Mogen de wijze jongens winnen, gij weet:verhalen van jongeren uit het beroepsonderwijs

Gelezen door: André Oyen (3390 boeken)

Citaat: "Hoe meer verhalen ik las, hoe meer ik de indruk had, dat 'de Vlaming' een illusie is. De werelden die zij beschrijven zijn zo veel meer en tonen een groots beeld van de nieuwe samenleving die ons land rijk is. Een schooljaar lang kwamen een dertiental jongeren twee keer per week samen om hun persoonlijke verhalen neer te schrijven. Dat resulteerde in kortverhalen, gedichten en slam poetry, schrijfsels die intussen allemaal gebundeld zijn in "Mogen de wijze jongens winnen, gij weet". "

Het boek is een mooie apotheose van het project, en dat is wat schrijver Fikry El Azzouzi (auteur van romans als "Drarrie in de nacht" en theater als "Malcolm X") geprobeerd heeft, de jongeren zoveel mogelijk hun eigen ding laten doen. Clinton, Jalal en Yves, respectievelijk met wortels in Kameroen, Marokko en België hebben vooral over hun eigen leven geschreven: over familie, ziekte, liefde, migratie … Yves Van Gasse had nog nooit een letter op papier gezet; hij bracht het verhaal over zijn moeder die aan de dood ontsnapte, met daar door heen zijn eigen ervaringen als leerling-kok. Een schooljaar lang ging schrijver Fikry El Azzouzi elke week op de bonnefooi in de GO! Spectrumschool in Deurne en Borgerhout. Hij gaf er workshops over schrijven, brainstormde met de leerlingen rond het maken van eigen teksten en begeleidde een reeks schrijfsessies. Literatuur met toekomstige automecaniciens, houtbewerkers, elektriciens of zorgkundigen? Jazeker. Dit boek bewijst hoeveel talent deze mensen hebben.Van Mohamed tot Fabiola en van Randy tot Nana, ze vertellen met verve over hun land van herkomst, hun ouders, racisme, de spanningen tussen het cultuurpatroon thuis en de gewoonten in de buitenwereld, enzovoort. Een zeer ontroerend verhaal is dat van de veertienjarige Mohsen. Hij vertrok samen met zijn familie uit Afghanistan maar raakte onderweg gescheiden van zijn ouders. In Druk vertelt hij over deze ervaring en zijn dagelijks leven in een leefgroep met andere niet-begeleide minderjarige vluchtelingen. Deze vertelling is eenvoudig van taalgebruik, maar bevat een zeer heftig verhaal. Bovendien is het verhaal mooi rond. Het is zeer ontroerend om te lezen dat deze 14-jarige jongen al zoveel heeft meegemaakt. Het pratende beeld van Yago is een prachtige vertelling over houtbewerking. Een onderwerp dat in eerste instantie misschien niet zo poëtisch lijkt, maar de auteur bewijst het tegendeel. Met Scarlet beschrijft diezelfde Yago de liefde zoals alleen tieners die kunnen beleven. De 20-jarige Fabiola inspireert in al haar teksten. In Afscheid schrijft ze: "Als je verdwaalt in het leven, hoef je niet bang te zijn. Kijk dan eens hoe ver je al bent en je zult je kracht vinden." Ook in Nu heeft ze wijze woorden voor de lezer: "We zijn allemaal mensen en gelijk, onze verschillen moeten we leren accepteren." Een dun maar krachtig werkje!

 | Reacties (0)Delen |
0 reacties: