De Vliegeraar Van Kabul

Gelezen door: Natalie Vande Veire (6 boeken)

Twee jongens groeien samen op in Afghanistan, maar op een bepaald moment splitsen hun levens zich. Op zich denk je dat het verhaal niet veel soeps is, maar het zit heel goed in elkaar (veel verrassende wendingen in het verhaal) en geeft een beeld van de Afghaanse leefwereld. Een echte aanrader!

 | Reacties (28)Delen |
28 reacties:
Mariem op 6 oktober 2009:
Nadat ik het eerste hoofdstuk gelezen had, was ik ervan overtuigd dat ik dit boek zou uitlezen. De schrijver sleept je mee in een spannend, ontroerend verhaal, dat je gegarandeerd jaren zal bijblijven. Op het eerste zicht zou je zeggen dat het verhaal gaat over de relatie tussen 2 jongens. Maar het verhaal begint pas echt vorm te krijgen op het moment dat Amir teruggaat naar Afghanistan, waar hij de kans krijgt zijn schuld jegens Hassan in te lossen, maar niet alleen dat. Hij krijgt ook de kans om Baba's schuld in te lossen. Op dit moment werd me duidelijk wat de schrijver probeert over te brengen in het verhaal.
Hij brengt ons een verhaal waarin hij het gedrag, de houding en het karakter van een vader reflecteert op die van zijn zoon. Hij geeft ons eerst de indruk dat Amir en Baba heel veel verschillen en omdat Amir niet beter wist, was dat het antwoord op al zijn vragen. Baba was immers een man met veel aanzien, die waar hij ook ging gekend was en gerespecteerd werd. Maar op het moment dat hij eindelijk het familiegeheim te weten komt en antwoord krijgt op al zijn vragen, wordt alles snel duidelijk: 'zo vader zo zoon'.

Dit boek is duidelijk het bewijs dat Khaled Hosseini talent heeft. Deze man moet meer boeken schrijven!
Nadine Labio op 25 augustus 2009:
Er bestaat geen betere titel voor dit boek dan De vliegeraar. Het heeft bij mij wel 200 bladzijden geduurd vooraleer ik me kon laten meeslepen in het boek, maar de laatste 100 bladzijden zijn érg mooi en aangrijpend. Hierdoor vind ik het zeker de moeite waard om het boek te lezen.
Lieve Maes op 7 april 2009:
Net gelezen. Heel ontroerend en mooi geschreven boek over vriendschap en over wat er allemaal kan fout lopen.... Heel meeslepend !
Claude Bonvin op 4 april 2009:
Een prachtig en triestig boek waar je nog iets van bijleert over de gewoonten van een niet-Westers land.
jeanine silon op 13 december 2008:
Vanaf de eerste bladzijde was ik geboeid, de zinnen waren prachtig geformuleerd. Alleen het einde vond ik niet nodig, het werd toen teveel een verhaal.
Georgette Wenes op 13 december 2008:
Een realistisch boek dat ik eerst uitleende bij de bibliotheek en daarna kocht, omdat ik er graag nog wat in lees.
cindy vuylsteke op 6 juli 2008:
Ik nam dit boek mee op reis maar dacht dat het niet echt luchtige lectuur zou zijn... Ik dacht dit omdat het boek gaat over discriminatie, geschiedenis, onverdraagzaamheid, vriendschap en familiebanden. Het boek is eenvoudig qua structuur en leesstijl maar toch is het diepgaand. De auteur geeft je een ander beeld over de Islam en dit is wel boeiend. Het is een boek dat je niet zomaar aan de kant kan leggen. Je moet weten hoe het verder zal aflopen met de hoofdrolspelers. Een echte aanrader!
Ann Horckmans op 30 mei 2008:
Aangrijpend, indringend, meeslepend, verbijsterend, ontroerend. Een boek dat je nooit meer zal loslaten. Het verhaal van de twee jongens tegen de achtergrond van een ineenstortende wereld is zo mooi gebracht dat het tot in je binnenste doordringt en een immense kilte nalaat. Prachtig!
Kris Logghe op 25 maart 2008:
Wat blijft lezen toch een prachtige hobby wanneer je parels zoals deze ontdekt! De Vliegeraar van Kaboel veroverde zonder moeite een plaats in mijn hart en mijn boekenkast. Een boek dat zwaar aan "de ribben" hing: de schrijnende toestanden in Afghanistan, vriendschap en verraad, zoeken naar een toekomst in een vreemde Amerikaanse wereld, liefde over de traditie-grenzen heen, engelen en duivels van de ergste soort, vergeven en wreken, alle grote thema's komen aan bod. Schop de Taliban uit Afghanistan en maak Hosseini president!
op 31 januari 2008:
Een prachtig en meeslepend boek van begin tot einde. Kippenvel! Het soort boek dat in je hoofd blijft zitten, lang nadat je het gelezen hebt.
Sandra op 22 januari 2008:
Een roman over de liefde en de vriendschap en hoe de vriendschap gedood wordt door de liefde van een zoon voor z'n vader. Een verhaal over schuldgevoelens, tradities, cultuurverschillen en godsdienst. De wreedheden van de Taliban en het verval van een eens zo machtig en wijs man. Ik heb genoten, gehuiverd en geleerd. Bedankt Khaled Hosseini!
André Oyen op 12 november 2007:
Een heel mooi boek dat nu al tot de internationale klassiekers behoort. De verfilming die nu volop bezig is en het ene schandaal na het andere uitlokt zal nog meer mensen tot lezen aansporen. Dit boek waarin de liefde voor mensen en de afkeer van geweld centraal staan is inderdaad een literaire verademing waar ik persoonlijk toch wel erg van genoten heb!
Elisabeth Francet op 7 oktober 2007:
Een indrukwekkend relaas over vriendschap, jaloezie, verraad, schuld, berouw, en boete. Het verhaal is schitterend en met prachtig taalgebruik geschreven en ja, ik heb het op 3 dagen uitgelezen. Maar ik heb toch enige bedenkingen: voor mij is dit zeker geen getrouwe weergave van de 'ziel' van Afghanistan, de leef- en de belevingswereld van de plaatselijke bevolking. Het is daarvoor te westers verteld, met een te westerse logica; de schrijver is dan wel geboren in Afghanistan, maar zeker niet getogen. Je merkt duidelijk dat het geen ervaringsdeskundige is op dat vlak. Vergelijk maar met bijv. de boeken van Salman Rushdie, het boek 'De god van kleine dingen' van Arundhati Roy en de boeken van Paul Bowles. Daarin heb je telkens in het begin dat enorm bevreemdende gevoel (dat ik in dit boek niet ervaarde, integendeel het kwam allemaal heel herkenbaar over) van ondergedompeld te worden in een wereld die niet de jouwe is en waar de mensen, de cultuur, de tradities, de denkwijze totaal anders zijn. Dat is pas echt leerzaam, want daar moet je moeite doen om die andere wereld, met behulp van de schrijver, te leren kennen, je proberen in te leven en te leren begrijpen, wat niet altijd evident is, maar des te boeiender. Net die verscheidenheid wordt in dit boek (dat bovendien nog gaat over een kleine, begoede, Afghaanse elite) niet getoond. De verhalentraditie (die eigen is aan o.a. de moslimwereld en aan landen waar de graad van analfabetisme groot is) komt hier wel aan bod, maar weer op een te westerse manier. Desondanks bewonder ik de schrijver, die als Amerikaans Afghaan toch een poging doet om, op zijn manier dan, een beeld te schetsen van een wereld waar we weinig over weten en bovenal omdat hij ons dit wondermooie verhaal geeft geschonken.
Marjan op 26 september 2007:
Ik heb mijn boek nog niet uit, maar het is geweldig! Ook al een traan moeten wegpinken. Ik kijk al uit naar straks, het einde van de werkdag, en ik op de trein verder kan lezen. Het boek blijft de hele dag door mijn hoofd spoken. Een absolute aanrader!
Lydia op 2 mei 2007:
Ook ik ben heel positief over dit boek. Je leert weer wat meer over landen waar je veel over hoort in het nieuws maar hoe zit dat daar eigenlijk? En dan het verhaal: ik vond het heel triest. De verscheurdheid van Amir, vooral als kind. Het ene willen maar het andere doen, tegen je eigen wil in. Het drukt ons ook nog eens met onze neus op die vreselijke dingen die daar gebeurd zijn in Afghanistan door de Taliban. En nog gebeuren...
tessa op 3 februari 2007:
Mijn favoriete boek! Van de eerste tot de laatste bladzijde ging ik volledig op in het verhaal. Ik heb het tijdens de zomer buiten in de tuin gelezen en ben meermaals naar binnen gelopen,... 't Is zo'n raar zicht voor de buren als je zit te wenen met een boek!
Lieve Elaerts op 15 december 2006:
Een boek dat door middel van een boeiend en spannend persoonlijk verhaal een verre cultuur dichterbij brengt. Dat essentïele vragen oproept over trouw in een vriendschap, trouw blijven aan jezelf in moeilijke omstandigheden. Een boek dat toont hoe een kleine bange mens boven zichzelf kan uitstijgen, en toch heel aards blijft. Met humor geschreven en veel zin voor poëzie. Ik zie uit naar meer van Hosseini.
Sandra Vervynck op 2 december 2006:
Een roman over de liefde en de vriendschap en hoe de vriendschap gedood wordt door de liefde van een zoon voor z'n vader. Een verhaal over schuldgevoelens, tradities, cultuurverschillen en godsdienst. De wreedheden van de Taliban en het verval van een eens zo machtig en wijs man. Ik heb genoten, gehuiverd en geleerd. Bedankt Khaled Hosseini!
els debremaeker op 19 november 2006:
Ook in één ruk uitgelezen. Een prachtig boek, heel menselijk... doet je ook even met je eigen demonen vechten.
Frank op 14 september 2006:
Is het zwaar getraumatiseerde kind daadwerkelijk gered door het mee te nemen naar de VS? Is dit niet meer een egoïstische dan een nobele daad? Kiest de hoofdpersoon hiermee in laatste instantie niet weer voor zichzelf ten koste van anderen? Wordt de schuld hiermee niet eerder gecontinueerd dan opgeheven?

Misschien een paar vreemde vragen tegen de achtegrond van zovele positieve reacties maar ik had ze nog nergens gelezen. Vandaar dus.

Verder een mooi boek dat zeker de moeite van het lezen waard is, hier en daar een beetje te voorspelbaar en onwaarschijnlijk.
rit jacobs op 25 augustus 2006:
Ik heb dit boek in één adem uitgelezen en hoop dat deze schrijver snel weer wat van zich laat horen, het is ook voor mij één van de beste boeken die ik ooit gelezen heb. Ik vond het erg spijtig toen ik de laatste bladzijde omdraaide.
Sonya op 26 april 2006:
Een heel mooi indrukwekkend boek. Ik ben iemand die nooit huilt, maar heb toch een paar keer tranen laten rollen. Wat ik mij wel afvraag is of het verhaal nu wel of niet waargebeurd is. Iemand vertelde me van wel, maar de naam van de schrijver is anders dan die van de hoofdpersoon en in het dankwoord staat een aantal dingen dat ook niet overeenkomt. Dit wil ik wel graag weten.
sarah op 22 maart 2006:
Dit boek is inderdaad prachtig. Ook al Jason Elliot gelezen (Onverwacht licht)? gewoon al de beschrijving van de route, het landschap...een aanrader om meer te weten te komen over Afghanistan...
ceulemans koen op 13 februari 2006:
Ik ben blij dat ik niet de enige ben die (meermaals) gehuild heeft en met een krop in de keel gezeten. In één trek uitgelezen onderweg van Kabul naar huis. Dit boek laat je voelen dat ook Afghanen en Pakistanen mensen zijn zoals wij, en niet allemaal profiteurs en leeglopers. Welk idee ik wel krijg door onze media. Zeker te lezen.
Miriam Lambaere op 12 februari 2006:
Een ontroerend boek. Het geeft een goed beeld van Afghanistan van voor de oorlog. Het boek geeft een zicht op het verschil tussen arm en rijk en vertelt realistisch over de aanpassing van de migranten in de V.S.
Ehret op 8 januari 2006:
Dit is -niet overdreven- het mooiste boek dat ik ooit heb gelezen. Ik kon al snel niet meer stoppen met lezen maar vond het tegelijk erg jammer dat het boek dan zo snel uit zou zijn. Voor het eerst heb ik al lezende vreselijk zitten huilen door de aangrijpende gebeurtenissen die door Hosseini op zo'n prachtige manier beschreven zijn.
leen claeys op 23 november 2005:
Eén van de mooiste boeken die ik de laatste tijd gelezen heb. Vriendschap tussen 2 jongens met verschillende sociale achtergrond en de loyaliteit tussen de 2. Ontroerend,meeslepend en oprecht. Zeker te lezen
Marijke Van Acker op 15 november 2005:
Prachtig en poëtisch, heel oprecht. Over de Afghaanse cultuur migratie en de werkelijkheid van de integratie in de Westerse Amerikaanse beschaving.

Gelezen door: Roselien Vandewalle (2 boeken)

Citaat: "Dan belt Rahim Khan vanuit Pakistan. Hij is stervende en Amir moet direct naar hem toe komen; er is nog een manier om 'het' goed te maken. "

Ik vond dit een heel aangrijpend verhaal. Doordat Amir met een schuldgevoel zit uit zijn verleden wil hij dit goed maken. Hij is bereid hiervoor tot het uiterste gaan.

Het is een spannend en heel aangrijpend verhaal en zeker aan te raden voor mensen die graag lezen. Een dik boek maar het is zeker de moeite om het te lezen.

 | Reacties (0)Delen |
0 reacties:

Gelezen door: sirog (320 boeken)

Ik vond het een geweldig boek om te lezen, zeer vlot geschreven over een aparte vriendschap tussen twee jongens. Hij slaagt er steeds weer in om ons een realistische kijk te geven op het afghaanse leven. In één woord: subliem.

 | Reacties (0)Delen |
0 reacties:

Gelezen door: Sylvie V. (13 boeken)

Eenvoudige schrijfstijl zorgt ervoor dat het boek vlot leest. Personages met veel diepgang weten je te raken door emoties.

 | Reacties (0)Delen |
0 reacties:

Gelezen door: dzjiebie (3 boeken)

Citaat: "Die avond schreef ik mijn eerste korte verhaal. Het kostte me een halfuur. Het was een somber verhaal over een man die een toverschaal vindt en erachter komt dat als zijn tranen daarin vallen ze in parels veranderen. Maar al was hij dan altijd arm geweest, hij was een gelukkig man en plengde vrijwel nooit een traan. Hij ging dus op zoek naar manieren om zichzelf treurig te maken zodat hij van zijn tranen rijk zou worden. En naarmat de parels zich opstapelden groeide zijn hebzucht. Het verhaal eindigt ermee dat de man op een berg parels zit, een mes in zijn hand, hulpeloos tranen plengend in de schaal, met het lijk van zijn vermoorde vrouw in zijn armen.

[...]

Nou ja," zei hij, "als het mag: waarom vermoordde die man zijn vrouw? Waarom moest hij eigenlijk treurig zijn om te huilen? Had hij niet gewoon aan een ui kunnen ruiken?
"

Wat zeg je na bijna 10 jaar nog over dit boek, dat al niet gezegd is. Vriendschap als thema staat centraal, historische en politieke issues ontbreken niet. Boven alles blijft dit een warm boek over mensen, en over hoe afkomst na zoveel evolutie toch nog bepalend blijft in het leven. En ook een beetje over hoe het niet altijd ingewikkeld hoeft te zijn...

Het boek pakt je meteen, vanuit de beschrijving op de kaft, maar ook vanuit de quotes in het begin van het verhaal.

 | Reacties (0)Delen |
0 reacties:

Gelezen door: Geena Smet (1 boeken)

De Vliegeraar van Khaled Hosseini is een veelbesproken prachtverhaal over verschillende snijdende culturen. Bij mijn eerste kijk in het boek, was mijn interesse ver te zoeken. Ik ben een persoon die voor niet veel openstaat als het op boeken aankomt, al lees ik zeer graag en veel. Dit onderwerp is niet echt iets waar ik me in thuis voel of  waar ik veel aandacht aan besteed. Uiteindelijk werd mijn doorzettingsvermogen beloond, het boek is namelijk niets in vergelijking van wat ik dacht. Het is een prachtig verhaal dat zijn sporen nalaat bij de lezer.  Hij wordt op een achtbaan van emoties geplaatst zoals o.a. frustratie, verdriet, geluk en medelijden. Dit komt niet alleen door de verhaallijn, maar ook door de vloeiende stijl van de schrijver. Volgens mij is een slecht boek een dik boek en een goed boek nooit dik genoeg. De vliegeraar was van de laatste soort. Het verhaal zelf roept ook veel vragen op zoals : ‘Hoe kan dit alles nog in onze huidige maatschappij?’. Persoonlijk verkies ik de laatste drie pagina’s als de beste van het boek aangezien deze de mooiste emotie oproepen namelijk: geluk.

 | Reacties (0)Delen |
0 reacties:

Gelezen door: Mimi Vandenbroucke (1 boeken)

 | Reacties (0)Delen |
0 reacties:

Gelezen door: Nancy (6 boeken)

Na 1000 schitterende zonnen ook De vliegeraar gelezen. Met dit boek heb ik een complete "leesanalfabeet" overtuigd om één boek per jaar te lezen tijdens de vakantie. Een uitdaging want elk jaar opnieuw moet ik dit boek zien te overtreffen, niet gemakkelijk...

 | Reacties (0)Delen |
0 reacties:

Gelezen door: Liliane Daniels (21 boeken)

 | Reacties (0)Delen |
0 reacties:

Gelezen door: Frieda Vandenbussche (1 boeken)

Mooi, aangrijpend, hard, realistisch verhaal! Je steekt er ook héél wat van op! De geschiedenis van Afghanistan wordt helemaal uit de doeken gedaan! Wat me echt in dit boek geboeid heeft, zijn de beschrijvingen over hoe mooi Afghanistan wel geweest is. De geur, de kleuren, de gewoonten (o.a. ook het vliegeren) zijn nu wel helemaal verdwenen... Een land waar je geen vakantie meer nemen kan...

 | Reacties (0)Delen |
0 reacties:

Gelezen door: Flora de munck (1 boeken)

De vliegeraar is een zeer aangrijpend boek dat gaat over de realiteit. Het openbaarde voor mij een wereld die ik nauwelijks kende. Niet alleen heel boeiend om te lezen dus, maar ook een verbreding van mijn horizon. Het traumatiserende wat Hassan meemaakte heeft me ook hard geraakt. Het boek is zeer vlot geschreven. Ik had geen moeite om het boek goed te begrijpen, ook al maakt men soms gebruik van Islamitische woorden. Het is onvoorspelbaar wat er zal gebeuren, dit is voor mij persoonlijk het belangrijkste. Ik vond het einde het beste van heel het boek. Alles loopt goed af en Amir kan terug een goed leven lijden, zonder schuldgevoelens.

 | Reacties (0)Delen |
0 reacties:

Gelezen door: Majo de Saedeleer (41 boeken)

Citaat: "‘Hassan werd aangetrokken door het mysterie van het woord, verleid door een geheime wereld die hij niet mocht betreden. Ik las hem gedichten en verhalen voor, en soms raadsels. Al stopte ik daarmee toen ik merkte dat hij die veel sneller oploste dan ik’."

Amir groeit samen met de zoon van zijn vaders bediende Ali op in de hoofdstad van Afghanistan. Ze worden beiden door dezelfde min opgevoed en zijn daardoor goeie vrienden, maar het standenverschil blijft altijd merkbaar in hun relatie. Wanneer Amir ziet hoe Hassan door twee jongens wordt verkracht, doet hij niets. Zijn schuldgevoel is zo groot dat hun vriendschap ophoudt te bestaan en Hassan samen met zijn vader vertrekt. Als later de oorlog in Afghanistan uitbreekt moeten Amir en zijn vader vluchten naar de Verenigde Staten, maar het voorval met Hassan blijft door zijn hoofd spoken… ‘

De vliegeraar ‘ is een prachtig verhaal dat een schitterend beeld schetst van Afghanistan. Ik heb zelden een boek gelezen waarin zoveel verschillende thema’s aan bod komen: vriendschap, toewijding, verraad, schuldgevoelens, liefde enz. vormen samen een prachtig geheel. In dit boek word je geconfronteerd met een cultuur en gewoontes die voor ons onbekend zijn gecombineerd met enorm herkenbare thema’s. Kortom, ‘de vliegeraar’ is een fantastisch boek dat je meesleept tot de laatste bladzijde en waarbij je blijft hopen op een goed einde.

 | Reacties (0)Delen |
0 reacties:

Gelezen door: Rina De Herdt (27 boeken)

Ik vond dit een mooi verhaal om te lezen. Vooral het eerste deel van het boek is interessant omdat het perspectief van de twee jongens als kind nauwkeurig uitgewerkt is. Je krijgt veel mee over de cultuur en het dagelijks leven in Afghanistan voor de oorlog echt een dramatische impact had. Het einde van het boek gaat ineens veel sneller. Je ziet dan hoe ze uit hun land wegvluchten en terugkijken op hun jeugd. Van mij had dit stuk niet per gemoeten, maar het maakt het verhaal wel rond.

 | Reacties (0)Delen |
0 reacties:

Locatie: afghanistan