Hoe ik nimmer de Ronde van Frankrijk voor min-twaalfjarigen won

Gelezen door: Andr├ę Oyen (3413 boeken)

Citaat: "Tussen de groentebakken door zwaaide ik naar een jongen die ik heb gekend. Ooit was hij de David Byrne van Edegem-centrum. Nu duwde hij vermoeid een winkelkarretje gevuld met groenten, fruit , wc-papier en een gezinsverpakking desillusies voor zich uit naar de kassa."

Iets wat mij altijd enorm in een boek aanspreekt is dat een auteur zijn verbeelding zo overtuigend kan laten werken dat hij de lezers willens nillens kan meesleuren in wisselend een fantasiewereld en werkelijkheid. Ivo Victoria kan dat meteen waarmaken in zijn debuut omdat hij ook nog over een fenomenaal taalgebruik en dito stijl beschikt.

Hoe ik nimmer de Ronde van Frankrijk voor min-twaalfjarigen won (en dat het me spijt 'is een bijzonder knappe coming of age roman die vooral door zijn constructie uitmunt. De soms wrange humor geeft aan het geheel ook nog een bijzondere tint. De ik-persoon in het verhaal, die net als de auteur Ivo Victoria heet, leeft in een soort Billy Liaruniversum. Door zijn mythomanie tracht hij te ontsnappen uit de sleur van het opgroeien in Edegem. Hij wil zijn eigen geschiedenis schrijven opgebouwd uit verzinsels. Aan speelplaatsliefje Anja Lippenveld onthult hij eigenlijk Tarzan te heten, en jeugdvriend Dries De Smet maakt hij wijs bevriend te zijn met Lucien Van Impe, en zelf de Ronde voor min-twaalfjarigen te hebben gewonnen. Zijn web van fantasie wordt steeds groter en isoleert hem ook meer. Zijn verzinsels uit zijn jeugd blijven hem ook in de volwassenheid achtervolgen. Op vijfendertigjarige leeftijd blikt Ivo terug op zijn jeugd waarin zijn ouders en schoolvriendjes centraal stonden. Hij is vanuit zijn woonplaats Amsterdam na een verbroken relatie teruggekeerd om de leugens uit zijn kindertijd uit te wissen.

Dit is een verhaal dat door heel wat mannen had kunnen geschreven zijn maar dat de banaliteit van het alledaagse overstijgt door de bijzondere verteltechniek van de auteur.

 | Reacties (0)Delen |
0 reacties: