Voor de lieve vrede

Gelezen door: André Oyen (3392 boeken)

Citaat: "Opeens, daar in het vliegtuig, zag ik hem eventjes zoals ik hem vroeger zag, knap en joviaal, grappig, ruimdenkend.
Ik moest mijn ogen dichtknijpen om de tranen tegen te houden omdat ik me afvroeg waar mijn man, mijn vriend van vroeger gebleven was. En hoe hij mijn liefde voor hem elke dag een beetje meer had vermoord. "

Nicole Boumaâza is het pseudoniem van Nicole Ceulemans. Omdat de uitgever de naam van haar man Boumaâza commerciëler vond, begon ze onder deze naam haar schrijverscarrière. Ze debuteerde in 1978 met Het Marokkaanse jongetje, waar ze de prijs van de provincie Antwerpen voor kreeg.

Voor de lieve vrede vertelt het pijnlijk relaas van een gestrand huwelijk, maar het is een eerlijk boek geworden waarin de scherpe kanten van beide partners worden belicht.
Andere culturen fascineerden Nicole en ze was dan ook heel blij toen ze in 1972 een heel sympathieke Marokkaanse man ontmoette. Hij was heel sexy, joviaal en lief. Mohamed was volledig geïntegreerd en liet zich zelfs Daniël noemen. Tegen de wil van haar vader huwden ze en kregen ze een warm gezin. Ze waren enorm gelukkig.

Het keerpunt kwam kort nadat Daniël in het ziekenhuis werd opgenomen voor een gesprongen blindedarm. Hij verkeerde zes weken in levensgevaar, maar overleefde. Eens terug uit het ziekenhuis, bleek Daniël te zijn veranderd in Mohamed: islamiet, zeer gevoelig en fanatiek, zelfs tiranniek. Op een dag dreigde hij er zelfs mee de kinderen te ontvoeren naar Marokko. Toch kregen Nicole en Mohamed nog twee kinderen samen. Die blijde gebeurtenissen zorgden slechts voor een kleine heropflakkering van de relatie.
Ze slikte alles, elke uitbarsting, elk verbod om met familie om te gaan, elk bedrog, elke jaloerse uitspatting. Steeds weer, voor de lieve vrede, voor de kinderen en het gras is tenslotte altijd groener aan de overkant. Wanneer er echter fysiek geweld aan te pas komt blaast ze hun huwelijk op.

Nicole pleit niemand vrij maar ze maakt wel een haarscherpe analyse op van een lang huwelijk dat uiteindelijk toch strandde. Uiteindelijk zag ze de man heel graag en ze laat dat ook duidelijk blijken in alles wat ze schrijft. Ze betreurt haar huwelijk niet en vindt dat elk multicultureel huwelijk een kans moet krijgen, alleen moet eenieder in eender welk huwelijk of relatie opkomen voor zichzelf.

Nicole Boumaâza hanteert een mooi taalgebruik en maakt daardoor haar heikele thema toegankelijk voor een heel breed publiek.

 | Reacties (0)Delen |
0 reacties: