Één tijdelijke vertelling

Gelezen door: Mia (56 boeken)

Citaat: "'Een golf wordt geboren uit de diepte van de zee,' zei ze. 'Een mens wordt geboren uit de diepte van de wereld. Een mens steekt de kop op vanuit de wereld en deint voort als een golf, tot het tijd wordt om er weer in weg te zakken. Op, neer. Mens, golf.' (p217) "

Een aangespoelde zak met daarin een Hello Kitty brooddoos, een bundeltje brieven in het Japans en Frans en een mannenhorloge. Het lijkt wel het begin van een romantisch avonturenverhaal. Niets is minder waar.

In de broodtrommel zit A la recherche du temps perdu. De binnenkant is echter weggehaald en vervangen door het dagboek van een tienermeisje, Nao.

Het meisje spreekt de vinder aan. De vinder is een vrouw van een jaar of veertig, vermoed ik, een schrijfster die samen met haar man, een landschapskunstenaar, op een desolaat Canadees eiland woont. De vinder, Ruth, bijt zich vast in haar vondst en hecht zich aan het meisje. Ze leest het dagboek dag na dag. Het is een schrijnend relaas van gruwel en eenzaamheid. Tegelijkertijd gaat het boek over eenzaamheid. De eenzaamheid van NAO is overweldigend. Gelukkig heeft ze een bijzondere grootmoeder, een boeddhistische non, die haar sterker maakt. De scènes met de grootmoeder zijn ontroerend mooi.

En dan is het nog eens een boek over communicatie en meer precies over de rol van de lezer. De lezer maakt mee het verhaal.

Geen gemakkelijk boek. Het is zo vol! De vele voetnoten bijvoorbeeld zijn best irritant, maar op die manier krijgen we wel de schoonheid van het Japans mee. Zo beeldig!

Ook de inhoud is zwaar. Soms emotioneel, soms qua gedachtegang. Je wordt op een andere manier met tijd geconfronteerd. Is ons denken zo eendimensioneel?

Een aanrader dus!

 | Reacties (0)Delen |
0 reacties: