Tegen het einde

Gelezen door: André Oyen (3399 boeken)

Citaat: "Zulke leraren wilden we graag zijn, meeslepend als romans, als het boek dat we samen lazen. "

Een leraar geschiedenis, Maurice Loterman, op een middelbare school doet manmoedig pogingen zijn leerlingen zelf te laten nadenken. Hij zou hen feiten en jaartallen kunnen aanbieden, maar hij geeft achtergrondinformatie en legt verbindingen van de geschiedenis naar de huidige tijd.
Hij wil hen laten zien dat je door zelf na te denken de wereld zou kunnen veranderen. Hij wil hen laten zien dat je niet klakkeloos de meningen en feiten van anderen, van zogenaamde deskundigen, moet aannemen. De leerlingen reageren enthousiast maar sommige collega’s en leden van de directie kunnen zijn ‘gezagondermijnende’ visie iets minder waarderen.

Een boek dat soms adembenemend is in de rijke taal en soms hartverscheurend in het weergeven van de zoektocht van de hoofdpersoon. Joris Note (1949), heeft zelf enkele jaren in het onderwijs gewerkt. In een interview heeft hij aangegeven, dat de ervaringen van Loterman niet de zijne waren, maar dat de gebeurtenissen zeker mogelijk zijn. Tegen het einde is een filosofische roman die soms poëtisch, soms romantisch, maar ook passioneel en droef is zoals het leven van een gevoelsmens.

 | Reacties (1)Delen |
1 reacties:
Marita Schaukens op 19 augustus 2012:
Joris Notes Tegen het einde is een verrijkende leeservaring geweest. Lotermans passie voor "echt", voor "zijn" i.p.v. "schijn", voor het blijven vasthouden aan het basisgevoel van gelijkheid van alle mensen vind ik hartverwarmend. Zo onthult hij onderwijsstoestanden, doorprikt hij de taal van politici en van bedrijfsleiders, altijd in zijn zoektocht naar het ware: "Zoals jij spreekt, zeg ik, zou het goed zijn als we allemaal zo spraken. Als geen woord vanzelf kwam en we altijd zochten en aarzelden en altijd bleven twijfelen over wat we vonden." (blz. 201)