Het verdriet staat niet alleen: een leven in verhalen

Gelezen door: André Oyen (3368 boeken)

Hugo Claus heeft bij herhaling gezegd dat hij geen biografisch schrijver is. Misschien wilde hij vooral verbergen hoezeer hij bij het schrijven uit eigen ervaringen putte. Dat hij met Louis Seynaeve in zijn magnum opus Het verdriet van België een alter ego schiep, is bekend, maar dit geldt niet alleen voor deze roman ,in talloze van zijn romans, verhalen en toneelstukken gebruikte Claus autobiografisch materiaal. Voor Het verdriet staat niet alleen ging biograaf Mark Schaevers in het oeuvre van Hugo Claus op zoek naar fragmenten waarin diens leven verborgen zit, en dat levert een sensationele leeservaring op. Uit het rijke oeuvre dat Hugo Claus heeft nagelaten, heeft Mark Schaevers, biograaf van Claus, 24 verschillende fragmenten verzameld waarin het autobiografische element een bron is geweest voor wat uiteindelijk in zijn boeken is verschenen. In min of meer chronologische volgorde volgen we Claus van zijn jonge jaren tot op het laatst van zijn leven, wanneer hij bang is om ten prooi te vallen aan Alzheimer. De ouders van Claus, andere familieleden, collega-kunstenaars als Bert Schierbeek en Karel Appel, plaatsen waar hij gewoond heeft, ze komen allemaal voorbij, gefictionaliseerd uiteraard maar herkenbaar. Na elk fragment staat er kort en bondig genoteerd welk deel van zijn leven de inspiratiebron moet zijn geweest of wie er model hebben gestaan voor zijn personages.. Het boek start met de bijdrage van Claus aan het “Familiealbum, Vlaamse auteurs schrijven over hun voorouders”, een initiatief van de Antwerpse uitgeverij Ontwikkeling (1955), daarna volgt stapsgewijs een hoofdstuk of fragment uit o.a. een boek van Hugo Claus die bij dát moment van het leven van Claus past. Naast dat er hoofdstukken c.q. fragmenten uit zijn boeken kwamen, waren anderen een publicaties uit een tijdschrift of kwamen ze uit een verhalenbundel. Het dient gezegd dat Schaevers de juiste verhalen uit onder andere 'Natuurgetrouwer' en 'De zwarte keizer' heeft geselecteerd. Dat Claus altijd een wereldburger is geweest kun je lezen in 'Te Gent', een fragment uit 'Drie steden', een verhaal uit alweer 'Natuurgetrouwer', waar hij even autobiografisch lijkt te zijn. Behalve deze en andere verhalen bevat deze bloemlezing eveneens 'De zwaardvis' (Boekenweekgeschenk, 1989) en de novelle 'Een slaapwandeling', door Claus ooit als honderd procent autobiografisch omschreven, al was het maar om zijn reële angst voor alzheimer te maskeren. 'Het verdriet staat niet alleen' is een mooie bloemlezing uit het werk van Hugo Claus die hem alle eer aandoet.

 | Reacties (0)Delen |
0 reacties: