Verborgen verbintenissen

Gelezen door: Marita Schaukens (140 boeken)

Citaat: "Ik dacht dat het joch mishandeld werd, dat dacht ik al heel snel, misschien niet de eerste dagen, maar toch niet lang na het begin van het nieuwe schooljaar, het was iets in zijn gedrag, de manier waarop hij je blik ontweek, ik ken dat, ik ken dat maar al te goed, een manier om op te gaan in de omgeving, op te lossen in het licht."

De ik-verteller Hélène geeft biologie aan de jonge Théo - naar wie ze in de tekst hierboven verwijst - en zijn klas. Ze heeft het in dat vak over de menselijke organen, welke invloeden medicijnen en voedsel op de ingewanden hebben. De hoofdstukken met Hélène als vertelster worden afgewisseld met die waarin enerzijds Théo anderzijds Mathis, zijn vriend, hij-vertellers zijn. Zo kan de lezer al heel vroeg weten wat Hélène pas helemaal aan het eind, een regelrechte climax, verneemt, nl dat de jongens stiekem alcohol drinken. Mathis wil er op een bepaald moment mee stoppen, maar blijft toch bij zijn vriend, zeker nadat hij kennisgemaakt heeft met Théo's vader die, gescheiden van zijn vrouw, zich helemaal laat gaan en niet echt kan zorgen voor de 12-jarige zoon. En dan is er nog een vierde personage, Cécile, de moeder van Mathis. Zij ontdekt dat haar man op het net de goorste praat schrijft. De Vigan heeft met al deze personages een weinig optimistisch beeld van de samenleving vandaag geschetst: mannen en vrouwen hebben het moeilijk om een duurzame gelijkwaardige relatie te hebben, kinderen moeten al heel vroeg de hypocrisie, de leugens, de maskers van de volwassenen leren kennen om zich tussen hen staande te houden. Théo wil er duidelijk komaf mee maken ... En toch zijn er volwassenen, zoals Hélène die willen ingrijpen, en daarvoor zelfs over een grens gaan ...

 | Reacties (0)Delen |
0 reacties: