Patricia

Gelezen door: Peter Geiregat (407 boeken)

Als de telefoon van Astrid in het water valt, vlucht ze het huis uit en laat haar zoon alleen in bad achter. Ze rijdt de stad uit. Als ze na een kort moment van totale zinsverbijstering terug naar huis rijdt, staat de auto van haar man voor de deur. Ze panikeert en vlucht opnieuw. Ze bespiedt haar woning. Ze ziet hoe er een opsporingsbericht op televisie verschijnt. Ze leest zelfs haar rouwbericht in de krant. Als ze na dagen van omzwerving terug thuis komt, spreekt iedereen haar aan als Patricia. Ze vermoedt een complot en denkt dat haar man David een bedrieger is. De koortsachtige spanning die opgebouwd wordt in het eerste deel loopt leeg in het tweede deel. Ik snap de plotwending niet helemaal.

 | Reacties (1)Delen |
1 reacties:
Lin op 7 februari 2019:
"Patricia" is mijn eerste kennismaking met Peter Terrin en het is enorm meegevallen. Waar de schrijver nog vertrekt van een realistische verhaallijn (bij een jonge hardwerkende moeder slaan de stoppen door en ze is een paar dagen op de dool) wordt de roman steeds meer bevreemdend. Astrids tocht door de stad, waar niemand haar herkent hoewel een signalement werd doorgestuurd, geeft goed de vervreemding weer in onze tijd. De plotwending in deel twee is erg verrassend. De grens met de werkelijkheid wordt flou. "Patricia heeft iets weg van een literaire Escher" lees ik op de flap, een treffende vergelijking, want de lezer weet niet meer in welke dimensie hij zich bevindt. Mooi hoe de gespletenheid van het hoofdpersonage verbeeld wordt.

Gelezen door: NadiaH (106 boeken)

Citaat: "Ik begreep toen niet dat mijn ouders zo tevreden waren met hun kleine, overzichtelijke leven zonder opwindende gebeurtenissen. Hun wereld begon bij de brievenbus en eindigde bij het tuinhuisje. Daartussen de regelmaat en de gewoonte, en ‘s avonds de televisie. Ze hadden niet de ambitie om nog iets aan dat leven te veranderen."

Heel interessant gegeven, eens vluchten uit je eigen leven, al dan niet bewust. Geen zorgen, plichten of verantwoordelijkheden meer... even leven in het hier en nu. Peter Terrin toont daarbij een geweldig empatisch vermogen en drijft geleidelijk aan de spanning op. Ook de manier waarop het verhaal geschreven is leest als een trein, als je niet oplet is het op één avond uit. Ik kon begrip opbrengen, ik kon me zelfs inleven tijdens het eerste deel maar het vervolg vond ik ongeloofwaardiger. Een emotioneel labiele vrouw, die duidelijk nood heeft aan wat psychologische begeleiding, die zomaar zonder boe of bah haar leven opnieuw oppikt... Nee, ik bleef wat op mijn honger zitten en had de vlucht en terugkeer graag wat meer geduid zien worden. Hoe het Portugese avontuur kadert in het verhaal is me ook niet helemaal duidelijk. Is daar de basis gelegd voor angstaanvallen ? Heeft dat voor kortsluiting gezorgd ??? Misschien moet ik het boek nog eens opnieuw lezen om het helemaal te vatten ?

 | Reacties (0)Delen |
0 reacties: