Binnen de muren

Gelezen door: Marita Schaukens (132 boeken)

Citaat: "'De gevangenis een echte leerschool,' zei ze op een andere avond [...] Eenzaamheid, bezinning, niemand anders hebben dan jezelf, daar word je een beter mens van. En jezelf leren kennen, vechten tegen bepaalde neigingen en ze soms weten te overwinnen, dat kan alleen tussen de vier muren van een cel. [...]De waarheid is dat een mens zich het meest hecht aan die plaatsen waar hij heeft gehuild, waar hij heeft geleden en waar hij in zichzelf de kracht heeft gevonden om te hopen en weerstand te bieden. Kijk maar naar uzelf: u had kunnen vertrekken zoals zoveel van uw geloofsgenoten, na alles wat u heeft moeten verduren had u daar het volste recht toe. Maar u besloot hier te blijven, te vechten en te lijden. En nu is deze grond, deze oude stad waar u bent geboren en opgegroeid en volwassen geworden, u dubbel zo lief. U gaat hier nooit meer weg.' "

Zo spreekt Clelia Trotti tegen Bruno Lattes, zij een antifascistische militante van het eerste uur, hij een jood, over Ferrara, in het verhaal 'De uitvaart van Clelia Trotti'. En op die manier zijn de verschillende thema's in de vijf verhalen in de bundel meteen opgesomd: de oude stadskern van Ferrara, binnen de muren, het lot van de joodse bevolking in de late jaren 30 (o.a. de rassenwetten van 1939) en WO II én de tumultueuze geschiedenis tijdens enkele decennia in de eerste helft van de 20ste eeuw, na 1915, die neerkwam op een burgeroorlog, met fascisten (Mussolini en de Mars op Rome in 1922, tot zijn arrestatie in 1943) en de linkse politici en sympathisanten in de hoofdrol. Onvergetelijk is het verhaal gewijd aan de decembernacht in 1943 waarin 11 Ferrarezen werden gefusilleerd als vergelding op de moord op de fascistische Bolognesi, of dat van de teruggekeerde jood Geo Josz uit het concentratiekamp. De stijl van Bassani maakt de lectuur trager: hij schrijft lange zinnen, slijpt de woorden, schudt aan de volgorde van woorden. Maar ze zijn dan ook van zo'n schoonheid ... Het inlevingsvermogen van de auteur vind ik één van zijn grote troeven: hij oordeelt niet, veroordeelt niet, maar belicht elk standpunt, zonder onderscheid. Hij laat de lezer ervaren hoe complex de werkelijkheid is en hoe moeilijk keuzes kunnen zijn die mensen in de historische context maken. Vaak kiest hij voor een verrassend uitgangspunt, zoals dat van de verlamde apotheker die vanuit het raam de 15de decembernacht in 1943 meemaakte en dus alles zag gebeuren, wie de daders zijn, wie de opdracht gaf, of toch niet? Was Pino Barilari werkelijk daar, aan het raam?

 | Reacties (0)Delen |
0 reacties:

Locatie: Ferrara