Vin

Gelezen door: André Oyen (3544 boeken)

Citaat: " • Nog zie ik mij tussen die banken schuifelen met in elke hand een vel grijzig papier. Als een engel met recyclagevleugels. Het scheen mij dan toe dat één enkel gebaar van hun kant, één enkel spontaan aangenomen blad zou volstaan om in wederzijds vertrouwen en zonder misverstanden of enige wrevel de les te kunnen aanvangen."

Ruth Lasters (1979) studeerde Romaanse filologie en debuteerde met de roman Poolijs (Meulenhoff-Manteau) waarvoor ze de Vlaamse Debuutprijs 2007 kreeg. In 2010 verscheen haar tweede roman Feestelijk zweet (Meulenoff-Manteau) en in 2014 haar derde roman Vlaggenbrief (De Bezige Bij Antwerpen). Haar poëziedebuut Vouwplannen (Meulenhoff-Manteau) werd bekroond met de Debuutprijs Het Liegend Konijn 2009.In 2014 verscheen De Laatste Straatmuzikant, een boekje geschreven voor onder meer anderstaligen. In 2015 verscheen haar tweede dichtbundel Lichtmeters (Polis), waarvoor ze de Herman De Coninckprijs in ontvangst mocht nemen. Lichtmeters verscheen in het Duits als Lichtmesser (2018), vertaald door Stefan Wieczorek. Na een ongelukkige eerste werkperiode belandde ze in het toenmalige KTA van Borgerhout (de huidige Spectrumschool) waar ze veertien jaar met plezier voor de klas stond en ook even mocht meedraaien als gelijkekansencoördinator. Toen de Spectrumschool Borgerhout werd omgebouwd tot middenschool en de derde graad er dus volledig verdween, kwam ze terecht in De! Kunsthumaniora. In haar boek Vin heeft ze haar onderwijservaringen verwerkt. De titel Vin verwijst naar het V.I.N. (Vrij Instituut voor Nijverheid) waar het verhaal zich grotendeels afspeelt. Afwisselend lezen we over de levens van Lore, een onzekere beginnende docent, de conciërge Sergie en de Armeense schoonmaakster Anne. Lore krijgt de opdracht om belangrijke papieren uit te zoeken. Deze zullen anders vernietigd worden. Sergie, al jaren werkzaam bij het V.I.N, heeft maar weinig vertrouwen in Lore. Ze lijkt namelijk niet echt aandachtig en serieus met dit klusje om te gaan. Anna is schoonmaakster op het V.I.N en ligt ten tijde van het verhaal in het ziekenhuis. Met deze drie personages in de hoofdrol en het V.I.N als belangrijk decor bouwt de auteur een aangrijpend verhaal op. Twee vragen stuwen het verhaal voort: welke ‘streek’ heeft Lore precies uitgehaald waarover ze zich zo schuldig voelt, en welke papieren moet ze precies voor Sergei uit het schoolarchief redden? Drie verhaallijnen werken toe naar de climax (de “rattenstreek” van Lore en het daaruit voortvloeiende ongeval. ‘Vin’ maakt duidelijk: je moet vooral een beetje geluk hebben met je startpositie Nauwkeurig en geduldig werkt Lasters toe naar de dramatische ontknoping. De opties blijven wel heel nadrukkelijk open, en hier en daar wordt de lezer merkbaar even op het verkeerde been gezet om de spanning op te bouwen. Haar verhaal illustreert ook duidelijkhoe lage maatschappelijke waardering voor de talenten van de jongens van het VIN ongelijkheid op een ingewikkelde manier in stand houdt. Met visie, compassie, en ten slotte – gelukkig, zou ik willen zeggen – ook met hoop toont ze hoe economische, politieke, sociale omstandigheden concrete mensenlevens beïnvloeden

 | Reacties (0)Delen |
0 reacties: