wil je het einde weten. Zelfs al zit er weinig spanning in het boek, toch blijft er een drang bestaan om verder te lezen.

Wat er op het laatste gebeurt is allemaal heel voorspelbaar, en dat maakt het vooral minder spannend. Sommige dingen vind ik overdreven en kunnen echt niet gebeuren in het dagelijkse leven. Ok, het is een boek, maar die dingen vind ik er toch wel over. Zoals het stuk waar Poppy haar echte vader ontmoet… Soms was het wat langdradig omdat er nogal veel details in het boek komen en dan kan het nogal saai overkomen. Dan ben je niet echt meer mee met het verhaal. Als er wat minder beschrijving van alle gevoelens zouden staan zou het boek volgens mij frisser overkomen.

Dit boek is meer voor oudere lezers. Geef mij maar de jeugdboeken!