Mijn status is positief

Gelezen door: Monia Vereecken (3 boeken)

Ook dit boek van het duo Struyf-Blancquaert is volledig af: een boeiende verhaallijn, veelzeggende foto's en pakkende verhalen. De verhalen gaande over prostituees, criminelen en doodgewone mensen, blank en zwart, die allemaal (hoogstwaarschijnlijk) seropositief zijn, lezen heel erg vlot. Ook het verhaal van Hope, de kleuter die Annemie en Lieve achterna is gekomen naar Belgiƫ, geeft een prachtige meerwaarde aan het boek.

 | Reacties (3)Delen |
3 reacties:
op 24 juli 2009:
Ik vond het heel boeiend om te lezen, het laat je niet los. Zoals in het vorige boek van Annemie mis ik wel wat diepgang. Je kan de problemen in Afrika ook niet vergelijken met deze in Europa, vooral niet naar Aidsnormen, maar het schetst toch wel 2 werelden.
Luc Van de Peer op 25 oktober 2008:
Ik heb toch een paar problemen met dit boek. Zelf seropositief zijnde ben ik in het Aidsstadium geweest. Dit is een boek bekeken door een leek die geen affectie heeft met de ziekte zelf en eigenlijk een verhaal verschuift naar Afrika en het bekijkt uit haar ogen.
Marleen Pattyn op 25 november 2005:
Dit is een heel eerlijk en informatief boek over de problemen in Afrika, de problemen van mensen met aids, ook hier. Je krijgt geen medische uitleg, maar wel een duidelijk inzicht in de verspreiding van de ziekte. Het boek is niet pessimistisch, maar zelf ben ik wel pessimistisch naar de toekomst toe van de Afrikanen. Kan dat ooit beteren? Nu begrijp ik veel beter waarom veel vrouwen vluchten. Dit boek laat je niet los. Chapeau voor de schrijfster!

Gelezen door: Julie De Pauw (12 boeken)

Angrijpende verhalen, geïllustreerd met mooie foto's; een boek dat, ondanks het thema, vlot leest.

 | Reacties (0)Delen |
0 reacties: