De spelers

Gelezen door: André Oyen (3399 boeken)

Citaat: "Ach wat glijdt hij gemakkelijk in en uit levens, dacht ik en luisterde naar het klippen van J's nagelschaartje.
Zijn bewegende vingers leken me marmeren wondertjes, blootgelegde wortels, fragiel en solitair. "

Manja is negenentwintig in 1992, zij geeft Nederlands aan nieuwkomers in Nederland. In haar jeugd beleefde zij weinig vreugde en haar relatie met een psychisch gestoorde jonge man was ook alles behalve het summum van geluk. Ook wil ze schrijven, maar tot nog toe heeft ze nog niet zo veel materiaal verzameld.

Zij wordt hartstochtelijk verliefd op J., een man uit Sarajevo, die deserteerde uit het leger. Hij woont in een doorstroompand voor vluchtelingen en hij hoopt een paspoort en de Nederlandse identiteit te kunnen krijgen. Door liefde gedreven tracht zij door het aanleren van taal, passie en inzet een nieuw leven met haar minnaar op te bouwen. Het leven is ontzettend hard voor J. geweest, hij is bovendien ook zo maniakaal op orde gesteld en de frustratie van een leven zonder zijn geliefden in Sarajevo maken hem onrustig en gefrustreerd en al vlug komen fikse ruzies de harmonie in het leven van de geliefden verstoren.

Maar zij bijten zich vast in hun relatie en doen allebei hun best het mekaar naar de zin te maken. Manja warmt zich aan de seks, J. ook maar verlangt nog meer naar zijn Nederlands paspoort want dan mag hij ook zijn familie bezoeken. En eindelijk is het dan zo ver. Beiden zijn opgetogen om Sarajevo te kunnen bezoeken. Voor Manja is deze confrontatie een regelrechte cultuurclash. J. probeert zijn vernederlandste ik in te passen in deze chaos die de oorlog mentaal en materieel heeft nagelaten.

De auteur geeft een duidelijk beeld van hoe moeilijk een relatie kan zijn als daar nog bijkomende factoren zijn die het samenleven van twee mensen nog extra bemoeilijken. De twee hoofdpersonages komen heel goed uit de verf. Manon Uphoff heeft een zeer gaaf taalgebruik en de manier waarop zij de vrouw over haar minnaar laat spreken is subliem. Ook de koloniale mentaliteit waarop het rijke westen naar oorlogsslachtoffers kijkt is zeer raak neer gezet. Het slot is ietwat teleurstellend, maar toch héél graag gelezen.

 | Reacties (0)Delen |
0 reacties: